رواية معشوقتي المجنونة الفصل السابع 7 بقلم ابتسام محمود
الفصل السابعه
للكاتبه ابتسام محمود الصيريعند فادي قبل ما يوصل للنار الحبل وقف و فتح عينه لقى كل اللى واقف بيصقف و يصفر
عند نايا
عمرو يبص ل نايا : يا ابن الذين عرفت ازاي انهم فبركه
نايا من الصدمه ضحكت لكن قلب بعد كده ع عياط
عمرو بخوف عليها : اهدي يا نضال احنا كويسين الحمد لله
نايا بضيق : احنا بيتلعب بينا عادى كده هو احنا لعبه في ايدهم
عمرو بهدوء : اهدى يا نضال ما احنا كلنا زيك
نايا قعدت ع الارض فضلت تعيط و تلعن اليوم اللى خلاها تدخل المكان ده
واحد منهم : يالا عشان اوصلكم و بيحط ايده ع عمرو
عمرو زق ايده جامد
عند فادي
فادي كان منهار من كل اللى شافه و اكتر حاجه لما شاف دماغ صاحبه انفجرت قدامه ، اتحرك معاهم في صمت و كأن دماغه اتشلت
عند مهيمن يقول بضيق : سيادتك عجبك كده
اللوا يحيى : مهيمن اهدى شويه اللى عملته ده كان لازم يحصل يعنى ما شفتش تامر عمل ايه
مهيمن : بس و الله الموقف صعب
اللوا : يعنى اسيب حد في فرقتك خاين و من اول قلم يعترف ب كل حاجه ده كان ناقص يقولهم روحو اقتلو القاده
مهيمن بنرفزه : ابن الكلب ده انا مش هرحمه
اللوا : لازم كنت تعمل فلتره ل فريقك عشان الطلعه اللى بجد ماتلقيش حد خاين