رواية معشوقتي المجنونة الفصل الحادي عشر 11 بقلم ابتسام محمود
رواية معشوقتي المجنونة
الحلقه الحاديه عشر
الكاتبه ابتسام محمود الصيريفوزى نزل و دمه كان بيغلى زي البركان
اول ما وصل لقى ويزو تحت البيت
ويزو تمسك باباها : بابا بالله عليك اهدا شويه عشان خاطرى
فورزى زقها : ابعدى عن وشي الساعادي
وطلع يجرى ع السلم
ويزو تجري ورا : يا رب استر يا رب
خبط جامد ع الباب
مدحت بخوف : ده ابوكى
رنا بلا مبالاه : افتح و ايه المشكله
مدحت بنداله : افتحى انتى انا ماليش دعوه ده ابوكى انتى
رنا فتحت
فوزى ضربها ب القلم : انتى اتجنيتى خلاص
ويزه بتحاول تبعده عنها
رنا بعصبيه و دموع : انت بتضربنى ليه ؟عايز منى ايه؟
فوزى لمح مدحت : والله عال و ده بيعمل معاكى ايه هنا
رنا ببرود : جوزى
فوزى بعصبيه : بتتحدينى و تتجوزيه من ورايا
رنا : ما ياما اتحايلت عليك تجوزهونى و انت رفضت
فوزى حاول يهدا عشان مايخسرش بنته اكتر من كده و قعد ع الكرسي بتعب : يا بنتى افهمى ده مش الانسان اللى بتمناه ليكى انتى تستاهلى احسن منه و هو اول حاجه لف ع فلوسك زي ما توقعت
رنا بعقل مغيب : مدحت مالفش ع فلوسي
فوزى بترجي : يا بنتى انا جايلك دلوقتى و فاتح ايدى ترجعى معايا الواد ده انا مش برتاحله خالص
رنا بعند : و انا بحبه و هو بيحبنى
فوزى : و تقدرى تقوليلي واقف بعيد ليه ، ليه خايف يقرب و يواجهنى !
مدحت قرب بخبث : عمى انا ماحبتش ادخل مابنكم دي بنتك
فوزى بيحاول يكتم عصبيته و يوجه كلامه لبنته : ده لو بيحبك عمره ما كان خلاكى تبعدى عن اهلك
رنا : انا اللى طلبت منه
مدحت : يا عمى لو حضرتك حابب تاخد رنا معاك انا موافق بس اهم شي تكون واثق فيا
رنا بتحدى : انا مش هروح مع حد
فوزى بيحاول يتجنب مدحت و مش بيرد عليه : رنا روحي معايا بالذوق
رنا بعند : و انا مش هروح و ورينى هتعمل ايه و لو حد قربلى انا هموت نفسي
فوزي يتعصب و يقوم يشدها : موتى نفسك يا رنا بس تكونى مايته في بيتى انا مش هسيبك لحظه مع الحيوان ده و بيشدها ع السلم
نضال يطلع : ايه يا جماعه صلو ع النبى هو ماله البيت ده كل ما حد يجى يقعد فيه يحصل خناقه
رنا بتصوت : اوعى سبنى انا مش هروح معاكم
ويزو بتعيط
اما مدحت بيتفرج مش اكتر( ما واحد زيه تعبان ده اخره يعمله )
نضال حاول يدخل : يا باشا سيبها بس الكلام اخد و عطا
فوزى بخوف عليها : دي عيله و مش فاهمه بتتصرف ازاي
نضال : اهدا بس صحتك
رنا كانت بتزق ايد باباها جامد و كان هيقع
نضال سنده قبل ما يقع
فوزى بوجع و خيبة امل : بتزقينى يا رنا
رنا بصويت : ايوه ملكوش دعوه بيا بقى
فوزى بوجع في قلبه : ماشي يا بنتى كتر خيرك، بس ع العموم انتى من دلوقتى مش بنتى و اوعي اشوف وشك تانى ،و بيتى تمشي منه و خلي السبع بتاعك يعيشك في القصر اللى بيقولك عليه، و بكره نشوف مين هيضحك ع مين
نضال كان ساند فوزى : حضرتك تعبان
فوزى بتعب : لا يابنى عايز اروح بيتى
نضال دخله البيت اللى قاعد فيه
فوزى بحده : بقولك عايز اروح بيتى
نضال بحنيه : و ما ده برضه بيتك يا باشا اهدا بس كده و انا هعملك كوباية لمون تروق دمك و بكره كل حاجه هترجع زي الاول
فوزى بحزن : اللى اتكسر عمره ما يتصلح بنتى كسرتنى و بتتحدانى عشان واحد واطى حتى مافكرش يقف جنبها
ويزو بدموع : بابا عشان خاطرى اهدا ، انت شكلك تعبان اووى
فوزى بعصبيه : مشونى من هنا
نضال سنده و ركبه العربيه
**********
عند رنا فوق
رنا بدموع : يالا نمشى من هنا
مدحت بمكر الثعلب : قلبي هنروح فين
رنا : بيتك
مدحت : انا نسيت اقولك انى بعته عشان الصفقه اللى دخلتها و اختى سافرت
رنا بتغيب عقلها : تعالى ننزل في فندق
مدحت يمثل الضيق : رنا انا م ماعيش فلوس للفندق
رنا : انا معايا يالا
ونزلو و راحو ع فندق
الحلقه الحاديه عشر
الكاتبه ابتسام محمود الصيريفوزى نزل و دمه كان بيغلى زي البركان
اول ما وصل لقى ويزو تحت البيت
ويزو تمسك باباها : بابا بالله عليك اهدا شويه عشان خاطرى
فورزى زقها : ابعدى عن وشي الساعادي
وطلع يجرى ع السلم
ويزو تجري ورا : يا رب استر يا رب
خبط جامد ع الباب
مدحت بخوف : ده ابوكى
رنا بلا مبالاه : افتح و ايه المشكله
مدحت بنداله : افتحى انتى انا ماليش دعوه ده ابوكى انتى
رنا فتحت
فوزى ضربها ب القلم : انتى اتجنيتى خلاص
ويزه بتحاول تبعده عنها
رنا بعصبيه و دموع : انت بتضربنى ليه ؟عايز منى ايه؟
فوزى لمح مدحت : والله عال و ده بيعمل معاكى ايه هنا
رنا ببرود : جوزى
فوزى بعصبيه : بتتحدينى و تتجوزيه من ورايا
رنا : ما ياما اتحايلت عليك تجوزهونى و انت رفضت
فوزى حاول يهدا عشان مايخسرش بنته اكتر من كده و قعد ع الكرسي بتعب : يا بنتى افهمى ده مش الانسان اللى بتمناه ليكى انتى تستاهلى احسن منه و هو اول حاجه لف ع فلوسك زي ما توقعت
رنا بعقل مغيب : مدحت مالفش ع فلوسي
فوزى بترجي : يا بنتى انا جايلك دلوقتى و فاتح ايدى ترجعى معايا الواد ده انا مش برتاحله خالص
رنا بعند : و انا بحبه و هو بيحبنى
فوزى : و تقدرى تقوليلي واقف بعيد ليه ، ليه خايف يقرب و يواجهنى !
مدحت قرب بخبث : عمى انا ماحبتش ادخل مابنكم دي بنتك
فوزى بيحاول يكتم عصبيته و يوجه كلامه لبنته : ده لو بيحبك عمره ما كان خلاكى تبعدى عن اهلك
رنا : انا اللى طلبت منه
مدحت : يا عمى لو حضرتك حابب تاخد رنا معاك انا موافق بس اهم شي تكون واثق فيا
رنا بتحدى : انا مش هروح مع حد
فوزى بيحاول يتجنب مدحت و مش بيرد عليه : رنا روحي معايا بالذوق
رنا بعند : و انا مش هروح و ورينى هتعمل ايه و لو حد قربلى انا هموت نفسي
فوزي يتعصب و يقوم يشدها : موتى نفسك يا رنا بس تكونى مايته في بيتى انا مش هسيبك لحظه مع الحيوان ده و بيشدها ع السلم
نضال يطلع : ايه يا جماعه صلو ع النبى هو ماله البيت ده كل ما حد يجى يقعد فيه يحصل خناقه
رنا بتصوت : اوعى سبنى انا مش هروح معاكم
ويزو بتعيط
اما مدحت بيتفرج مش اكتر( ما واحد زيه تعبان ده اخره يعمله )
نضال حاول يدخل : يا باشا سيبها بس الكلام اخد و عطا
فوزى بخوف عليها : دي عيله و مش فاهمه بتتصرف ازاي
نضال : اهدا بس صحتك
رنا كانت بتزق ايد باباها جامد و كان هيقع
نضال سنده قبل ما يقع
فوزى بوجع و خيبة امل : بتزقينى يا رنا
رنا بصويت : ايوه ملكوش دعوه بيا بقى
فوزى بوجع في قلبه : ماشي يا بنتى كتر خيرك، بس ع العموم انتى من دلوقتى مش بنتى و اوعي اشوف وشك تانى ،و بيتى تمشي منه و خلي السبع بتاعك يعيشك في القصر اللى بيقولك عليه، و بكره نشوف مين هيضحك ع مين
نضال كان ساند فوزى : حضرتك تعبان
فوزى بتعب : لا يابنى عايز اروح بيتى
نضال دخله البيت اللى قاعد فيه
فوزى بحده : بقولك عايز اروح بيتى
نضال بحنيه : و ما ده برضه بيتك يا باشا اهدا بس كده و انا هعملك كوباية لمون تروق دمك و بكره كل حاجه هترجع زي الاول
فوزى بحزن : اللى اتكسر عمره ما يتصلح بنتى كسرتنى و بتتحدانى عشان واحد واطى حتى مافكرش يقف جنبها
ويزو بدموع : بابا عشان خاطرى اهدا ، انت شكلك تعبان اووى
فوزى بعصبيه : مشونى من هنا
نضال سنده و ركبه العربيه
**********
عند رنا فوق
رنا بدموع : يالا نمشى من هنا
مدحت بمكر الثعلب : قلبي هنروح فين
رنا : بيتك
مدحت : انا نسيت اقولك انى بعته عشان الصفقه اللى دخلتها و اختى سافرت
رنا بتغيب عقلها : تعالى ننزل في فندق
مدحت يمثل الضيق : رنا انا م ماعيش فلوس للفندق
رنا : انا معايا يالا
ونزلو و راحو ع فندق