رواية قدر صبا الفصل الرابع والعشرين 24 بقلم سمية رشاد
واية قدر الصبا
_البارت الرابع والعشرون_*
ضحى :دا انتى قلبك كبير اوي يا صبا والله بتقدري تنسى وتسامحى بسرعه
صبا :مش موضوع قلب كبير ولا حاجه لكن انا أما بكون متضايقه عشان بلجأ لربنا بحس ان هم كبير اتزاح من على قلبى بجد الصلاه دي حاجه جميله اوووي
ضحى :فعلا عندك حق انا مره كنت متضايقه وقرأت قران حسيت براحه حسيت انى كدا خلاص فوضت امري لربنا هقلق من ايه
صبا :فعلا ربنا مش بيسيب حد يلا يختى نذاكر عشان شكلنا كدا مش نافعين
ضحى :يلا
فى شركة مصعب
كان جالسا يراجع بعض الاوراق فى مكتبه فدخل عليه يوسف كعادته
مصعب :خيييير
يوسف :ايه يا أبو نسب فى ايه يا عم انا مرات ابوك ما تكلمنى عدل
نظر إليه مصعب بحده فقال يوسف:خلاص يا عم ما براحه
مصعب:خلصت الورق اللى اديته ليك ولا لا
يوسف :سيبك بس من الورق دا بس دلوقتى عايز اكلمك فى موضوع بجد والله
مصعب:خلصنى عارف انى مش هخلص من زنك
يوسف:من الآخر كدا الخطوبه امتى
مصعب:استنى اما تخلص امتحانات
يوسف:نععععم وهيا هتخلص امتى ان شاء الله
مصعب :يا اخى وكنت عامل نفسك مش عايز تتجوز وتقولي الحاجه بتزن عليك اومال لو كنت عايز بقا كنت عملت ايه
يوسف بهيام:بس دا قبل ما اشوفها
مصعب بغضب وهو يهم بالقيام لضربه :والله لاوريك
أدرك يوسف نفسه وهرول مسرعا إلى الخارج قبل ان يلحقه الآخر
مصعب بغضب:بس اما تجيلى تانى والله لاربيك
وأكمل ما كان يعمل به بهدوء