رواية زمردة الزين 
تانى يوم صحى مصطفى لقى سلمى مش فى الاوضة ومش على الكنبة اللى كانت نايمة عليها
دخلت سلمى وهى شايلة صينية الفطار ولابسة لبس ممرضة لقت مصطفى صحى
سلمى بابتسامة مرح : صباح الخير يلا يا باشا عشان تفطر ها اي رايك فيا وانا ملاك رحمة نيهاهاهاهاها
مصطفى بضحك : اي اللى انتى لابساه ده
سلمى بتأثر مصطتنع : يا عينى عليا صوعوبت علي الممرضة وأنا قاعدة بفستانى الأبيض فى المستشفى راحت اديتنى لبس لحد ما يجوا ويجيبوا لبسى
وراحت حطت الفطار قدام مصطفى
سلمى : يلا بقى عشان تاكل
مصطفى بدلع : لا انا مش جعان
سلمى بحدة : يلا يا باشا قال مش جعان قال
مصطفى : خلاص يا شبح هاكل
سلمى : أيوة كده ناس ماتجيش غير بالعين البنفسجى صحيح
مصطفى : طب بما أن النهاردة المفروض صباحيتنا ما تاكلينى بايدك
سلمى : جاوبنى بصراحة هل انت اتشليت
مصطفى : الله يخرب بيت الرومانسية يا جدع مش كده
سلمى : يلا يا باشا كل وبرقت كل عشان ميعاد الدوا
بدأ مصطفى ياكل بخوف وسلمى بتضحك عليه
نروح لادم ورهف ….
صحى ادم لقى رهف نايمة على صدره وشعرها الطويل متبعتر على صدره ودراعه اللى تحت دماغها ومتغطيين ببطانية واحدة