رواية احببتها بقسوة الفصل العشرين 20 بقلم ايمي
احيانا اهالينا بيقسوا علينا من خوفهم فاكرين انهم كدة بيحمونا
الحلقة《20》
احد الظباط: احنا آسفين يا سيف باشا بس احنا عندنا أمر
سيف : أمر ايه
احدالظباط: أمر بتسليم سلمى سيف الروينى لزوجها احمد فريد النمر
ليندهش الجميع
سلمى : هو مين اتجوز مين .
احمد ببرود: انا ياروحى وانتى اتجوزنا
انتى نسيتى
سلمى بعصبية: انا وانت اتجوزنا ازاى انت مجنون
احمد بنفس البرود : عيب لما تشتمى جوزك قدام الناس
سلمى :شايفين الجنان وصل لحد فين بيقول جوزك
سيف بهدوء تام: اسكتى يا سلمى لو سمحتى
سلمى : ده اتجنن يابابا
سيف : لو انت متجوز بنتى زى ما بتقول فين عقد جوازكوا
احمد: اتفضل يا اونكل دى العقد
وكان قد كتب العقد بتاريخ قديم
سيف ينظر إلى سلمى
سيف: مش ده خطك ياسلمى
سلمى : ايوه يابابا بس انا ما اتجوزتهوشى
سيف بهدوء تام: اومال ايه ده
سلمى: معرفشى
فى ذلك الوقت سارة قد رنت على وليد وجاء هو وخالد وحسام ومراد وفارس والدكتور آسر .
سيف: بتكدبى عليا طيب كنتى هتخطبى بكرة ليه وانتى متجوزة
ويضربها بالقلم
احمد : طيب انا هاخد سلمى امته يا اونكل
سيف: دلوقتى يا ابنى
وينادى على والدة سلمى ويطلب منها ان تحضر شنطتها
احد الظباط: طيب احنا عملنا إللى علينا يا احمد باشا تسمح نمشى
احمد: اتفضلوا
—–☆☆▪︎☆—–☆☆▪︎
فى مكتب أمجد
كان امجد يفكر فيما حدث حتى اتصلت عليه ملك
ملك،: ايوه يا امجد
امجد: نعم ياملك
ملك : متعرفشى أحمد فين
أمجد.: اخوكى عمل مصيبة ودبسنى فيها ولو اتكشفت هتحبس
ملك : مصيبة ايه
أمجد: هحكيلك ويبدأ أمجد يحكى لها
ملك: منكوا لله انتوا مش بنى آدمين حرام عليكوا البت
امجد: اخوكى بيحبها ومستعد يعمل أى حاجة علشانها
ملك : طيب اقفل بقى كتكوا القرف
—–☆☆☆☆——–
فى منزل سيف
سلمى بعياط : واللة يابابا ما اتجوزتوه
سيف : أخرسى مش عاوز اسمع صوتك مامتك هتجبلك شنطة هدومك ومش عاوز اشوف وشك
سلمى تذهب بالقرب من احمد وتظل تضربه فى صدره وكتفه وتقول” انا بكرهك بكرهك دمرت حياتى ووخليت بابا يكرهنى ثم تقع مغمى عليها
سيف باانفعال : سلمى بنتى
نوران: سلمى
دكتور آسر هم ليحمل سلمى ولكن منعه احمد
احمد: انت هتعمل ايه
آسر: هعمل ايه يعنى هشيلها
احمد: هو انت شايفنى كيس جوافة علشان تشيل مراتى وانا واقف
آسر: بس متقولشى مراتك لانى مش مقتنع اصلا
هايدى : انتوا هتتخانقوا وهتسيبوا سلمى
احمد يحملها ويصعد إلى الطابق العلوى
آسر: مش عاوز حد فوق خليكوا هنا ويشير إلى البنات بالجلوس
أما البنات فبدءوا يحكون لسيف حكاية سلمى مع احمد
—–☆☆☆☆☆——-
فى الطابق العلوى
يضع احمد سلمى على السرير
آسر: لو سمحتى اتفضل اطلع بره علشان اشوف شغلى
احمد : انت اتجننت انا مش هسيب مراتى .
آسر : هى مراتك مع انى مش مقتنع بس خطيبتى
احمد يمسكه من عنقه مش عاوز اسمعك بتقول كدة تانى فاهم
آسر : انت همجى وحيوان اخرج بره
سارة : اهدى بس يا دكتور آسر وشوف هى مالها
آسر: انهيار عصبى
مراد : انا بقول كدة بردوا
آسر: لو سمحتى يا سارة شمر ذراعها
سارة : حاضر
احمد: انت هتعمل ايه ملكشى دعوة بيها
آسر: انا ساكت علشان خاطر سلمى انما قسم باللة لو مسبتنيشى اعمل شغلى هتشوف الوش التانى
بعد شوية
آسر: هى خلاص خدت الحقنة كمان ساعتين هتفوق
احمد: مش خلاص خلصت يالا امشى بقى
آسر: انا مش فى بيتك انا هقعد جنبها لحد ما تفوق
احمد: يبقى أنت اتجننت
—-☆☆☆☆———
فى الطابق السفلى
زينب: واللة يا اونكل هو ده كل إللى حصل
نوران : صدقنا ما اتجوزهاشى
سيف : طيب وسلمى كانت خايفة تقولى ليه
هايدى : كانت خايفة على حضرتك
سيف وهو يهز راسه وقد فهم كيف اتجوز احمد سلمى فقال: طيب حد فيكوا يطلع ينادى للجوزها
هايدى: مين جوزها
زينب : المجنوز ياهايدى
نوران: ثوانى وهيكون عندك
—☆☆☆☆—،—–،
خالد : ربنا يكون فى عون سلمى شافت كتير من الواد ده
حسام : سيبونى بس عليه دى سلمى مش حمل ده كله
فارس : سلمى متستاهلشى كل ده
——–☆☆☆☆——-
فى الطابق العلوى
نوران: احمد كلم اونكل تحت
احمد : مش هنزل وهسيب سلمى
آسر: عامل بتحبها وانت السبب فى كل .ده
مراد: خلاص مش وقته ى آسر معلشى ي احمد انزل وانا وسارة معاها متخافشى
احمد: طيب
ويخرج وعينه على سلمى
—☆☆☆☆☆——
فى الطابق السفلى
احمد : نوران قالت ليا ان حضرتك عايزنى
سيف : طيب اخرجوا بره يا بنات وشدوا الباب
البنات حاضر يا اونكل
سيف : خد المفتاح ده وسك الباب
احمد ينفذ ما طلبه سيف
سيف: طبعا انا عرفت انت اتجوزت بنتى ازاى
احمد : عند ماذون هيكون ازاى ( ده انت بجح)
سيف : انا عرفت كل حاجة من ساعة لما كنت بتاخدها الاسم وتحبسها لحد محضر الشروع فى قتلك إللى هو اصلا كان لعبة او بمعنى اصح كان عقد جوازكوا
احمد بتنهيدة : ايوه
سيف : اى اب مكانى هيقولك طلقها والكلام ده خصوصا انك اتجوزتها من غير ما تعرف
احمد: مستحيل أطلقها انا بحبها يا اونكل لو عاوز روحى خدها انما مش هطلق سلمى
سيف : وانا مقولتش لك طلقها ( حتى انت ياسيف)
احمد: اومال
سيف: انا عارف انت قد ايه بتحب سلمى من إللى حصل وعجبنى الل انت عملته بس سلمى بنتى وانت الراجل المناسب لها من وجه نظرى
ده كفاية انك اقنعتها انها تلبس الحجاب دى حاجة حلوة اوعى تفتكر ان سلمى لبست الحجاب علشان خايفة لتقص شعرها هى اصلا كانت عاوزة تقص شعرها من زمان( ايوه محدش يستغرب لسه فيه مفاجآت كتيرة
)
احمد: ماشى
سيف : حاسس ان سلمى بتحبك علشان كدة هعمل معاك اتفاق لو قدرت تنفذه سلمى هتكون ليك طول العمر انا نفسى سلمى تتغير بجد وانا حاسس انها بتتغير علشانك عاوزها تكون مسئولة مش كل حاجة بحياتها واخداها هزار كمان هعترفلك بسر يفضل بينا لحد ما قولك تقوله
احمد: موافق على كل حاجة بس سلمى تفضل مراتى
سيف : ماشى ياعم .
—☆☆☆☆،☆–
نوران : ياترى بيقولوا ايه
خالد: مش عارف
كامليا: بقالهم يجى ساعتين جوه
فارس : ربنا يستر
—☆☆☆☆☆—-
فى الطابق العلوى سلمى تبدأ تستيقظ
مراد: حمد اللة على سلامتك ياسلمى .
سلمى :: هو ايه اللى حصل
آسر: استنى لما تفوقى بس ياسلمى
سارة خرجت من الغرفة : سلمى فاقت
فيجرى الجميع
—-☆☆☆☆☆—-
فى غرفة المكتب
سيف : هتقدر تعمل إللى اتفقنا عليه
احمد: هحاول
سيف: مفيش حاجة اسمها هحاول فيه هقدر او مش هقدر سلمى مسئوليتك دلوقتى انا خايف اموت واسيبها لوحدها هى واخدة الحياة هزار وفرفشة وده غلط غيرها يااحمد
احمد : خلاص هقدر
سيف؛: طيب تعالى معايا ويصعد به اللى غرفة سلمى
سلمى : صدقنى يابابا انا متجوزتهوشى
سيف : طيب والعقد الللى معاه وامضتك خلاص يا سلمى انا خت قرار
زينب ،: قرار ايه يا اونكل
سيف: فرح سلمى واحمد الاسبوع الجاى تقدر تروح تقول لا اهلك ي احمد
سلمى: لا مش هتجوزه مش هتجوزه
سيف : خلاص يا سلمى
سلمى تنظر إليه والدموع تملئ عيناها
اما آسر فقد قرر الرحيل وهو حزين وترك سلمى
سارة : ليه كدة يا اونكل
سيف: انا اكتر واحد عارف مصلحتها
وبعد. فترة غادر الجميع لتبقى سلمى وحيدة فى غرفتها وسيف فى مكتبه يتسأل هل ما فعله صحيح
هل سيكون احمد عند حسن ظنه
—–☆☆☆☆☆☆—–،
فى منزل احمد دخل احمد ليخبر والديه
احمد: بابا انا فرحى الاسبوع الجاى
فريد: كدة من غير خطوبة
احمد: ما هو كل حاجة جات بسرعة
ملك: كل حاجة جات بسرعة ولا انت اتجوزتها بالعافية
فريد : تقصدى مين
ملك: ابنك كتب كتابه على سلمى بالعافية وهى خطوبتها بكرة
فريد : بتقولى ايه عيب تتهتمى اخوكى كدة
احمد : جبتى الكلام ده منين
ملك : من شريكك فى الجريمة أمجد باشا
فريد : صح الكلام ده يا احمد
احمد: اصل يابابا
فريد : أنطق صح الكلام ده
احمد: ايوه
فريد : وتقول ايوه كمان يا بجحتك يا اخى
احمد بدموع للمرة الأولى امام والده : بحبها ومقدرشى اعيش من غيرها يمكن اكون غلطت فى طريقة معاملتى فى الاول بس دلوقتى هصلح غلطتى ( هتصلح اية ولا اية)
فريد : لو فعلا بتحبها خليها تنس الذل الل انت عيشتها فيه
احمد؛ هعمل كدة حاجة علشان تنسى
—-☆☆☆☆☆——–
بعد مرور أسبوع
فى منزل سيف الروينى
سارة : معلشى ياسلمى استهدى باللة وقومى البسى علشان نروح الكوافير
سلمى: قولت لا
نوران : حرام عليكى اونكل تعبان ولو سمعك ممكن يروح فيها
سلمى: وانا تعبت لية كدة يابابا ثم تمسح دموعها ماشى ي احمد هاخد منك حقى وترتدى ملابسها وتذهب الى الكوافير
—-☆☆☆☆——
فى منزل احمد النمر
الجرس يدق
احمد: تعالا يا اخويا
امجد: فرحان انت حد قدك عريس بقى
احمد: طيب كفاية نق وانت ايه اللى جابك دلوقتى
امجد: اختك يا سيدى
احمد: هى لسة زعلانة منك من ساعتها
امجد: ايوه يا سيدى بصالح فيها ومش عاوزة بفكر اخطفها
احمد: شوف عاوز تخطفها امتى وانا هساعدك
امجد،: انت عبيط يالا دى اختك
احمد : هما البنات كدة لازم معاهم الأسلوب ده
ملك : انت ايه اللى جابك
احمد:قابل ياعم
امجد: ياحبيتى اخوكى هو اللى فكر وانا ساعدته بس
ملك : ولو بردو
امجد: طيب انا آسف واللة
ملك : اعتذارك مرفوض
بعد محاولات كثيرة
ملك: خلاص بس لو احمد قالك تعمل حاجة تانى وانتى مقولتليشى قبل ما تعملها هنزعل جامد
أمجد: يعنى خلاص
ملك : خلاص
—-☆☆☆☆☆—-
احمد انا هروح اجيب سلمى دلوقتى
ملك : ماشى وانا هطلع البس
وانت يالا روحى البسى
أمجد، : هعدى عليكى
ملك : ماشى
—-☆☆☆☆☆☆☆☆☆
Emy Elsafty
فى الكوافير
هايدى: ايه اللى انت لابساه ده ي سلمى
سلمى: هيكون ايه فستان
احمد قد وصل إلى
احمد :ايه اللى انت لبساه ده
سلمى : فستان
احمد: فيه عروسة تلبس فستان أسود يوم فراحها
سلمى : كانت امنيتى البس فستان أسود
احمد انا هخرج بره الكوافير ساعة تكونى لبستى الفستان الأبيض
سلمى : مش هغيره
احمد: انا قولت كلمة
ويخرج.
كامليا: غيرى الفستان ربنا يهديكى
سلمى : قلت لا
احمد بيتصل على سيف والد سلمى ويحكى له
سيف : سلمى عنيدة مش هتيجى بالعصبية
احمد: يعنى اعمل ايه
سيف: أدخل امدح فى الفستان وقولها انه عجبك وبعدين اضحك هتقولك بتضحك ليه قولها الفستان شكلك فيه تخينه
احمد: ماشى يا اونكل
احمد يدخل كويس انك مغيرتيشى الفستان شكله حلوه جدا عليكى
سلمى: مش كان مش عجبك من شوية
احمد : بيضحك
سلمى : فيه ايه
احمد اصل الفستان مخليكى تخينه شوية
سلمى:بجد
احمد : اساليهم
سارة: بصراحة ايوه
نوران: احنا كنا خايفين نقولك
سلمى طيب انا هغيره حالا بس ياخسارة مفيش فساتين
احمد: لا فيه اصلا انا جايب ليكى فستان وكنت منتظر انك هتلبسيه يالا خشى البسيه
سلمى: ثوانى
بعد فترة تخرج سلمى
احمد بذهول
يالهوى قمر
الحلقة《20》
احد الظباط: احنا آسفين يا سيف باشا بس احنا عندنا أمر
سيف : أمر ايه
احدالظباط: أمر بتسليم سلمى سيف الروينى لزوجها احمد فريد النمر
ليندهش الجميع
سلمى : هو مين اتجوز مين .
احمد ببرود: انا ياروحى وانتى اتجوزنا
انتى نسيتىسلمى بعصبية: انا وانت اتجوزنا ازاى انت مجنون
احمد بنفس البرود : عيب لما تشتمى جوزك قدام الناس
سلمى :شايفين الجنان وصل لحد فين بيقول جوزك
سيف بهدوء تام: اسكتى يا سلمى لو سمحتى
سلمى : ده اتجنن يابابا
سيف : لو انت متجوز بنتى زى ما بتقول فين عقد جوازكوا
احمد: اتفضل يا اونكل دى العقد
وكان قد كتب العقد بتاريخ قديم
سيف ينظر إلى سلمى
سيف: مش ده خطك ياسلمى
سلمى : ايوه يابابا بس انا ما اتجوزتهوشى
سيف بهدوء تام: اومال ايه ده
سلمى: معرفشى
فى ذلك الوقت سارة قد رنت على وليد وجاء هو وخالد وحسام ومراد وفارس والدكتور آسر .
سيف: بتكدبى عليا طيب كنتى هتخطبى بكرة ليه وانتى متجوزة
ويضربها بالقلم
احمد : طيب انا هاخد سلمى امته يا اونكل
سيف: دلوقتى يا ابنى
وينادى على والدة سلمى ويطلب منها ان تحضر شنطتها
احد الظباط: طيب احنا عملنا إللى علينا يا احمد باشا تسمح نمشى
احمد: اتفضلوا
—–☆☆▪︎☆—–☆☆▪︎
فى مكتب أمجد
كان امجد يفكر فيما حدث حتى اتصلت عليه ملك
ملك،: ايوه يا امجد
امجد: نعم ياملك
ملك : متعرفشى أحمد فين
أمجد.: اخوكى عمل مصيبة ودبسنى فيها ولو اتكشفت هتحبس
ملك : مصيبة ايه
أمجد: هحكيلك ويبدأ أمجد يحكى لها
ملك: منكوا لله انتوا مش بنى آدمين حرام عليكوا البت
امجد: اخوكى بيحبها ومستعد يعمل أى حاجة علشانها
ملك : طيب اقفل بقى كتكوا القرف
—–☆☆☆☆——–
فى منزل سيف
سلمى بعياط : واللة يابابا ما اتجوزتوه
سيف : أخرسى مش عاوز اسمع صوتك مامتك هتجبلك شنطة هدومك ومش عاوز اشوف وشك
سلمى تذهب بالقرب من احمد وتظل تضربه فى صدره وكتفه وتقول” انا بكرهك بكرهك دمرت حياتى ووخليت بابا يكرهنى ثم تقع مغمى عليها
سيف باانفعال : سلمى بنتى
نوران: سلمى
دكتور آسر هم ليحمل سلمى ولكن منعه احمد
احمد: انت هتعمل ايه
آسر: هعمل ايه يعنى هشيلها
احمد: هو انت شايفنى كيس جوافة علشان تشيل مراتى وانا واقف
آسر: بس متقولشى مراتك لانى مش مقتنع اصلا
هايدى : انتوا هتتخانقوا وهتسيبوا سلمى
احمد يحملها ويصعد إلى الطابق العلوى
آسر: مش عاوز حد فوق خليكوا هنا ويشير إلى البنات بالجلوس
أما البنات فبدءوا يحكون لسيف حكاية سلمى مع احمد
—–☆☆☆☆☆——-
فى الطابق العلوى
يضع احمد سلمى على السرير
آسر: لو سمحتى اتفضل اطلع بره علشان اشوف شغلى
احمد : انت اتجننت انا مش هسيب مراتى .
آسر : هى مراتك مع انى مش مقتنع بس خطيبتى
احمد يمسكه من عنقه مش عاوز اسمعك بتقول كدة تانى فاهم
آسر : انت همجى وحيوان اخرج بره
سارة : اهدى بس يا دكتور آسر وشوف هى مالها
آسر: انهيار عصبى
مراد : انا بقول كدة بردوا
آسر: لو سمحتى يا سارة شمر ذراعها
سارة : حاضر
احمد: انت هتعمل ايه ملكشى دعوة بيها
آسر: انا ساكت علشان خاطر سلمى انما قسم باللة لو مسبتنيشى اعمل شغلى هتشوف الوش التانى
بعد شوية
آسر: هى خلاص خدت الحقنة كمان ساعتين هتفوق
احمد: مش خلاص خلصت يالا امشى بقى
آسر: انا مش فى بيتك انا هقعد جنبها لحد ما تفوق
احمد: يبقى أنت اتجننت
—-☆☆☆☆———
فى الطابق السفلى
زينب: واللة يا اونكل هو ده كل إللى حصل
نوران : صدقنا ما اتجوزهاشى
سيف : طيب وسلمى كانت خايفة تقولى ليه
هايدى : كانت خايفة على حضرتك
سيف وهو يهز راسه وقد فهم كيف اتجوز احمد سلمى فقال: طيب حد فيكوا يطلع ينادى للجوزها
هايدى: مين جوزها
زينب : المجنوز ياهايدى
نوران: ثوانى وهيكون عندك
—☆☆☆☆—،—–،
خالد : ربنا يكون فى عون سلمى شافت كتير من الواد ده
حسام : سيبونى بس عليه دى سلمى مش حمل ده كله
فارس : سلمى متستاهلشى كل ده
——–☆☆☆☆——-
فى الطابق العلوى
نوران: احمد كلم اونكل تحت
احمد : مش هنزل وهسيب سلمى
آسر: عامل بتحبها وانت السبب فى كل .ده
مراد: خلاص مش وقته ى آسر معلشى ي احمد انزل وانا وسارة معاها متخافشى
احمد: طيب
ويخرج وعينه على سلمى
—☆☆☆☆☆——
فى الطابق السفلى
احمد : نوران قالت ليا ان حضرتك عايزنى
سيف : طيب اخرجوا بره يا بنات وشدوا الباب
البنات حاضر يا اونكل
سيف : خد المفتاح ده وسك الباب
احمد ينفذ ما طلبه سيف
سيف: طبعا انا عرفت انت اتجوزت بنتى ازاى
احمد : عند ماذون هيكون ازاى
( ده انت بجح)سيف : انا عرفت كل حاجة من ساعة لما كنت بتاخدها الاسم وتحبسها لحد محضر الشروع فى قتلك إللى هو اصلا كان لعبة او بمعنى اصح كان عقد جوازكوا
احمد بتنهيدة : ايوه
سيف : اى اب مكانى هيقولك طلقها والكلام ده خصوصا انك اتجوزتها من غير ما تعرف
احمد: مستحيل أطلقها انا بحبها يا اونكل لو عاوز روحى خدها انما مش هطلق سلمى
سيف : وانا مقولتش لك طلقها ( حتى انت ياسيف)
احمد: اومال
سيف: انا عارف انت قد ايه بتحب سلمى من إللى حصل وعجبنى الل انت عملته بس سلمى بنتى وانت الراجل المناسب لها من وجه نظرى
ده كفاية انك اقنعتها انها تلبس الحجاب دى حاجة حلوة اوعى تفتكر ان سلمى لبست الحجاب علشان خايفة لتقص شعرها هى اصلا كانت عاوزة تقص شعرها من زمان( ايوه محدش يستغرب لسه فيه مفاجآت كتيرة
)احمد: ماشى
سيف : حاسس ان سلمى بتحبك علشان كدة هعمل معاك اتفاق لو قدرت تنفذه سلمى هتكون ليك طول العمر انا نفسى سلمى تتغير بجد وانا حاسس انها بتتغير علشانك عاوزها تكون مسئولة مش كل حاجة بحياتها واخداها هزار كمان هعترفلك بسر يفضل بينا لحد ما قولك تقوله
احمد: موافق على كل حاجة بس سلمى تفضل مراتى
سيف : ماشى ياعم .
—☆☆☆☆،☆–
نوران : ياترى بيقولوا ايه
خالد: مش عارف
كامليا: بقالهم يجى ساعتين جوه
فارس : ربنا يستر
—☆☆☆☆☆—-
فى الطابق العلوى سلمى تبدأ تستيقظ
مراد: حمد اللة على سلامتك ياسلمى .
سلمى :: هو ايه اللى حصل
آسر: استنى لما تفوقى بس ياسلمى
سارة خرجت من الغرفة : سلمى فاقت
فيجرى الجميع
—-☆☆☆☆☆—-
فى غرفة المكتب
سيف : هتقدر تعمل إللى اتفقنا عليه
احمد: هحاول
سيف: مفيش حاجة اسمها هحاول فيه هقدر او مش هقدر سلمى مسئوليتك دلوقتى انا خايف اموت واسيبها لوحدها هى واخدة الحياة هزار وفرفشة وده غلط غيرها يااحمد
احمد : خلاص هقدر
سيف؛: طيب تعالى معايا ويصعد به اللى غرفة سلمى
سلمى : صدقنى يابابا انا متجوزتهوشى
سيف : طيب والعقد الللى معاه وامضتك خلاص يا سلمى انا خت قرار
زينب ،: قرار ايه يا اونكل
سيف: فرح سلمى واحمد الاسبوع الجاى تقدر تروح تقول لا اهلك ي احمد
سلمى: لا مش هتجوزه مش هتجوزه
سيف : خلاص يا سلمى
سلمى تنظر إليه والدموع تملئ عيناها
اما آسر فقد قرر الرحيل وهو حزين وترك سلمى
سارة : ليه كدة يا اونكل
سيف: انا اكتر واحد عارف مصلحتها
وبعد. فترة غادر الجميع لتبقى سلمى وحيدة فى غرفتها وسيف فى مكتبه يتسأل هل ما فعله صحيح
هل سيكون احمد عند حسن ظنه
—–☆☆☆☆☆☆—–،
فى منزل احمد دخل احمد ليخبر والديه
احمد: بابا انا فرحى الاسبوع الجاى
فريد: كدة من غير خطوبة
احمد: ما هو كل حاجة جات بسرعة
ملك: كل حاجة جات بسرعة ولا انت اتجوزتها بالعافية
فريد : تقصدى مين
ملك: ابنك كتب كتابه على سلمى بالعافية وهى خطوبتها بكرة
فريد : بتقولى ايه عيب تتهتمى اخوكى كدة
احمد : جبتى الكلام ده منين
ملك : من شريكك فى الجريمة أمجد باشا
فريد : صح الكلام ده يا احمد
احمد: اصل يابابا
فريد : أنطق صح الكلام ده
احمد: ايوه
فريد : وتقول ايوه كمان يا بجحتك يا اخى
احمد بدموع للمرة الأولى امام والده : بحبها ومقدرشى اعيش من غيرها يمكن اكون غلطت فى طريقة معاملتى فى الاول بس دلوقتى هصلح غلطتى ( هتصلح اية ولا اية
)فريد : لو فعلا بتحبها خليها تنس الذل الل انت عيشتها فيه
احمد؛ هعمل كدة حاجة علشان تنسى
—-☆☆☆☆☆——–
بعد مرور أسبوع
فى منزل سيف الروينى
سارة : معلشى ياسلمى استهدى باللة وقومى البسى علشان نروح الكوافير
سلمى: قولت لا
نوران : حرام عليكى اونكل تعبان ولو سمعك ممكن يروح فيها
سلمى: وانا تعبت لية كدة يابابا ثم تمسح دموعها ماشى ي احمد هاخد منك حقى وترتدى ملابسها وتذهب الى الكوافير
—-☆☆☆☆——
فى منزل احمد النمر
الجرس يدق
احمد: تعالا يا اخويا
امجد: فرحان انت حد قدك عريس بقى
احمد: طيب كفاية نق وانت ايه اللى جابك دلوقتى
امجد: اختك يا سيدى
احمد: هى لسة زعلانة منك من ساعتها
امجد: ايوه يا سيدى بصالح فيها ومش عاوزة بفكر اخطفها
احمد: شوف عاوز تخطفها امتى وانا هساعدك
امجد،: انت عبيط يالا دى اختك
احمد : هما البنات كدة لازم معاهم الأسلوب ده
ملك : انت ايه اللى جابك
احمد:قابل ياعم
امجد: ياحبيتى اخوكى هو اللى فكر وانا ساعدته بس
ملك : ولو بردو
امجد: طيب انا آسف واللة
ملك : اعتذارك مرفوض
بعد محاولات كثيرة
ملك: خلاص بس لو احمد قالك تعمل حاجة تانى وانتى مقولتليشى قبل ما تعملها هنزعل جامد
أمجد: يعنى خلاص
ملك : خلاص
—-☆☆☆☆☆—-
احمد انا هروح اجيب سلمى دلوقتى
ملك : ماشى وانا هطلع البس
وانت يالا روحى البسى
أمجد، : هعدى عليكى
ملك : ماشى
—-☆☆☆☆☆☆☆☆☆
Emy Elsafty
فى الكوافير
هايدى: ايه اللى انت لابساه ده ي سلمى
سلمى: هيكون ايه فستان
احمد قد وصل إلى
احمد :ايه اللى انت لبساه ده
سلمى : فستان
احمد: فيه عروسة تلبس فستان أسود يوم فراحها
سلمى : كانت امنيتى البس فستان أسود
احمد انا هخرج بره الكوافير ساعة تكونى لبستى الفستان الأبيض
سلمى : مش هغيره
احمد: انا قولت كلمة
ويخرج.
كامليا: غيرى الفستان ربنا يهديكى
سلمى : قلت لا
احمد بيتصل على سيف والد سلمى ويحكى له
سيف : سلمى عنيدة مش هتيجى بالعصبية
احمد: يعنى اعمل ايه
سيف: أدخل امدح فى الفستان وقولها انه عجبك وبعدين اضحك هتقولك بتضحك ليه قولها الفستان شكلك فيه تخينه
احمد: ماشى يا اونكل
احمد يدخل كويس انك مغيرتيشى الفستان شكله حلوه جدا عليكى
سلمى: مش كان مش عجبك من شوية
احمد : بيضحك
سلمى : فيه ايه
احمد اصل الفستان مخليكى تخينه شوية
سلمى:بجد
احمد : اساليهم
سارة: بصراحة ايوه
نوران: احنا كنا خايفين نقولك
سلمى طيب انا هغيره حالا بس ياخسارة مفيش فساتين
احمد: لا فيه اصلا انا جايب ليكى فستان وكنت منتظر انك هتلبسيه يالا خشى البسيه
سلمى: ثوانى
بعد فترة تخرج سلمى
احمد بذهول
يالهوى قمر
فصول الرواية: 1 2