رواية احببتها بقسوة الفصل الثامن عشر 18 بقلم ايمي
الحلقة 《18》
فى الصباح اجتمع البنات فى منزل سارة ليودعها لانها سوف تسافر لكى تقضى شهر العسل
وتعجب البنات عندما راوا سلمى و كذلك احمد الذى كان يراقبها
نوران: ايه اللى انتى عملاه ده
ريهام : شكلك مسخرة
سلمى : ماله شكلى
خالد وهو يكتم الضحك : شكلك عامل زى الناس الكبار
سارة: كفاية تنامر بقى سيبوا البت كتر خيرها دى اول مرة تلبس طرحة
وليد : سلمى يا حبيبتى انتى لفة الطرحة غلط كمان ايه اللى انت لابساه ده
سلمى بحزن: اعمل ايه منه لله
فارس : الظابط
ريهام : ايوه طلب منها انها تلبس طويل وواسع وكمان طرحة والا هيقتلها
مراد ،: هو القتل حاجة سهلة عنده ده اكيد اتجنن المفروض ميفرضشى عليكى الحجاب اينعم كدة احسن بس انتى مش مسئولة منه
سلمى : انا كنت فعلا عاوزة البس حجاب
مراد: بلاش تكدبى على نفسك ياسلمى
سلمى دموعها تنزل
ريهام: براحة شوية يا مراد سلمى حساسة
آسر: ايه اخبارك ياسلمى
سلمى : تمام الحمد لله
آسر: اتفضلى
سلمى : ايه ده
آسر: علاج علشان الكدمات اللى فى وشك
سلمى : متشكرة
آسر: شكلك حلو فى الحجاب ياريت تفضلى لبساه على طول
سلمى: بخجل: مرسى
كامليا طيب ايه مش هنركب العربيات ونوصلك المطار
ويركبوا العربيات جميعا
سلمى : مش هتيجى معانا ى آسر
آسر : عندى شغل فى المستشفى بعد انكوا
اما احمد كان يراقب سلمى من بعيد وضحك من منظرها بالحجاب ولكنه كان سعيدا لانها لبست الحجاب
ثم عاد الى منزله
——☆☆☆☆——☆☆☆
فى عربية البنات
سلمى كانت تفكر فى آسر وفى طريقته وسالت نفسها لو كان احمد قالى الحجاب هيبقى حلو عليا زى آسر كنت هلبسه علطول وولكن ازاى ده همجى
زينب : سرحانه فى ايه يا سلمى
سلمى: ولا حاجة تخيلى بابا كان مبسوط وانا لبسه الحجاب
نوران: الكل مبسوط ياحبيبتى هى كانت حاجة حلوة من احمد بس الطريقة هى اللى مش حلوة
ريهام : عندك حق يا نورا
—–☆☆☆☆—–☆☆▪︎
فى المطار
سلمى تودع سارة وتبكى
سارة: خلاص يا سلمى ده لو امى مش هتعمل كدة
سلمى كانت تبكى حزنا على ما هى فيه
هايدى ،: بقولك ايه عليكى و الشيكولاته هى سلمى عاوزة بس مكسوفة
وليد : حاضر ياستى
نوران: وانا انتى عرفانى بحب العصاير
كامليا: وانا عاوزة مكياج انت عارفه
وليد : خلاص كفاية طلبات الفلوس هتخلص ثم يلتفت إلى سلمى ليجدها شاردة وانتى بقى عاوزة ايه
سلمى : مش عاوزة حاجة انا هروح
وتغادر ومن خلفها البنات
وتركب سارة الطيارة هى وزوجها
—-☆☆☆☆☆—،–
فى منزل احمد
يفتح احمد الباب
فريد : أخيرا جيت ياباشا
احمد: معلشى يابابا
فريد : طيب تعالى يالا ناكل
احمد ،،: حالا
ويجلس احمد على السفرة ويأكل
فريد : هنروح نخطب لك سلمى امته
احمد: شوية يابابا
فريد: انت مش كنت مستعجل
احمد: عادى هستنى شوية
فريد : براحتك بس لما تحب فى اى وقت انا جاهز
ملك: هو انت صحيح هتخطب سلمى .
احمد: أخيرا سمعنا صوتك لما نحلص اكل عاوزك ى ملك
ملك ماشى
—–☆☆☆☆——
فى الطائرة
وليد: مالك يا سارة
سارة: سلمى مش عجبانى
وليد: هى فعلا شكلها مش مظبوط
سارة بتنهيدة : انا قلقانة اوى
وليد: ان شاء إللة خير
—–☆☆☆☆—–☆☆☆
اخيرا وصلت سلمى الى منزلها ومن خلفها البنات
وكان سيف يجلس في الجنينه فلم تنظر سلمى إليه وإنما صعدت على غرفتها
سيف : زينب فى ايه
زينب: مفيش ي اونكل هى زعلانة بس علشان سارة سفرت
سيف: ماشى يابنتى .
فى غرفة سلمى ارتمت سلمى على سريرها وظلت تبكى
تدخل نوران فتحضنها اهدى ياسلمى
ريهام : اقفلوا الباب علشان محدش يحس بحاجة
هايدى : خلاص انا قفلته
كامليا: فى ايه ياسلمى هو انت اول مرة تنضربى
سلمى بصوت متقطع: لا مش اول مرة بس المرة دى غير كل مرة يا كامليا ثم تستكمل كلامها انت مش عارفة يعنى ايه حد كنت ثم تسكت
زينب : كنتى ايه
سلمى : كنت بدأت احبه انتوامش متخيلين شكلى وهو ماسكنى من شعرى وانا بتحايل عليه مش متخيلين يعنى ايه تنضربى من حد كنتى بتحس انه هو مصدر أمانك ثم تستكمل بكاؤها
ينظر البنات الى بعضهم
سلمى : انتوا متخيلين انا حسيت بى ايه لما ضربنى حسيت ان كرامتى راحت
ريهام : طيب اهدى ياحبيبتى
سلمى: انا عاوزة اموت
نوران : بعيد الشر ان شاء إللة هو
—–☆☆☆☆—–،.
فى غرفة احمد ينظر إلى اخته وهو يضع يداه فى جيبه
احمد: انتى مزعلة أمجد ليه .
ملك: مش عاوزة اتجوزه
احمد: ليه
ملك: مش بيحترمنى بيزعق ليا
احمد: نعم هو علشان بيزعق يبقى مش بيحترمك
ملك: ايوه انتوا كدة الرجالة عاوزين تمتلكونا
احمد: اهدى على نفسك شوية يا رضوى يا شربينى
ملك : وانت مضايق ليه من رضوى ولا علشان هى علمتنا انه محدش يزعق لنا ولا يضربنا غير الأب بس ويمكن الاخ
احمد : وانتوا كلكوا بتفكروا كدة
ملك: ايوه لا نكوا مش من حقكوا تضربونا أو حتى تزعقوا لان ده جهل وتخلف
احمد: ماشى يا ست المتعلمة
ملك : طيب انت هتخطب سلمى امته
احمد : مفيش خطوبة بقى
ملك : ليه
احمد : انتى زعلانة من أمجد علشان زعقلك وانتى خطيبته اومال هى هتعمل ايه
ملك : اوعى تكون زعقت ليها واللة العظيم هخاصمك انا بحبها
احمد: لا ازعق ليها ايه
ملك : طمنتينى
احمد: انا ضربتها
ملك : بتقول ايه
—–☆☆☆☆—–☆☆☆
فى منزل سيف الروينى
ريهام: الحمد لله اخيرا نامت
نوران : بقى دى سلمى إللى كانت الضحكة مش بتفارق وشها
زينب: سلمى عاوزة دكتور نفسى ممكن تتعب
كامليا: انا شايفة كدة بس احنا محتاجين دكتور ميقولشى لحد
هايدى: انا عرفت مين
زينب : هو دكتور نفسى .
هايدى: اومال يا بنتى
ريهام: بيتكلموا على مين
كامليا : اوعوا يكون هو
هايدى: ايوه هو
كامليا: طيب احنا عاوزين نكلمه
ريهام : نكلم وليد وهو هيجيب رقمه
زينب : بس سلمى متعرفشى وياريت لو آسر يكلمها كأنه هو إللى عاوز يعرف
ريهام : انا هرن على وليد
زينب : ها رد
ريهام : لا لسه
—-☆☆☆☆☆—–☆☆☆☆
فى إحدى الفنادق
سارة: موبايلك بيرن
وليد: ايه ده شلة المجانين
سارة : طيب رد
نوران : بقولك ايه وصلتوا
وليد: لسه واصلين حالا
نوران: طيب معلشى ابعت رقم دكتور آسر
وليد : فيه حاجة
هايدى: لا بس علشان سلمى
سارة تاخد التيلفون من وليد مالها سلمى
نوران: شكل الموضوع مش هيعدى المرة دى على خير سلمى الموضوع مضايقها جدا حتى فضلت تعيط لحد ما نامت
سارة “: ياحبيتى يا سلمى
وليد : طيب انا هبعت ليكوا الرقم وابقوا طمنونا وكمان آسر هيساعدها لانه بيحبها
زينب : ماشى هنطمنكوا
—–☆☆☆☆—-،،
فى منزل احمد
ملك : انت اتجننت انت ازاى تضربها
احمد: مالك قلبتى ليه من بتوع حقوق المرأة
ملك : لانه ميصحش تضربها ده جنان انا لو منها كنت عملت لك محضر
احمد بضحكة : عملت قبل كدة واتقطع
ملك: بلاش تستغل سلطتك ضدها حرام عليك وتترك غرفته
—–☆☆☆☆—–
تدخل ملك غرفتها وتمسك موبايلها
—–☆☆☆☆☆☆—–☆☆☆
فى غرفة سلمى
الباب يدق
الام : ايه ده سلمى نايمة
زينب : ايوه ياطنط
الام: هى فيها حاجة
نوران: لا هى بس تعبانة شوية
الام: طيب تعالوا اقعدوا تحت
ريهام: لا هنقعد معاها بعد اذنك
الام: ماشى
وتخرج وتغلق الباب
موبايل سلمى بيرن
هايدى : هو احنا ناقصينك انتى كمان
نوران : مين
هايدى: دى ملك
زينب : انا هرد
زينب: ايوه يا ملك
ملك : ايوه مين
زينب: انا زينب
ملك : اومال فين سارة
زينب : نايمة
سارة : انا عرفت إللى احمد عمله انا آسفة اوى
نوران: انتى ملكشى ذنب اخوكى إللى غلطان
ملك : طيب هى سلمى كويسة
ريهام: لا حنا بعتنا لدكتور نفسى هنشوف
ملك: بتقولى ايه طيب انا اعمل ايه قولوا لى اى حاجة اعملها
زينب : قولى ل اخوكى يسيبها فى حالها كفاية كدة
ملك : احمد مش هيسيبها انا متأكدة
—-☆☆☆☆——
فى اليوم التالى استيقظت سلمى
سلمى: ايه ده انتوا مروحتوشى
نوران: كلمنا اهالينا وهما وافقوا اننا نبات معاكى
سلمى: انا كويسة
نوران، ،: دكتور آسر رن عليكى وهو عاوز يكلمك
سلمى ،: وهو جاب الرقم منين
ريهام: اكيد من وليد
سلمى : ماشى هكلمه وبالفعل كلمته سلمى
ريهام : عاوز ايه
سلمى : عايز يقابلنى
زينب : طيب ما تقبليه
سلمى : ماشى يازوزو
———☆☆☆☆☆—–
بعد.مرور ٣ شهور
عادت سلمى الى كليتها من جديد
وتمر الأيام وسلمى تقابل الدكتور آسر وتزداد تعلقا بيه يوما بعد يوم وتحكى له كل شئ ولكنها لم تنس احمد
أما احمد فكان منشغل بشغله فقد قرر أن يعمل لحين ان تنسى سلمى ما حدث
اما ملك فقد قررت تأجيل كتب كتابها
أما ريهام ومراد فقد تزوجوا .
—-☆☆☆☆——☆☆☆
وفى يوم من الأيام
امام كلية الاسنان
آسر : اتأخرتى اوى النهاردة ياسلمى .
سلمى : معلشى واللة كانت عندى محاضرات كتير
آسر : عندى ليكى مفاجأة
سلمى: قول
أسر : النهاردة الحد يوم الخميس هنيجى نخطبك.
سلمى بقلب مقبوض وقد تغيرت ملامحها وتذكرت احمد
آسر: مش موافقة
سلمى سكتت برهة: ثم تذكرت ضرب احمد لها ثم قالت لا موافقة
آسر: هتروحى فين باليل
سلمى : عند ريهام فى بيتها البنات اتفقنا اننا هنتقابل هناك
آسر: طيب ممكن محدش يعرف حاجة ونقولهم باليل
سلمى: اممممم موافقة
فى ذلك الوقت كانت ملك ازدات تعلقا بشلة المجانين حتى أصبحت واحدة منهم
—–☆☆☆☆——
فى منزل سلمى
سلمى : بابى آسر هيجى يوم الخميس يخطبنى
سيف بضيق: ماشى
سلمى طيب هطلع اغير وانام شوية علشان هروح باليل عند ريهام
وتغادر
والدة سلمى: مالك مش مبسوط
سيف : الواد مش مناسب للبت
والدة سلمى : ليه
سيف : آسر كل حاجة بتقولها سلمى بيوافق عليها وده مينفعشى مع سلمى سلمى محتاجة راجل يقولها لا علشان سلمى ادلعت كتير انما آسر مينفعشى.
والدة سلمى : بس سلمى بتحبه
سيف : أتمنى أن يكون كدة فعلا
فى المساء
تدخل سلمى وهى تضع يداها فى يد آسر
سلمى : عندنا ليكوا مفأجاة
ملك : ايه هى
آسر: خطوبتنا يوم الخميس
ملك: مبروك
والكل بارك
وليد.: ينظر إلى هايدى: يارب ما اموتشى لحد ما تتجوزى
هايدى : خليك فى حالك يااخينا انت
نوران: حد معاه جبهة زيادة لوليد
مراد: مبروك يا سلمى
سلمى : اللة يبارك فيك
بعد مدة
ملك طيب انا همشى بقى علشان الوقت اتأخر
سلمى بضحكة ربنا يعينك على الللى معاكى جوزك واخوكى
ملك: قصدك خطيبى
سلمى: لو انا منك افركشها وانفد بجلدى
ملك: مش عارفة واللة
سلمى: يالا ربنا معاكى
ملك : يارب
وغادرت ملك بينما ظل الباقى يضحكوا
—–☆☆☆☆☆—–☆☆☆☆
فى منزل احمد النمر
ملك : هاى بابى
فريد : ازيك يا ملك
احمد: مفيش هاى يا احمد
ملك : لا ولو سمحتى متتكلمشى معايا
ملك: انا عاوزة فلوس اشترى فستان هروح بيه خطوبة سلمى .
احمد وقد بأن الحزن على ملامحه
وفريد ينظر إلى ابنه وحزين على منظره .
احمد يحاول أن لا يظهر غضبه : وهى الخطوبة امته
ملك: يوم الخميس
احمد وهو وقد قام من على السفرة : شبعت
وذهب إلى غرفته وكان غاضب بدرجة رهيبة وظل يفكر طوال الليل
———
فى الصباح اجتمع البنات فى منزل سارة ليودعها لانها سوف تسافر لكى تقضى شهر العسل
وتعجب البنات عندما راوا سلمى و كذلك احمد الذى كان يراقبها
نوران: ايه اللى انتى عملاه ده
ريهام : شكلك مسخرة
سلمى : ماله شكلى
خالد وهو يكتم الضحك : شكلك عامل زى الناس الكبار
سارة: كفاية تنامر بقى سيبوا البت كتر خيرها دى اول مرة تلبس طرحة
وليد : سلمى يا حبيبتى انتى لفة الطرحة غلط كمان ايه اللى انت لابساه ده
سلمى بحزن: اعمل ايه منه لله
فارس : الظابط
ريهام : ايوه طلب منها انها تلبس طويل وواسع وكمان طرحة والا هيقتلها
مراد ،: هو القتل حاجة سهلة عنده ده اكيد اتجنن المفروض ميفرضشى عليكى الحجاب اينعم كدة احسن بس انتى مش مسئولة منه
سلمى : انا كنت فعلا عاوزة البس حجاب
مراد: بلاش تكدبى على نفسك ياسلمى
سلمى دموعها تنزل
ريهام: براحة شوية يا مراد سلمى حساسة
آسر: ايه اخبارك ياسلمى
سلمى : تمام الحمد لله
آسر: اتفضلى
سلمى : ايه ده
آسر: علاج علشان الكدمات اللى فى وشك
سلمى : متشكرة
آسر: شكلك حلو فى الحجاب ياريت تفضلى لبساه على طول
سلمى: بخجل: مرسى
كامليا طيب ايه مش هنركب العربيات ونوصلك المطار
ويركبوا العربيات جميعا
سلمى : مش هتيجى معانا ى آسر
آسر : عندى شغل فى المستشفى بعد انكوا
اما احمد كان يراقب سلمى من بعيد وضحك
من منظرها بالحجاب ولكنه كان سعيدا لانها لبست الحجابثم عاد الى منزله
——☆☆☆☆——☆☆☆
فى عربية البنات
سلمى كانت تفكر فى آسر وفى طريقته وسالت نفسها لو كان احمد قالى الحجاب هيبقى حلو عليا زى آسر كنت هلبسه علطول وولكن ازاى ده همجى
زينب : سرحانه فى ايه يا سلمى
سلمى: ولا حاجة تخيلى بابا كان مبسوط وانا لبسه الحجاب
نوران: الكل مبسوط ياحبيبتى هى كانت حاجة حلوة من احمد بس الطريقة هى اللى مش حلوة
ريهام : عندك حق يا نورا
—–☆☆☆☆—–☆☆▪︎
فى المطار
سلمى تودع سارة وتبكى
سارة: خلاص يا سلمى ده لو امى مش هتعمل كدة
سلمى كانت تبكى حزنا على ما هى فيه
هايدى ،: بقولك ايه عليكى و الشيكولاته هى سلمى عاوزة بس مكسوفة
وليد : حاضر ياستى
نوران: وانا انتى عرفانى بحب العصاير
كامليا: وانا عاوزة مكياج انت عارفه
وليد : خلاص كفاية طلبات الفلوس هتخلص
ثم يلتفت إلى سلمى ليجدها شاردة وانتى بقى عاوزة ايهسلمى : مش عاوزة حاجة انا هروح
وتغادر ومن خلفها البنات
وتركب سارة الطيارة هى وزوجها
—-☆☆☆☆☆—،–
فى منزل احمد
يفتح احمد الباب
فريد : أخيرا جيت ياباشا
احمد: معلشى يابابا
فريد : طيب تعالى يالا ناكل
احمد ،،: حالا
ويجلس احمد على السفرة ويأكل
فريد : هنروح نخطب لك سلمى امته
احمد: شوية يابابا
فريد: انت مش كنت مستعجل
احمد: عادى هستنى شوية
فريد : براحتك بس لما تحب فى اى وقت انا جاهز
ملك: هو انت صحيح هتخطب سلمى .
احمد: أخيرا سمعنا صوتك لما نحلص اكل عاوزك ى ملك
ملك ماشى
—–☆☆☆☆——
فى الطائرة
وليد: مالك يا سارة
سارة: سلمى مش عجبانى
وليد: هى فعلا شكلها مش مظبوط
سارة بتنهيدة : انا قلقانة اوى
وليد: ان شاء إللة خير
—–☆☆☆☆—–☆☆☆
اخيرا وصلت سلمى الى منزلها ومن خلفها البنات
وكان سيف يجلس في الجنينه فلم تنظر سلمى إليه وإنما صعدت على غرفتها
سيف : زينب فى ايه
زينب: مفيش ي اونكل هى زعلانة بس علشان سارة سفرت
سيف: ماشى يابنتى .
فى غرفة سلمى ارتمت سلمى على سريرها وظلت تبكى
تدخل نوران فتحضنها اهدى ياسلمى
ريهام : اقفلوا الباب علشان محدش يحس بحاجة
هايدى : خلاص انا قفلته
كامليا: فى ايه ياسلمى هو انت اول مرة تنضربى
سلمى بصوت متقطع: لا مش اول مرة بس المرة دى غير كل مرة يا كامليا ثم تستكمل كلامها انت مش عارفة يعنى ايه حد كنت ثم تسكت
زينب : كنتى ايه
سلمى : كنت بدأت احبه انتوا
مش متخيلين شكلى وهو ماسكنى من شعرى وانا بتحايل عليه مش متخيلين يعنى ايه تنضربى من حد كنتى بتحس انه هو مصدر أمانك ثم تستكمل بكاؤها ينظر البنات الى بعضهم
سلمى : انتوا متخيلين انا حسيت بى ايه لما ضربنى حسيت ان كرامتى راحت
ريهام : طيب اهدى ياحبيبتى
سلمى: انا عاوزة اموت
نوران : بعيد الشر ان شاء إللة هو
—–☆☆☆☆—–،.
فى غرفة احمد ينظر إلى اخته وهو يضع يداه فى جيبه
احمد: انتى مزعلة أمجد ليه .
ملك: مش عاوزة اتجوزه
احمد: ليه
ملك: مش بيحترمنى بيزعق ليا
احمد: نعم هو علشان بيزعق يبقى مش بيحترمك
ملك: ايوه انتوا كدة الرجالة عاوزين تمتلكونا
احمد: اهدى على نفسك شوية يا رضوى يا شربينى
ملك : وانت مضايق ليه من رضوى ولا علشان هى علمتنا انه محدش يزعق لنا ولا يضربنا غير الأب بس ويمكن الاخ
احمد : وانتوا كلكوا بتفكروا كدة
ملك: ايوه لا نكوا مش من حقكوا تضربونا أو حتى تزعقوا لان ده جهل وتخلف
احمد: ماشى يا ست المتعلمة
ملك : طيب انت هتخطب سلمى امته
احمد : مفيش خطوبة بقى
ملك : ليه
احمد : انتى زعلانة من أمجد علشان زعقلك وانتى خطيبته
اومال هى هتعمل ايهملك : اوعى تكون زعقت ليها واللة العظيم هخاصمك انا بحبها
احمد: لا ازعق ليها ايه
ملك : طمنتينى
احمد: انا ضربتها
ملك : بتقول ايه
—–☆☆☆☆—–☆☆☆
فى منزل سيف الروينى
ريهام: الحمد لله اخيرا نامت
نوران : بقى دى سلمى إللى كانت الضحكة مش بتفارق وشها
زينب: سلمى عاوزة دكتور نفسى
ممكن تتعبكامليا: انا شايفة كدة بس احنا محتاجين دكتور ميقولشى لحد
هايدى: انا عرفت مين
زينب : هو دكتور نفسى .
هايدى: اومال يا بنتى
ريهام: بيتكلموا على مين
كامليا : اوعوا يكون هو
هايدى: ايوه هو
كامليا: طيب احنا عاوزين نكلمه
ريهام : نكلم وليد وهو هيجيب رقمه
زينب : بس سلمى متعرفشى وياريت لو آسر يكلمها كأنه هو إللى عاوز يعرف
ريهام : انا هرن على وليد
زينب : ها رد
ريهام : لا لسه
—-☆☆☆☆☆—–☆☆☆☆
فى إحدى الفنادق
سارة: موبايلك بيرن
وليد: ايه ده شلة المجانين
سارة : طيب رد
نوران : بقولك ايه وصلتوا
وليد: لسه واصلين حالا
نوران: طيب معلشى ابعت رقم دكتور آسر
وليد : فيه حاجة
هايدى: لا بس علشان سلمى
سارة تاخد التيلفون من وليد مالها سلمى
نوران: شكل الموضوع مش هيعدى المرة دى على خير سلمى
الموضوع مضايقها جدا حتى فضلت تعيط لحد ما نامتسارة “: ياحبيتى يا سلمى
وليد : طيب انا هبعت ليكوا الرقم وابقوا طمنونا وكمان آسر هيساعدها لانه بيحبها
زينب : ماشى هنطمنكوا
—–☆☆☆☆—-،،
فى منزل احمد
ملك : انت اتجننت انت ازاى تضربها
احمد: مالك قلبتى ليه من بتوع حقوق المرأة
ملك : لانه ميصحش تضربها ده جنان انا لو منها كنت عملت لك محضر
احمد بضحكة : عملت قبل كدة واتقطع
ملك: بلاش تستغل سلطتك ضدها حرام عليك وتترك غرفته
—–☆☆☆☆—–
تدخل ملك غرفتها وتمسك موبايلها
—–☆☆☆☆☆☆—–☆☆☆
فى غرفة سلمى
الباب يدق
الام : ايه ده سلمى نايمة
زينب : ايوه ياطنط
الام: هى فيها حاجة
نوران: لا هى بس تعبانة شوية
الام: طيب تعالوا اقعدوا تحت
ريهام: لا هنقعد معاها بعد اذنك
الام: ماشى
وتخرج وتغلق الباب
موبايل سلمى بيرن
هايدى : هو احنا ناقصينك انتى كمان
نوران : مين
هايدى: دى ملك
زينب : انا هرد
زينب: ايوه يا ملك
ملك : ايوه مين
زينب: انا زينب
ملك : اومال فين سارة
زينب : نايمة
سارة : انا عرفت إللى احمد عمله انا آسفة اوى
نوران: انتى ملكشى ذنب اخوكى إللى غلطان
ملك : طيب هى سلمى كويسة
ريهام: لا حنا بعتنا لدكتور نفسى هنشوف
ملك: بتقولى ايه طيب انا اعمل ايه قولوا لى اى حاجة اعملها
زينب : قولى ل اخوكى يسيبها فى حالها كفاية كدة
ملك : احمد مش هيسيبها انا متأكدة
—-☆☆☆☆——
فى اليوم التالى استيقظت سلمى
سلمى: ايه ده انتوا مروحتوشى
نوران: كلمنا اهالينا وهما وافقوا اننا نبات معاكى
سلمى: انا كويسة
نوران، ،: دكتور آسر رن عليكى وهو عاوز يكلمك
سلمى ،: وهو جاب الرقم منين
ريهام: اكيد من وليد
سلمى : ماشى هكلمه وبالفعل كلمته سلمى
ريهام : عاوز ايه
سلمى : عايز يقابلنى
زينب : طيب ما تقبليه
سلمى : ماشى يازوزو
———☆☆☆☆☆—–
بعد.مرور ٣ شهور
عادت سلمى الى كليتها من جديد
وتمر الأيام وسلمى تقابل الدكتور آسر وتزداد تعلقا بيه يوما بعد يوم وتحكى له كل شئ ولكنها لم تنس احمد
أما احمد فكان منشغل بشغله فقد قرر أن يعمل لحين ان تنسى سلمى ما حدث
اما ملك فقد قررت تأجيل كتب كتابها
أما ريهام ومراد فقد تزوجوا .
—-☆☆☆☆——☆☆☆
وفى يوم من الأيام
امام كلية الاسنان
آسر : اتأخرتى اوى النهاردة ياسلمى .
سلمى : معلشى واللة كانت عندى محاضرات كتير
آسر : عندى ليكى مفاجأة
سلمى: قول
أسر : النهاردة الحد يوم الخميس هنيجى نخطبك.
سلمى بقلب مقبوض وقد تغيرت ملامحها وتذكرت احمد
آسر: مش موافقة
سلمى سكتت برهة: ثم تذكرت ضرب احمد لها ثم قالت لا موافقة
آسر: هتروحى فين باليل
سلمى : عند ريهام فى بيتها البنات اتفقنا اننا هنتقابل هناك
آسر: طيب ممكن محدش يعرف حاجة ونقولهم باليل
سلمى: اممممم موافقة
فى ذلك الوقت كانت ملك ازدات تعلقا بشلة المجانين حتى أصبحت واحدة منهم
—–☆☆☆☆——
فى منزل سلمى
سلمى : بابى آسر هيجى يوم الخميس يخطبنى
سيف بضيق: ماشى
سلمى طيب هطلع اغير وانام شوية علشان هروح باليل عند ريهام
وتغادر
والدة سلمى: مالك مش مبسوط
سيف : الواد مش مناسب للبت
والدة سلمى : ليه
سيف : آسر كل حاجة بتقولها سلمى بيوافق عليها وده مينفعشى مع سلمى سلمى محتاجة راجل يقولها لا علشان سلمى ادلعت كتير انما آسر مينفعشى.
والدة سلمى : بس سلمى بتحبه
سيف : أتمنى أن يكون كدة فعلا
فى المساء
تدخل سلمى وهى تضع يداها فى يد آسر
سلمى : عندنا ليكوا مفأجاة
ملك : ايه هى
آسر: خطوبتنا يوم الخميس
ملك: مبروك
والكل بارك
وليد.: ينظر إلى هايدى: يارب ما اموتشى لحد ما تتجوزى
هايدى : خليك فى حالك يااخينا انت
نوران: حد معاه جبهة زيادة لوليد
مراد: مبروك يا سلمى
سلمى : اللة يبارك فيك
بعد مدة
ملك طيب انا همشى بقى علشان الوقت اتأخر
سلمى بضحكة ربنا يعينك على الللى معاكى جوزك واخوكى
ملك: قصدك خطيبى
سلمى: لو انا منك افركشها وانفد بجلدى
ملك: مش عارفة واللة
سلمى: يالا ربنا معاكى
ملك : يارب
وغادرت ملك بينما ظل الباقى يضحكوا
—–☆☆☆☆☆—–☆☆☆☆
فى منزل احمد النمر
ملك : هاى بابى
فريد : ازيك يا ملك
احمد: مفيش هاى يا احمد
ملك : لا ولو سمحتى متتكلمشى معايا
ملك: انا عاوزة فلوس اشترى فستان هروح بيه خطوبة سلمى .
احمد وقد بأن الحزن على ملامحه
وفريد ينظر إلى ابنه وحزين على منظره .
احمد يحاول أن لا يظهر غضبه : وهى الخطوبة امته
ملك: يوم الخميس
احمد وهو وقد قام من على السفرة : شبعت
وذهب إلى غرفته وكان غاضب بدرجة رهيبة وظل يفكر طوال الليل
———
فصول الرواية: 1 2