رواية قدر صبا الفصل الخامس والثلاثون 35 بقلم سمية رشاد
رواية قدر صبا الجزء الخامس والثلاثون
رواية قدر صبا البارت الخامس والثلاثون
رواية قدر صبا الحلقة الخامسة والثلاثون
صبا بتوتر:ايه ا ان نت عرفت منين
مصعب:هو دا همك واللى بتفكري فيه لا والصبح قاعده معايا تتكلمى عادي ولا كأن فى حاجه حصلت ايه للدرجه دي مليش أهميه عندك
صبا :انت فاهم غلط والله انا مرضتش اقولك عشان خوفت خوفت اقولك
مصعب:خوفتى منى انا يا صبا خوفتى تقوليلى على مشكله واجهتك اومال ازاى انا سندك
صبا بدموع :مش خوفت منك والله ما خوفت منك خوفت عليك تعمل فيه حاجه تأذي نفسك خوفت تبعد عنى مش هقدر اتحمل انك تبعد عنى انا اموووت فيها مش هقدر والله ما هقدر
مصعب بلهفه وهو يحتضنها بحنان:بعد الشر عليكى اوعى تقولى كدا انتى حياتى كلها انا بس اتضايقت ان فى حاجه حصلت معاكى وانا مش عارفها انا اسف اسف
صبا بابتسامه :الموت مش شر دا مكتوب لكل واحد فينا وبعدين انت ضحكت عليا فين الشيكولاه اللى قلت لى هتجيبها لى
نظر اليها مصعب باستعجاب من ابتسامتها فهى كانت تبكى الآن كيف تبدل حالها بهذه السرعه انها حقا تشبه الأطفال فابتسم قائلا:انا مش ضحكت عليكى ولا حاجه انا جبتها بس اعملى لى قهوه وتعالى نتكلم الأول ولو طلعتى شطوره وسمعتى الكلام هديكى شيكولاه كتير
صبا بحماس طفولى:طيب طيب هروح اعمل بسرعه وانت جهزها على ما اجى
أسرعت إلى المطبخ لعمل ما أراد دقائق وعادت إليه بابتسامه وهى تحمل فنجان القهوه بيدها
مصعب :شاطره تعالى اقعدي بقا
صبا :فين الشيكولاته
مصعب:احنا نتكلم الأول
صبا :طب هات واحده دلوقتى والباقى اما نتكلم
مصعب :لا
صبا :بااارد
مصعب:ايه سمعينى كدا مسمعتش
صبا :مفيش مفيش
مصعب :ماشى هعديها ثم أردف بجديه المهم
صبا :خير
مصعب :هو احنا هنفضل كدا كتير يا صبا
صبا بعدم فهم:كدا ازاى يعنى
مصعب:صبا احنا المفروض كنا هنحدد ميعاد فرحنا بس حصل ظروف وفاة جدك
صبا بخجل:بس جدو لسه ميت يعنى
مصعب:صبا جدك عدي على وفاته اكتر من شهرين بيتهيأ لى دي مده كافيه صح وبعدين مش عارف انتى متردده ليه الفرق اننا هننقل فى الجناح اللى فوق لوحدنا وهنفضل مع أهلنا فى نفس البيت يعنى مفيش حاجه تأثر على دراستك وانا اصلا مش هسمح لأى حاجه تأثر عليها
صبا :طب نشوف أمى وخالو هيقولوا ايه طيب
مصعب :مش هيقولوا حاجه انا عايزك انتى بس توافقى نحدد الميعاد
صبا بخجل:ماشى الميعاد اللى تحددوه
مصعب بسعاده:بجددد خلاص آخر الأسبوع
صبا :ايييييه ايه يا عم هو سلق بيض هو ايه اللى آخر الاسبوع هو مش فى تجهيزات وحاجات
مصعب:الجناح بتاعنا جاهز مش ناقص الا حاجات بسيطه
صبا :هو على الجناح فى هدوم والفستان وحاجات كتيييره جدا
مصعب :خلاص الخميس اللى بعد الجاى آخر كلام لاما مش هتاخدي الشيكولاته
صبا : اه صح هيا فين هاتها بقا
مصعب :خلاص انا هروح اقول لبابا وعمتو واروح اجيب لك الشيكولاه
صبا بغيظ:يعنى مش معاك وبتضحك عليا عشان أوافق
مصعب ببرود:ما انتى طفله بيتضحك عليكى سلام بقا عشان ورايا حاجات كتير
صبا :مستفز اما أطلع ارخم على البت ضحى
صعدت صبا إلى مكان وجود ضحى وكانت ساره ما زالت جالسه معها
ضحى:ايه خدتى افراج
صبا :فرحى يوم الخميس اللى بعد الجاى
ضحى بصدمه :بجددد الله ازاى حددتوا بالسرعة دي
صبا :المفروض كنا حددنا قبل كدا بس عشان وفاة جدي وهو قال كمان اسبوعين مرضتش اخليه متأخر عن كدا عشان كدا هيكون فاضل أسبوعين على الجامعه عشان ميفوتنيش كتير
ضحى بسعاده :هيييييه عندنا فرح عندنا فرح بس على فكره المفروض نحجز الفرقه ونروح نجيب الفستان والهدوم والحاجات اللى هتحتاجيها من بكره
صبا :مش عارفه انا اتوترت حاسه انى مش هلحق اعمل حاجه
ضحى :مش انتى قلتى لى أن العروسه بتكون متوتره اول فترة الخطوبه وأول ما تكتب الكتاب وقبل الفرح لأنها بتكون قلقانه ومش عارفه اللى هى بتعمله دا صح ولا غلط يبقى التوتر اللى انتى فيه دا طبيعى وإن شاء الله هنحلق نخلص ساره انتى معانا صح
ساره :ايوه ان شاء الله هاجى معاكوا هو احنا عندنا كام صبا
صبا:ربنا يحفظك ليا يارب
ساره:انا همشى بقا عشان اتأخرت وماما بتتصل عليا نبقى نتفق بالليل هنروح امتى
ضحى وصبا:ماشى يا حبيبتى مع السلامه
خرجت ساره من عندهم فنظرت ضحى إلى صبا بسعاده قائله :مين هتبقى احلى عروسه
ابتسمت صبا إليها قائله :بس بقى يا رخمه
ضحى:بس ايه دا انت فرحانه اوي أغلى اتنين على قلبى هيتجوزوا يااه
جاء مصعب إليهم قائلا بابتسامه:عقبالك يا حبيبتى ولو انه هيهبلنى ويقولى إشمعنى انت هتتجوز دلوقتى وانا بعد سنه
ضحكت ضحى بخجل قائله :هانت دا فى ناس بتتخطب سنوات كتير
مصعب:ابقى قولى كدا ادامه خليه يقتلك
ضحكت صبا وضحى على يوسف
فقال مصعب:طب استنوا والله لأتصل بيه اغيظه
رن على يوسف وفتح مكبر الصوت ففتح عليه يوسف فى الحال قائلا:حبيبى يا أبو نسب
مصعب:كنت بتصل بيك عايز اقولك على حاجه
يوسف بجديه :خير قلقتنى
مصعب:أمسك اعصابك
يوسف:خلص يا مصعب انا هلبس واجى لك
ابتسمت ضحى من داخلها وازادت له حبا فوق حبا فهو قلق على صديقه لمجرد انه أخبره بأنه يريده فى شيئ فأعجبها وفائه
مصعب:لا مفيش داعى تيجى انا كنت عايز اقولك ان فرحى كمان اسبوعين
يوسف :نععععععم وانا كمان فرحى معاك مليش فيه إشمعنى انت
مصعب:هو كدا
يوسف:يا اخى انت مرضتهاش على نفسك بترضاها على غيرك ليه
مصعب :انا كاتب كتابى بقالى شهور اما انت لسه خاطب من أقل من تلاث شهور بس وبعدين انا مراتى هتفضل فى نفس المكان يعنى الوضع مش هيتغير كتير اما انت هيتغير
يوسف :مليش دعوه خلاص آخر كلام هكتب كتاب معاك والفرح فى نص السنه كدا حلو اما آخر السنه كتير
مصعب بتفكير :والله انا معنديش اعتراض بعد ما بقيت فى وضعك بس طبعا ضحى اللى تقرر
يوسف:والله بجد يعنى انت موافق خلاص ضحى اما اشوفها بس هحاول اقناعها بس وصيها عليا الله يكرمك
مصعب : هههه على فكره هيا قاعده جنبى
وسمعاك
يوسف :طب ممكن اكلمها
مصعب :بس متطولش
يوسف :ماشى يا عم
أعطى مصعب الهاتف لضحى فأخذته وجلست فى مكان آخر فهى تخجل أن تحادثه امام أخيها
مصعب لصبا:فكرة انه مش معاه نمرتها وأنه لما يعوز يكلمها بيكلمها من تليفونى دي مريحانى
صبا بغرور:احم احم
مصعب :اه واخد بالى انك عايزه الشيكولاته على فكره هيا فوق فى اوضتك
صبا :بجددد انت لحقت جبتها
مصعب: انتى بتكلمى اى حد يا بنتى ولا ايه
صبا :مغرور اوي
مصعب :طب خلاص مفيش حاجه
صبا :لا والله