رواية زمردة الزين 
سلمى فضلت تصرخ باسمه بهسيريااا : مصطفااااااااااااه
رهف بصوت عالى : سلمى اصحى
( انا كنت ناوية اخليه يموت يا جماعة بس ثانكس جاد انا الكاتبة الوحيدة اللى بتسمع كلامكوا وسيبتوا عشانكوا وعشان كومنتاتكوا القمر 
)
)سلمى قامت مفزوعة
هى غفيت وهى قاعدة قدام الاوضة من كتر العياط
سلمى بفزع : مصطفى فين
رهف : أهدى لسة فى العمليات ادعيله أن شاء الله خير
سلمى اتنهدت بارتياح : الحمد لله يا رب نجيه واحفظهولى
وبعد وقت طلع عبد الله من جوه
زين : ها اي اللى حصل
عبد الله : معرفش هما خدوا منى دم ولسة مصطفى مخلصش بس أن شاء الله خير
ومامته فضلت تعيط وتدعيله ومعاها ام زمرد وأم زين وام سلمى
وابو زين وأبو سلمى واقفين بيدعوله وبيواسوهم
رهف اتسحبت لمكان فاضى شوية وانفجرت فى العياط
لأنها كانت ماسكة نفسها قدامهم كانت قاعدة على الكرسى وايدها على وشها وبتعيط بانهيار
حست بايد على كتفها رفعت وشها بدموع لقت ادم اترمت فى حضنه وفضلت تعيط كتير مش عارفة تهدى خالص
رهف بضعف : انا مش قوية عمالة اقويهم كلهم وانا أضعف واحدة فيهم مش قادرة اشوفه كده ابويا التانى بيموت قدامى ومش قادرة اعمل حاجة
وبتمسك فيه وبتعيط اكتر