رواية زمردة الزين 
عدى كام يوم ….
فى صباح يوم جديد ….
صحى زين قبل زمردة لقاها نايمة فى حضنه مرضيش يقلقها باسها بوسة رقيقة من شفايفها
وقام خد حمامه وادى فرضه ونزل راح الشركة بس قال مش هيتاخر عشان يرجع بدرى يقعد معاها وراح الشركة
صحيت زمردة مالقيتهوش جنبها زى كل يوم قلقت شوية بس كانت عارفة أنه راح الشغل لانه قالها قبل كده
قامت حضرت الفطار وقعدت شوية وزهقت من القاعدة فقامت تشيل الشقة وتنفضها
وزى اى ست مصرية لبست الجلابية الشهيرة وربطت الايشارب الشقى
وطبعا الاغانى فى السماعة بتاعت الافراح دى عارفينها
وجابت مساحتها الجميلة ونازلة دعك فى السيراميك وتنضف وتنضف كل الاوض والصالة والدنيا غرقانة مية
زمردة فى نفسها : اد اي انا ست بيت شاطرة 
واشتغلت اغنية بتحبها زمرد وقفت فى نص الصالة والمساحة فى أيدها بترقص بيها
زمردة بصوت عالى : شوفوا قلبى الجامد متكتف رنة كردانك بتشحتف متعوس اللى يقولها لا ده الرق فى رقتها بيعزف مش شاغل بالى الدلاية انا شاغل بال بالى رموشك انا لو بس البحر معايا انا اسمى البحر على عيونك
(سورى اندمجت سيكا 
)
)اول ما زين فتح الباب وشافها بترقص بمنظرها ده والجلابية والايشارب ضحك على منظرها