رواية زمردة الزين 
وزين كان قريب جدا من زمردة وكاد أن يقبلها قبل أن تقف زمردة مفزوعة وبتصرخ
زمردة وهى تقف على الكنبة وبتصرخ : زين زين حاسب خرج من الاوضة خرج من الاوضة وكررتها كذا مرة والله شوفته
( فصيلة اوى البت زمردة دى 
)
)زين : هو اي ده اللى خرج من الاوضة
زمردة وهى تنظر للأرض ولا تنظر له : الفار
زين فى نفسه : الله يخرب بيت ام الفار زى ما نيمها جمبى مرة بعدها عنى مرة تخليص حق هو ضيع أهم لحظة فى حياتى اي الهم ده لحظة واحدة !!؟
أهم لحظة فى حياتى معقول اكون حبيتها معقول ولا يعلم أنه عشقها منذ زمن
فاق من تفكيره على صوت زمردة وهى لسة بتقوله الفار
زين قام وقف وأقسم أنه ما هينام قبل ما يقتل ابن الضفدعة اللى قطع لحظته ده
وفعلا قتل الفار وزمردة قعدت على الكنبة بارتياح
زين واقف قدام زمردة وماسك الفار بورقة من ديله : ده اللى كنتى هتموتى من الخوف منه ده اد صباعك يا شيخة
ومن جواه بيقول ده اللى فصلتينى عشانه منك لله
زمردة بتأثر : حرام يا زين انت ماسكه كده لي مش كائن حى ده والا مش كائن هااا
زين : لا والله لا انا خلاص هتجنن صبرنى يا رب عليها بدل ما اخليها مكان الفار
زمردة : اهون عليك يا سلعاوى
زين : بعد سلعاوى دى تهونى عليا عادى كنت مستنى حاجة تانية