رواية زمردة الزين 
وفى يوم روح زين بعد الشركة لقى زمردة بتتغدى
زين : السلام عليكم
زمردة ولم تنظر له : وعليكم السلام
زين : هو احنا ليه بقينا كده
زمردة : كده ازاى يعنى
زين : كده اللى هو كده اللى احنا فيه ده
زمردة : ده اللى كان مفروض يحصل من الاول
زين بحزن : قومى البسى عشان ادم ورهف عازمينا على العشا
زمردة قامت وكانت داخلة اوضتها
وهى بتعدى من قدامه زين مسك أيدها : زمرد
زمردة بتوتر : ن نعم
زين : كنت جايبلك هدية
زمردة شالت أيدها منه : شكرا مش عاوزة حاجة
ودخلت اوضتها وقفلت عليها الباب
وزين اتنهد بحزن ودخل يلبس
زمردة لبست فستان موف فى ورد ابيض وطرحة وجزمة نفس لون الورد
وزين كان لابس بنطلون ابيض عليه قميص موف ومدخله فى البنطلون مع انهم مش متفقين
خرجت زمردة وزين انبهر بجمالها
زين بتوهان : اه يلا
وراحوا عند ادم ورهف
اول ما وصلوا ادم ورهف استقبلوهم ودخلوا الصالون
ادم : اتفضلوا انا عايزكوا فى موضوع مهم كلكوا
كلهم قلقوا من جدية ادم اللى مش متعودين عليها دى
ورهف اكتر واحدة
رهف واقفة بتحضر الفطار
ادم : مستعدة تعرفى اتجوزتك ليه أو اتعاملت معاكى كده لي
رهف حست بانقباض فى قلبها واتوترت : ا اه طبعا قول انا مستنية من بدرى