ندى بتعب ::: ميرسى يا ادهم بجد انا مش عارفه اقولك ايه
ادهم:::: متقوليش حاجه واتفضلى كلى شكلك مرهق
ندى بشرود وهس::: انا خايفه
صدم واندهش ماذا بك يافتاه من انتى لقد اصبح ذالك اليوم حافل بالمفجأت وانتى اكبر مفجأه فى حياته
ادهم بدهشه ليتأكد من حديثها::: انتى بتقولى حاجه يا ندى
نظرت له بأعين مليئه بالدموع والالم والحزن عين طفله فقد الام والاب
ندى :::: خايفه من حقى اخاف لحد امتى هاافضل كده عامله نفسى جامده شجاعه مبخفش لأ بخاف خايفه ليلى تسبنى زى ما بابا وماما سبونى انا معنديش غيرها امى وابويا صحبتى وخالتى هما ماتو محستش كنت عيله لكن هي صعب صدقنى وبعدين مين قال انا مبخافش لأ بخاف من النتيجه بتاعه الامتحانات وبخاف من الصراصير
ابتسم على هذه الطفله تعترف بخوفها وكأن النظر لكى لغز يا حوريه
وقد كانت ليله للاعترافات
ادهم:::: انا كمان بابا وماما سبونى و انا عيل لسه عندو سناتين معرفتش فى حياتى غير حسين حنان مشفتش زيه بجد بس انا بقى فلت منه محسسنيش بالمسؤليه زى آسر على طول ده عيل الى عايزه بلاقيه هو مغلطش كان عايز يعوض غياب الاب والام بس جه عليا انا بالسلب
نظر كل منهم للاخر كانت الدموع قد عرفت طريقها ولوجنتها وهو كان الحزن ارتسم على ملامحه بدقه وظهرو اول هروب محقق لدمعه من مقلتيه تحت ناظريها لذالك ادرك نفسه وعاد لمرحه المعتاد لمداراه حزنه