و بعد عياط لمدت ساعتين و فجأه تضحك ضحكه شريره
دانيه باستغراب : لا اكيد مش اتجنيتي اكتر ما انتي مجنونة
نايا تغمزلها : لقيتها. بصي الظابط ده مطلوب في قوات خاصه و اول يوم يعني محدش يعرفه هناك
دانيه بغيظ : و عرفتى من فين بقى
نايا ورتها جواب : من ده مكتوب ان اول يوم ليه هو تاريخ النهارده و المكان اللى هيتجمع فيه الظباط و كمان مكتوب هما تعمدو ان محدش يعرف حد لاسباب خاصه
دانيه بعدم فهم : ما المشكله انه مش هيروح في معاده يا ناصحه
نايا بكل ثقه : و مين قال انه مش هيروح في ميعاده ؟
دانيه بعصبيه : يالهوى عليكى و هيروح ازاي و هو ميت
نايا بكل ثقه : هروح انا
دانيه بخوف من نايا : لا لا اكيد انتى اتجنيتى و مش طبيعيه اه ما الكل قال عليكى كده و انا مكنتش مصدقه
نايا بجسم مرتعش : بت انتى اهدى هفهمك
دانيه : هسمع كلامك لحد ما اعرف انتى بتفكرى في ايه
نايا سرحت
دانيه خبطتها : اتفضلى قولى بتفكرى في ايه
نايا : اسمعى ده اول مره يروح المكان ده و اللى فهمته من الورق ان كل ظابط مايعرفش اي ظابط تاني و فيه كتير هيروحو من مدن مختلفه يعنى محدش يعرف حد هناك
دانيه : اه و بعدين بقى يا فريكيكو
نايا : و بعدين بقى انا هاخد كل حاجه تخص الظابط و تبص في الكارنيه بتاعه نضال و هاخد لبسه و هروح مكانه
دانيه بصدمه : لا انتى مجنونة فعلا
نايا : قديمه اتقالتلى كتير .. و سبينى في حالى انا خايفه اكتر منك
دانيه : نايا انتى عارفه ده اسمه ايه
نايا : اللى انا اعرفه ان لما حد يشوف الجثه دي محدش هيعرفه بما ان كل حاجه تخصه معايا
دانيه بغيظ : طب محدش هيعرف الاخ ده هناك و محدش هيعرفه هنا طب يا ذكيه الصوره اللى في الكارنيه و بتقرب الكارنيه عند وش نايا في اختلاف السما م الارض
نايا ببرود : دي بقى اسهل حاجه
دانيه : ازاي بقى
نايا : هتعرفى بعدين و اخدت كل حاجه تخص نضال و قلعته البدله و مشيت و سابته
دانيه فضلت تعيط
نايا ع الاسكوتر : بت انتى بطلى عياط هتخلينى اعمل حادثه تانى
دانيه : ايه انا اللى هخليكى لا لا لا انتى مش طبيعيه خالص نزلينى
نايا : عارفه لو ماسكتيش هوديكى عند نضال و اصوت و اقول انتى اللى خبطيه
دانيه : بس يا رخمه اسكتى و امشى ساكته و انا هخرس خالص و هسكت رفعت ايدها حطتها ع بقها
نايا وصلت مكان غريب : انزلى
دانيه : انزل فين احنا هنا فين
نايا : تعالى ورايا و هتعرفى
طلعت نايا و دانيه و خبطت ع باب شكله مخيف و دانيه خايفه جدا و اللى فتح شكله مخيف اكتر
الراجل : اهلا نايا
نايا : اهلا يا راجل يا طيب عايزه منك خدمه
الراجل : اؤمرينى
نايا تطلع السى في : عايزه تصورنى صوره دلوقتى حالا و تحط صورتى بدل الاخ ده
دانيه : انتى يا نصيبه بتقولى ايه ده راجل و مش ينفع تروحى المكان ده بتاع رجاله هتروحي ازاي
نايا تبص للراجل : سيبك منها انت فهمتنى صح
بندق : فهمتك ده مقلب جديد منك ، البسى البدله و تعالى و انا هبهرك
دانيه بخوف : يا رب استر يا رب انا ايه اللى خلانى اشوف وشك النهارده استر يارب صدقت امي لما قالت عليكى نصيبه و مجنونة
نايا دخلت لبست البدله بتاعة نضال و لمت شعرها و لبست الكاب و كشرت
دانيه اول ما شفتها : ايه ده ياخربيت عقلك
نايا : كده بقى انفع و لا مانفعش ادخل
دانيه : اوباااااا يخربيت شيطانك نصيبه نصيبه
و صورها عم بندق و طلع الصوره و زور الورق كله و حط صورة نايا بدل صور نضال
عم بندق : تؤمر بأي خدمه تانى يا نضال بيه
نايا بصوت ذكرى : لا خلاص حلو اووى كده و ضحكت
قامت اخدت كل الورق و نزلت
دانيه : تعالى هنا لسه في مشكله
نايا : و ايه هيا
دانيه : هتقولى ايه ل امك و اخوكى
نايا : امي دي بقى اسهل حاجه ، تعالى نروحلها
نايا من جواها كانت خايفه جدا من اللى بتعمله لكن خوفها من السجن هو اللى خلاها تتصرف بجنون و من غير تفكير
*******************
في فيلا فوزي هو راجل ديمقراطي و بيحب بناتو
ويزو تنزل ع السلم بجسمها المليان و تقول : ماما انا هنزل اقابل احمد و هندور ع ديزاينر تعملى فستان الفرح
رانيا : ماشى يا حبيبتى