********
عند نايا
في اوضتها جه ع بالها مهيمن فتحت ماسنجر وكتبت ل مهيمن
صباح الخير…. ازيك
مهيمن شاف الرساله ع خلفية الفون و نفسه يرد عليها بس خايف يتعلق بيها اكتر و يدخل في دوامة الحب وهو مش مستعد ل اي حب و خايف عليها في نفس الوقت
نايا اضايقت فضلت تفكر تكتب ايه تانى جه في دماغها فكره انها تكلمه كأنها بتكلم صاحبتها و انها كلمته بالغلط : دندون فينك ايه رأيك ننزل نتمشى شويه انا زهقانه اووى
مهيمن استغرب من الكلام فتح الرساله و مردش
نايا اضايقت اكتر و تكلم نفسها : لا والله بتشوفى رسالتى و ما بترديش عليا و جابت صورة البروفايل بتاع دانيه و ركبتها ع صورة بروفيل مهيمن و عملت اسكرين وتكتب :
ع العموم اهو باين عندى سين
ميرسي ليكى انا هنزل اخرج لوحدى و هروح كوستا و هشرب موكا و خليكى براحتك بقى 
********
مهيمن فضل في حيره يرد عليها و لا لأ لحد ما قرر ما يردش عليها بس فضل في صراع اكبر ينزل يشوفها و يستكفى انه يبص عليها من بعيد
******
عند مريم
مريم خلصت الامتحان نزلت وهي مبسوطه وفضلت واقفه لوحدها اول ما شافت كرم جريت عليه
كرم كان واقف عند العربيه و حاطت ايده في جيبه اول ما شافها قلع نضارة الشمس : مش محتاج اسأل عملتى ايه باين ع وشك
مريم بفرحه : حليت كله الامتحان سهل اوووى
كرم : الحمد الله عقبال الباقي ، بس انتى اللى شاطره اووى يا فراشتى تحبي نروح ولا نتمشي شويه بالعربيه
مريم برقه : برحتك
كرم : يبقى نتمشي طبعا ( فتحلها باب العربيه و ركب شغل اغنيه رومانسيه )، فراشتي تحب تروح فين
مريم : مش هيفرق معايا المكان المهم انى معاك
كرم بصلها بصة حب : ربنا يقدرني و اخلي ضحكتك في عينك دايما
مريم : تقصد شفايفي
كرم : لا شفايفك بتضحك ع طول و سهل تمثلي الحزن و الفرحه ع وشك بس العين و القلب بيكون فيهم الحزن و الفرح اللي بجد
مريم ضحكتها زادت : انا بحبك
كرم : و انا بعشق اهلك
***********
نايا وصلت الكافيه
وبعد حوالى نص ساعه بدأت تتضايق ان مهيمن ماجاش وتكلم نفسها : هو انا فعلا مش في دماغه ، ايه العبل بتاعى ده هو يعرفنى من فين عشان اكون في دماغه ، هو اصلا بارد و تقيل كده في نفسه هيعبرني انا ليه ، انا اللى غلطانه اللى بقلل من نفسى عشان خاطر واحد قمر و عصب جامد زيك و نادت ع الجرسون بنرفزه و قامت تحاسب لمحت مهيمن و اتأكدت انه مش هيتكلم معاها ( بس ع مين دي بنت حوا ) عملت نفسها دايخه حطت ايدها ع راسها و ايدها التانيه ع بطنها و وقعت ع الكرسي و عملت نفسها اغم عليها
الجرسون بقلق : انسه انسه
و في اللحظه دي مهيمن ظهر و راح عندها
مهيمن بإحراج : انسه نايا ( ماسك ايدها يقيس النبض لقه مظبوط رفع راسها يفوقها )
نايا كانت فعلا هتفقد الوعي بسبب قرب مهيمن منها و لمسته ليها ع اساس انها نايا مش نضال و نفسه بقى قريب اووى منها تقريبا بيتنفسه نفس بعض وريحة البرفيم بتاعته طيرت عقلها
مهيمن حط ايده جامد ع مناخيرها و داس عليها جامد
نايا بألم : آ اه
مهيمن بصوت حنين : انتى كويسه
نايا بتمثيل و بصوت واطى : راسى وجعانى شويه
مهيمن : قومى اوديكى المستشفى
نايا بتمثيل التعب و تقعد عدل : لا خلاص هبقى كويسه دلوقتى
مهيمن عرف انها بتمثل : ع العموم الف سلامه و لسه بيدور
نايا بتلقائيه : ليه هتمشى ، اقصد ممكن تشرب معايا قهوه
مهيمن بتهرب : مره تانى عندى ميعاد
نايا بغيظ واضح : اووك اتفضل ( تقوم تمشى قبل منه )
******
عند دانيه
سوسن فتحت باب الاوضه بتاع دانيه و فريده كانت معاها : عمكم و ابن عمكم وصلو اتفضلو يالا اطلعو سلمو عليهم
دانيه بدموع وترجي : مامتى عشان خاطرى مش عايزه اتجوزه
سوسن بحده : دانيه امسحى دموع التماسيح دي و اطلعى سلمى عليهم ( طلعت و مش ادتها فرصه تتكلم)
فريده بمشاكسه : ايه يا بنتى هو حد يعيط كده عشان جايله عريس
دانيه بحزن : انا بحب فادي افهمى ( مسكت الفستان رمته بعيد ) و مش هلبس الفستان ده كمان
فريده بهزار : البسه انا ، يا بختك اتنين بيحبوكى و انا لا حول ليا و لا عليا، ( بعد ما لبست الفستان ) اطلع اسلم و اتحسر شويه كمان ع نفسى