رواية ليالي الفهد الفصل الثاني عشر 12 بقلم سارة احمد
ليالي الفهد
الفصل الثانى عشر
هتف فهد قائلا: ليالى انا…..
ليالى: فهد مفيش داعى انك توضحلى او تبررلى انت كنت صريح معايا من الاول وانا عارفه دا
بس ممكن لو سمحت اللى كان هيحصل من شويه دا يتأجل انا مش مستعده لدا دلوقتي
فهد: انا عمري ماهفرض نفسي عليكي يا ليالى ولازم كمان ………
قاطع حديثهما صوت صراخ يأتى من الطابق الاسفل
فهم سريعا يجرى نحو الباب يفتحه ليجد عمه سليمان وولده عصام يهتفون بصوت عالى ويقف بمقابلتهم عمه سالم
سليمان: اللى انت عملته دا ميصحش يا سالم احنا كان بينا اتفاق
سالم: اديك قولت كان وابنك خلف الاتفاق وراح خطب من غير ما يسأل
عصام: وجيتلك ياعمى وكلمتك انى عايز امشي كلمتى معاك
سالم: وانا مبحبش شغل العيال دا يا عصام ومش هتاجر ببنتى
انت جيت يا سليمان طلبت ايد بنتى أسماء وانا قولتلك سيها على الله
وقولتلى ابن عمها واولى بيها ونحل المشاكل ولما انا شورت على بنتى مكسرتليش كلمه
واتفقت معاك لما تخلص كليه روحت انت خطبت بنت ابو سرج الجزار ولما فهموك وعرفوا انك طمعان خلعوك ورمولك شبكتك راجع دلوقتي عشان تقولي بنتك وكلمتك
سليمان: يعنى ايه يا سالم
سالم : يعنى انا عارف كويس اوى انت عايز ايه انت كل اللى عايزه السرايا والعموديه اللى معرفتش توصلها
سليمان: هههههه السرايا انا كدا كدا ليا حق فيها وبالنسبه للعموديه هاخدها هاخدها متنساش ان ابنى رضا معاه بدل الواد تلاته
هتف فهد من اعلى الدرج قائلا: ودامت لمين ياعمى عشان تدوملك؟
عصام: اهلا دا سعادة الباشا فهد هنا
سالم: باشا غصب عنك راجل محترم وجدع مش عيل فاشل عايز يجرى ورا النسوان اللى معاها ترفعه
عصام: اه عندك حق ياعمى والدليل انه اتجوز خدامه من الشارع بعد ما طلق بنت الاصول ورمى بنت خالى وخد منها بنتها
فهد بصراخ رج السرايا وتقدم فهد من عصام يمسك فى تلابيبه وهو يصرخ قائلا: حريم بيتى خط احمر ياعصام ألف خط ومراتى بالذات مليون خط
التف حولهم الجميع يفك اشتباكهم وخلصوا عصام من براثن هذا الفهد بصعوبه
سالم: انت جاى دلوقتي عايز ايه يا سليمان انت وابنك ؟
سليمان: انت خدت حقك تالت ومتلت انا خلصتلك كل ديونك واديتك البيت اللى عالطريق و شاركتك فى مشروع مدشة الاعلاف وسرقتنى فيه وسيبتهولك وسيبتلك خمس فدادين
يعنى انت خدت اكتر من حقك بكتير
عصام: وانا ياعمى عايز اسماء وماليش دعوه بحوارتكم دى
هو مش برده النبي عليه الصلاة والسلام قالك لا يخطب احدكم على خطبة اخيه؟
يعنى انا اللى متكلم الاول وانا اولى بيها
هنا خرج عدى يتكأ على عكازه قائلا : انا سامع من بدرى ومش عايز اتكلم وبقول دى خصوصيات بينكوا كعيله انما لما تيجى سيرة مراتى فأكيد لازم اتدخل وطبعا بعد اذن عمي سالم وفهد
سالم: دى مراتك يابنى وانا ماليش اقولك متدخلش
عصام بسخريه: هههههههه وهو دا بقى العريس يعنى ابو رجل مقطوعه دا اللى فضلته عليا
فهد بصراخ: عصام
عصام: ايه بشتمه زعلت من الحقيقه ليه؟
شعر عدى بشعور الألم يأكل فى صدره ولكنه حاول السيطره على مشاعره ورد فعله كى لا يظهر ضعيف
فهو رجل جيش ويعلم جيدا كيف يتصدى لاى موقف
فهتف قائلا: بعد اذنك يافهد انا رجلى مقطوعه مش لسانى
ولا ايدى
عصام: يعنى ايه ولا ايدك هتضربنى يعنى ولا ايه؟
عدى ببرود: اولا الراجل.هه الراااجل مش بيرجع فى كلمته وانا على استعداد اخرسك خالص متنطقش وانا فى مكانى هنا
عصام:هههههههه ودا ازاى بقا هتحدفنى بالطوب ولا علموك فى الجيش تضرب بالنبله
عموما يابنت عمى الايام بنا وبكره هترجعى زاحفه ماهو اكيد مش المشلول دا اللى هيبسطك ويرضيكي
هنا دفع عدى احد عكازيه ليصيب هدفه تحت الحزام ليقع عصام ارضا لا ينطق من شدة الالم لم يستطيع اطلاق صوت توجع ليفرغ عن نفسه شدة الالم
ليهتف عدى قائلا: علمونى فى الجيش ابقى راجل ودمى حامي على ارضى وعرضي واسماء بقت مراتى وعرضي وانا اقدر اخد بالى منها كويس حتى لو عضمة فى قوفه
صرخ سليمان قائلا: انت مجنون وانا هوديك فى ستين داهية
عدي: اعلى ما فى خيلك اركبه وانا لو حطيتك فى دماغى داهيه واحده بس من اللى تبعى هتوديك ورا الشمس انت وابنك
سليمان: خليك فاكر يا سالم انى اتهانت فى بيتك وابنى انضرب كمان
سالم: اللى يدخل على الناس فى نصاص الليالى يقل ادبه وينتهك حرمة بيته يستاهل طلقه ومالوش فيها ديه ولا انت تايه عن اهل البلد
سليمان: لا مش تايه بس انا وانتوا والزمن طويل يلا يا عصام
هم عصام يقف بصعوبه وهو مازال يتألم وترتسم على ملامحه معالم الالم الشديد وخطى ليخرج مع ابيه فهتف عدى قائلا: يلا يا صاصا ورا بابا
زغر له سليمان عينه بشر وذهب وهو يسند ولده