ذهب فهد الى السرايا وعندما دلف لم يجد أحد من العائلة
فأغلق الباب وصعد إلى غرفته بسرعه فهو يفتقدها كثيرا تلك الجميلة التى بدلت حياته بين ليله وضحاها
طرق فهد باب الغرفه لتجيبه قائله: اتفضل
دلف فهد الغرفه يسألها باستغراب قائلا: ايه مصحيكى لحد دلوقتي ؟
ليالى : كنت مستنياك
فهد بقلق: فى حاجه ولا ايه ؟
ليالى : لا مفيش بس مينفعش انام قبل ماتطلع انت اوضتك واشوفك لو محتاج حاجه
ابتسم فهد غير مصدقا الهذا الحد تهتم به
فهتف قائلا: طيب انا عايز اقولك أننا هنسافر بكره
ليالى : هنسافر فين ؟
فهد: اجازه حلوه كدا كام يوم
ليالي بفرحه : بجد. هتودينى فين ؟
فهد: انتى عايزه تروحى فين ؟
ليالى : اى مكان
فهد: طيب انا حجزت فى شرم الشيخ ايه رايك
ليالى : حلو اهم حاجه يبقى فيه ملاهى
فهد باستغراب: ملاهى !!؟
ليالى : اه عشان نلعب انا وزينه
فهد: بس زينه مش هتيجى
ليالى : يعنى ايه مش هتيجى
فهد: ليالى الاجازه دى ليا انا وانتى شهر عسل
ليالى : بس زينه
فهد: متقلقيش زينه بتحب تقعد مع ملك واسماء وجهاد وامى وهما هياخدوا بالهم منها
ليالى : طيب ازاى هنتفسح وهى لا
فهد: اوعدك أن شاء الله المره الجايه هناخدها معانا
ليالى : ماشي اللى تشوفه.
ابتسم فهد قائلا: هاه قوليلى بقا عايزه ملاهى برده
ليالى : طبعا دا انا نفسي اروح الملاهى اوى من زمان اصل انا ملعبتش زى الاطفال وخرجت
فهد: ليه مكنش ليكى صحاب
ليالى : واحد بس
فهد: واحد
ليالى : اه
تهربت ليالى من الحديث قائله: طيب اجهز الشنط
فهد: اه جهزيها عشان أن شاء الله هنمشي الفجر
ليالى : قولت لماما زينب ؟
فهد: ايوه قولتلها وقولت للبنات ياخدوا بالهم من زينه
ليالى بفرحه: طيب انا هقوم اجهز الشنط بقا
شعر فهد باختناق للحظه وعصره فى قلبه