فوجد ليالى تجلس وبيدها المصحف تقرأ منه بعض الايات وهى تبكى
جلس فهد بجانبها يمسك يدها ويمسح دموعها قائلا: بتعيطى ليه ؟
ليالى : ابدا يافهد كنت بقرأ في القران وسرحت معاه وحسيته لقيت نفسي بعيط
فهد: تعرفى ياليالى انتى حاجه كبيره اوى ربنا عوضنى بيها
ليالى : وانت يافهد فرحة عمرى اللى استنيتها وحلمت بيها وصبرت علشانها
اقترب فهد منها يقبل رأسها قائلا: وجودك معايا النهارده قوانى قدرت افهم انتى ليه كنتى مصممه انك تيجى وتكونى جنبي انا ساعتها مكنتش حاسس بنفسي ولاحاسس انى محتاج حاجه من الدنيا غير انى اطمن على عدى حسيت حياتى بتنهار قدامى وكانى ساند على حيطه من قش لحد ما انتى جيتى وخدتينى فى حضنك حسيت كانى لقيت سندى صدقينى يا ليالى مش الراجل بس هو اللى سند للست بالعكس الراجل فيه اوقات بيضعف فيها وممكن ساعتها يسند على اى راجل بس سندته على ست بتملك الحنيه بجد بتكون اقوى لأن ساعات الواحد ممكن يستقوى باى حاجه وباى حد لكن قلبه بيبقى عايز يسند على قلب حنين
ابتسمت ليالى من بين دموعها وتفاجئها بكلامه : فهد انا
انا كل دا. انت حاسسنى كدا.
فهد: انتى اغلى من كدا بكتير وأعلى واجمل من كدا بكتير
ليالى : فهد انا كنت عايزه اقولك على حاجه ومش عارفه هتفرق معاك أو لا
فهد: قولى يا ليالى
ليالى بتوتر : فهد انا ابقى ……….
قاطع حديثهما دخول الممرضه تهتف قائله: حضرتك تبع حالة اسماء سالم العدنان
فهد: ايوه
الممرضه : طيب الحاله الحمدلله فاقت بس عماله تنادى على اسم شخص فلو موجود ياريت يدخلها
فهد: شخص مين اسمه ايه
الممرضه : عدى
استغربت ليالى وهتفت قائله: عدى
ابتسم فهد قائلا: بيحبوا بعض
ليالى : بجد
أومأ لها فهد وهتف قائلا: بس مش عارف ازاى هقدر اعرف عدى باللى حصل وازاى هتصرف مع اسماء واخليه يدخلها
ليالى : اهم حاجة روح طمن عمك على اسماء
فهد: عندك حق هروح اطمنه واطمن المجنون دا كمان