فى حجرة ضحى
كانت جالسه ممسكه روايه فى الحلال تقرأ بها فسمعت باب حجرتها فقالت:نعم
مصعب :انا يا ضحى
ضحى وهى تعتدل فى جلستها :اتفضل يا ابيه
مصعب :انتى بتذاكري ولا ايه
ضحى :لا مش بحب اذاكر الا مع زوجتك العزيزه
مصعب :هههه يا سلام عشان تتكلموا مش تذاكروا
ضحى :لا دا لو اتكلمت هتقتلنى دي شريره انت متعرفهاش
مصعب :طب اما تيجى هقول لها
ضحى :حبيبى يا صاصا
مصعب :سبحان الله نفس الكلمه بتاعته دا انتو هتبوظوا الدنيا
ضحى باستغراب :مين دا
مصعب :واحد صحبى المهم انا جاى اخد رأيك فى حاجه
ضحى باستغراب :خير ان شاء الله
مصعب :جاى لك عريس
ضحى :انا
مصعب :اومال انا فى واحد طلب ايدك منى
ضحى بخجل:بس انا مش عايزه اتجوز دلوقتى
مصعب :ومين قالك انك هتتجوزي دلوقتى ممكن بعد سنه تالته او فى نص رابعه او بعد رابعه خالص دي حاجه تظبطوها مع بعض بس هو كويس خالص وانا اضمن لك ميه فى الميه انه هيراعى ربنا فيكى
ضحى بخجل :هو مين حد انا عارفاه
مصعب :مش عارف بس انتى شوفتيه مره فاكره يوسف صاحبى اللى كان قاعد فى الجنينه معايا اما وقعتى العصير عليكى
ضحى بخجل:يا نهار ابيض مفيش الا دا
مصعب :ههههه هو كويس خالص ايه رأيك تقعدي معاه مره وتحددي رايك يعنى مترفضيش من غير ما تشوفيه
ضحى باقتناع:حاضر يا أبيه اللى انت شايفه
مصعب :كبرتى وبقيتى عروسه
ابتسمت ضحى بخجل
فقال مصعب انا هروح اقول لبابا الموضوع وانتى فكري وانا هحدد مع يوسف ميعاد وخرج وتركها