اقترب منها عمر مشفقا وقال: انا بعتذر لك بالنيابة عنه يا هاجر وصدقينى الموضوع مش هيعدى بالساهل ولازم هخليه يجى ويعتذر لك عن اللى حصل
التفتت اليه وهى تصيح باكية: انا مش عايزه منه حاجة خليه يسيبنى فى حالى بالله عليك
انا واحده غلبانه و مش قده
سألها بهدوء: انتى عارفه مكانها وخايفة عليها مش كده؟!
على صوت بكاؤها عقب سؤاله وهتفت: والله العظيم مااعرف راحت فين؟!
ليه محدش عايز يصدقنى؟!!
انا روحت بالليل اطمن عليها واسألها هتعمل ايه؟ مالقتهاش ولقتها سيبالى ورقه بتقول انها مشت ومش هتعرفنى مكانها عشان محدش يتعرضلى
ولو مش مصدقنى هروح حالا اجيب الورقه هى معايا في الشنطة
وبالفعل غادرت ثم عادت بعد دقائق قليلة حاملة ورقه صغيره وضعتها بين يديه وهى تقول: اتفضل
دى الورقه
طالعها بسرعه ثم رفع رأسه إليها قائلا: امم بس هى قالت انها هتتصل بيكى لما تغير خط الفون؟!
اجابته باقتضاب: لسه ما حصلش ….
حاصرها بسؤاله: طيب نفترض لما هتتصل وتعرفى
مكانها هتقولى؟!!!
رمقته بحيرة ثم همست : لا…مش هبيع صاحبتى
عشان هى مظلومه
عمر: مين اللى قالك انها مظلومه مش يمكن بتضحك عليكى…
هاجر: لا بعد ماشوفت ابن عمك اتأكدت ان كلامها عنه صح..
ثم أردفت راجيه: بالله عليك تطلعونى من الموضوع ده أهلى لو عرفوا انى اتورطت فى الحكايه دى هيبهدلونى..انا مكنتش متخيله ان ده كله يحصل…
عمر بنبرة مطمأنه: ماتخافيش يا هاجر أنا هتصرف..