تمارا سمعت صوت فهد:٥ دقايق خلصو
تماارا قلعت طرحتها والفستان بسرعه ولبست الفستان التانى وقفت قدام المرايه مش عارفه هتخرج كدا ازاى فتحت الباب وخرجت وكانت بتشد الفستان لتحت كان فهد قلع الجاكيت وفاتح نص ازرار القميص وتاه فى جمالها بالفستان الاحمر كانت ايه من الجمال وشعرها اللى نازل على ضهرها بعشوائيه واحمرار عينيها وخدودها ومناخيرها من العياط زادوها جمال فهد قرب منها وشدها لحضنه ورفع وشهاا واتقابلت عيونهم فى نظرات مابين العشق من فهد والعتاب والحزن من تمارا
فهد:انتى جميله اوى ياتمارا
تماارا غمضت عينيها لما فهد دفن وشه فى رقبتها وفهد حس برعشه جسمهاا
تمارا وهى بتعيط:انا بكرهك يافهد بكرهك ومش هسامحك ابداا على اللى بتعمله فيا
فهد بعد عنها واتعصب جداا وبقي يكسر كل حاجه فى الاوضه وتمارا واقفه مرعوبه منه
فهد قرب عليها بغضب شديد:انتى ملكى لوحدى فاهمه انتى ملك الفهد
فهد زقها على السرير وهجم عليها زى الاسد اللى بينقض على فريسته وتمارا كانت بتصرخ بصوتها كله وكانت بتتكلم بعياط هستيرى:لالالا ونبي يافهد لا متعملش كدا ….. عشان خاطرى بلاش … بلاش تخوفنى منك انا مابحسش بالامان غير وانا جمبك …. بلاش تخلينى اخاف منك عشان خاطرى بلاش اكرهك بزياده ونبي يافهد