تمارا:هى دى اسماؤكو بجد ولا انتو مختارنها عشان تكونو عصابه بقي وكدا
راكان:ليه بقي
تمارا:راكان وكنان صدفه غريبه
كنان:لا هى صدفه فعلاا
تمارا:سبحان الله
فهد بحده:ياريت تاكلو وانتو ساكتين بقي
تمارا بصت للاكل ومش عاجبها:انتو بتاكلو الاكل ده ازاى
كنان:اتعودنا
تمارا:لا انا بقي مش ناويه اتعود عليه
راكان:هتموتى من الجوع يعنى
تمارا قامت وقفت:من بكرة هعملكو اكل هتاكلو صوابعكو وراه ايه رايكو
كنان:تصدقى جوعتينى
تمارا:ايه رايكو بكرة اعملكو مكرونه بشاميل
كنان:ايوا بقي
تمارا:بس على شرط انا هعملكو الاكل وكل يوم تجبولى شوكلت مش هعمل ببلاش انا
راكان:مصلحجيه اوى
تمارا:انا قررت اعفى عنك واسامحك بلاش تخلينى اقلب عليك تانى
كنان وراكان ضحكو
=============================
تمارا راحت اوضتها واول مره تبقي فرحانه انها قضت وقت حلو من وقت ماجت هنا دخلت غيرت لبست بجامه بينك نص كم وفردت شعرهااا اللى واصل لنص ضهرها ولونه اسود زى سواد الليل وناعم زى الحرير ونامت على السرير كانت بتحاول تطمن نفسهاا لحد ماراحت فى النوم
=============================
تحت فهد وراكان وكنان كانو بيشتغلو عشان الشحنه الجديده وفجأه سمعو ضرب نار شديد على القصر وكل واحد طلع سلاحه من بنطلونه وخرجو برا القصر وفهد لسه هيخرج سمع صرخه تمارا باسمه طلع يجرى على فوق بسرعه دخل اوضه تمارا كانت متكومه فى زوايه الاوضه وبتترعش فهد وقف متنح من جمالها دى كانت اول مرة يشوفها من غير حجاب من وقت ماعرفهااا وكمان البجامه البينك اللى هى لابساها مع بشرتها البيضه وفاق على صوتها وهى بتتكلم بخوف:فهد