تمارا:اهدى يابنتى عشان الحق ارد عليكى
مريم:انتى فى شرم ياتمارا
تمارا:ايوا يامريم
مريم:نهارك اسود سافرتى لوحدك
تمارا:انا كويسه يامريم متقلقيش بس بجد انا مش قادرة اعمل حاجه من غيرك مفتقداكى اوى
مريم:ياروحى انا خايفه عليكى اوى ياتوتا
تمارا:متخافيش ياحبيبتى انا فى الفندق الوقت فى ندوة هنزل احضرها مع الدكاترة وهطلع تانى الاوضه مش هلف ولا هروح فى حته من غيرك
مريم:ركزى كويس فى الندوة والمؤتمر عشان تقوليلى كل حاجه عرفتيها عشان احس انى حضرت معاكى
تمارا:حاضر يامريومه قلبي
مريم:كلمتى حسن
تمارا:لا ومش ناويه اكلمه اوعى يامريم يعرف انى فى شرم انا هخلص المؤتمر وهرجع تانى
مريم:لا متخافيش محدش يعرف
تمارا:يلا سلام عشان اجهز لندوة وانا هقفل فونى ولما افتحه هابقي اكلمك
مريم:ماشي وخدى بالك على نفسك
تمارا:حاضر يامريومه
تمارا قفلت وقامت تلبس لبست بنطلون بلون اوف وايت واسع وبلوزة بلون الزيتى وسلسله دهبي وطرحه وكوتشي اوف وايت

وخرجت من اوضتها ونزلت على المكان اللى هيكون فى الندوة كان دكتور احمد( الدكتور اللى بيحب تمارا وكان اتقدملها وهى رفضته) ودكاترة كتير من المستشفى والجامعه تمارا سلمت على الكل واحمد قرب منها:ازيك ياتمارا
تمارا:الحمدلله