حسن:عيب كدا ياتمارا الناس اللى فى العمارة كلها بتتكلم عليكى
تمارا باستغراب:بتكلمو عليا ازاى يعنى
حسن:ام محمود من يوم مانتى رفضتى ابنها ورفضتى فتحى وكل العرسان اللى بيتقدمولك وهى بتقول انك ماشيه مع حد او بتحبي حد
تمارا:وانا مالى بكل ده ولا انت مش عندك ثقه فيا
حسن:لا طبعا واثق فيكى وجداا كمان
تمارا:اومال عايز تجوزنى لتامر بالعافيه ليه
حسن:انتى شايفه انه بالعافيه
تمارا:لما يبقي بدون رضايا يبقي اسمها ايه ياحسن ولا ليها اسم تانى عندك انتى ومراتك
حسن:انتى ليه مش بتحبي سماح دى بتحبك وبتدور على مصلحتك
تمارا ضحكت:لا بص انا ممكن اصدقك فى اي حاجه تقولها الا دى معلش مراتك لا بتحبنى ولا حتى بطيقنى بس بصراحه القلوب عند بعضهاا يعنى
حسن:انتى ازاى كدا جايبه القوة دى كلها منين
تمارا:من كلام ماما الله يرحمها ليا بلاش تكونى ضعيفه ياتمارا متخليش حد يستقوى عليكى خليكى قويه ده كان كلامها وانا بعمل بيه ومش هخلى اى حد حتى لو انت ياحسن يستقوى عليا ويخلينى اعمل حاجه مش عايزاها
حسن اضايق من كلامها:ماشي ياتمارا انا بعرفك بقي ان خطوبتك على تامر هتكون اول الامتحانات ماتخلص يعنى كمان شهر
حسن خرج من الاوضه وتمارا قامت قفلت الباب بالمفتاح تانى وقعدت تذاكر