فهد واقف قدام المرايه بيظبط شعره وتمارا قاعده على السرير وبتبصله وعينيها كلها دموع
فهد بص فى انعكاسها فى المرايه وشايف حزنها قرب وقعد جمبها:ممكن اعرف الدموع دى سببه ايه
تمارا بصلته:بعنى انت مش عارف
فهد:عارف ياتماارا وانا بقولك متخافيش عليا انا الفهد بردو
تمارا حضنته:ارجعلى بسلامه يافهد ونبي
فهد:حاضر يانبض الفهد
تمارا بصلته:تعرف انى بحبها اوى
فهد :ايه هيا
تمارا:لما بتقولى نبض الفهد
فهد قام وجاب فون من الدولاب:ده تخليه معاكى ياتمارا هابقي اكلمك عليه وعليه كل ارقامى تكلمينى فى اى وقت وانا اول مااوصل ايطاليا هكلمك اطمنك تمام
تمارا:حاضر
فهد باس راسها وخرج من الاوضه ونزل سلم على الكل وخرج من الفيلا
تمارا خرجت وراه بسرعه:فهد
فهد لف لاقاها بتجرى عليه واترمت فى حضنه:هتوحشنى اوى يافهد خد بالك على نفسك
فهد:انتى اللى تاخدى بالك على نفسك وعلى ابننا ياتمارا بلاش جنان ابوس ايدك
تمارا ضحكت اوى وفهد باس راسهاا ومشي وهى فضلت تبص عليه لحد ماركب العربيه ومشي ودخلت الفيلاا وشافت حسن وعيطت جوا حضنه:خايفه عليه اوى
حسن:هيرجع بسلامه باذن الله انت خايفه عليه ليه كدا
تمارا بعدت عنه:انت عارف اختك مجنونه
حسن:مش هتقولى الخبر الحلو للكل