﴿عشق الابناء﴾
««الفصل ١١ »»
زين وجنه فضلو يجرو فى الاراضى زراعيه
جنه وقفت فجاه
زين:يلا ياجنه
جنه بتعب:مش قادرة اجرى تعبت
زين بص لاقى الرجاله بتقرب منهم شال جنه اللى شهقت:نزلنى يازين
زين:هششششش
زين نزلها ورا شجرة كبيرة واتكلم بهمس:خليكى هنا متتحركيش فاهمه ياجنه
جنه:وانت هتروح فين
زين:متخافيش بس مهما حصل متتحركيش من هنا
جنه:حاضر
زين سابها واتحرك ببطئ وقرب من واحد من الرجاله اللى اتفرقو عشان يدور على زين وجنه وكتم بوقه وبحركه بسيطه من زين اغمى عليه وشدو بين الزرع عشان محدش يشوفه وبدا يقرب من واحد واحد يعمل فيهم نفس الحركه بس اتفاجأ بحد حاطط مسدس على راسه:متتحركش
زين مكناش عارف يعمل ايه وفجاه لاقى واحد منهم ماسك جنه وحاطط مسدس على راسهاا خاف عليها وكان هيتجنن لما شاف دموعها وخوفهااا
اللى حاطط المسدس على راس زين:بتحاول تتذاكى علينا يابن الفهد زين لفه بحركه بسيطه واخد المسدس من ايده وضرب اللى ماسك جنه فى رجله
زين بصوت عالى:اجرى ياجنه بســــــــرعه
جنه بعدت عنهم وراحت وقفت ورا شجرة وزين كان بيضرب فى الرجاله وفجاه واحد منهم طلع مطوه وحرج زين فى جمبه
وجنه صرخت باسمه بس زين ولا فرق معاه وكمل ضرب فيهم بمهارة وغلبهم كلهم