زين:هتفضلى وافقه كتير
جنه دخلت ومريم اول ماشافتها جرت عليها واخدتها فى حضنها:حرام عليكى ياجنه كدا تقلقينى عليكى
جنه عينيها على الكل وشايفه عصبيه ابوهاا
فهد شاف جنه وعينيها الحمرا وعرف ان اكيد زين اتعصب عليها
كنان قرب من جنه اللى فى حضن مريم وشد جنه من دراعها وجنه استغربت:بابا انا اسفه
كنان بعصبيه:اعمل بيها ايه اسفه دى انتى عارفه انتى خوفتينا عليكى ازاى لا بتردى على فونك وبعد كدا اتقفل والمستشفى يقولو انك خرجتى حضرتك عارفه الساعه كام الوقت
جنه هزت راسها بلا
كنان:الساعه بقت ١ ياانسه يامحترمه ..فى بنت محترمه ترجع بيتها فى الوقت ده ولوحدها
مريم:خلاص ياكنان
كنان:لو سمحتى يامريم…احنا قولنا مليون مرة ممنوع تاخير برا حتى فى الشغل صح ولا غلط
جنه:صح..انا اسفه والله بس حاله البنت كانت صعبه اوى ومقدرتش اسيبها
تمارا قربت من كنان:خلاص ياكنان المهم انها رجعت بخير
جنه عينيها اللى كلها دموع كانت بتمر على كل اللى وافقين لحد ما وصلت عند زين اللى واقف بيتابع من بعيد وباين عليه العصبيه ودموعها نزلت وحطت وشها فى الارض
فهد:زينه خدى جنه على اوضتها
زينه قربت منها واخدتها فى حضنها وطلعو والبنات طلعو وراهااا
مريم بصت لكنان:ممكن افهم ليه تتكلم معاها كدا انت عارف ومتاكد ان بنتك محترمه وجدااا كمان وان اللى حصل غصبن عنها انا كنت دكتورة فى حالات بتعدى علينا مش بنقدر نسيبها