ياربي وين صارت دورت بكل مكان بالشقة ماكو حجيت ويه نفسي و كلت بس لا بقت بسيارته !!
هنا تدمرت حرفياً و صرت احك جسمي بجنون فركت راسي حيل لحد ما شعري صار اشعث ، صرت ادور حول نفسي و لازمة راسي بثنين اديه و الصور و الضباب يتكرر بعقلي ، اصوات هواية ما فرزنتها و من ضمنهم صوته … اي صوته مو غريب عليه تخايلته يهمس بأذاني اكثر من مرة ، اي اني اعرفه بس مدا اذكر منو ، صرختت حيل :: راح اموت كافي
ضربت راسي بالحايط حتى تسكت هذه الاصوات ، فقدت حرفياً و صرت اتمنى الموت ، صرت اتمنى هسه يفوت و يحط طلقة براسي !
فجأة سمعت الباب ينفتح دخل و يباوعلي بتعب !
من حلاة روحي ركضت عليه و صرت اضربه بكل مكان بأيدي و رجلي و ادفع بي ، احاول الفض اوجاعي و احطهن بي ، وهو جان واكف و حتى ايده مشالها خلاني اتخبل عليه خرمشت صدرة ضربته بكل قوتي اخر شي ضعفت وكعت يم رجله و صرت اتوسل بي : دخيلك موتني !
نزل عليه و شالني و همس: سارة كافي !
– لا مو كافي موتني خل اخلص ، حط طلقة براسي و موتني !!
-اهدئي شبيج تخبلتي ، يحجي و يهز بيه حيل : كافي كافي
بس اذكر گلتله : حموت عفية دواي !!
-دواي
-صرخ برهبة وينه بس فهميني ؟
بديت افقد انفاسي و الهوه يتكسر بصدري اخر شي اذكر كلته .. -جنطتي !