تنهدت حياه : والله انا مش عارفه انا عايزه ايه بالظبط ومتنسيش انهم مش اهلى الحققين
جوانا بهدوء : متنسيش برضو انهم هما اللى اعتنو بيكِ كل هى السنين انا بحكِ معك هيك كرمال ما تخسريهم لان جرب نار اللخسره مبيحبش حد يكون متالو واديكِ شايفه انا اهو صفيت لحالى ومو هيك وبس لا فى بلد مانا بلدى ووسط ناس ما بعرفهم
حياة بنظرت حائرة : بس مش قادره اسامح
جوانا : سمحى فى الدنيا لان كلنا راح نتركها فى يوم من الايام وهنطلب انو يسمحنا فسمحى فيها كرمال تلاقيه سمحك بالاخره
حياه : ياااه ياجوانا رغم معرفتى بيكِ القليله الا انى قدرت افهمك انت صافيه جدا ومسلمه تحسى انك حاجه لسه ناقيه مش موجوده فى الدنيا انا بجد بشكر ربنا انو صدفتك فى طريقى
جوانا : تسلملى ياحبيبتى اقوم انا اغسل الاطباق على ماتذكرى احسن شكلى كده عطلتك
حياه : لا ابدا لا عطاله ولا حاجه
ذهبت جوانا الى المطبخ وعادت حياه الى المذكره مره اخرى
وماهى الادقائق ورن جرس البيت
جوانا بصوت عالى : افتحى يا حياه لان ايدى متسخه
نهضت حياه من مكانها : حاضر
وذهبت باتجاه الباب وفتحته
حياه بصدمه : حازم اقصد استاذ حازم !!
حازم بدهشه : حياه !! انت بتعملى ايه هنا
حياه : انا قاعده هنا