ما هى الا دقائق واتها صوت سليم :
-حسان باشا بنفسه بيرن عليا
ضحك حسان بسخريه :شوفت الزمن
سليم بسخريه : شوفت وياما هشوف بس ساعتها هورايك ايام
قهقه حسان على كلام سليم : مش مهم الكلام ده دلوقت المهم بقا عايز تعرف ياسمين فين ؟
انتفض سليم من مكانه ” وتحدث” بلهفة: هى فين اوعى تكون عملت فيها حاجه
حسان : هى فى العنوان ده *****رواح شوفها وهتدعيلى
سليم بعصبيه : قسمًا برب العزه لو اختى حصلها حاجه مش كيفنى عمرك
ضحك حسان :سلام يا ابن الالفى
ما ان اغلق الهاتف اخذ سليم مفاتيح سيارته وأنطلق فى اتجاه العنوان
اما على الطرف الاخر “سيد” يحاول مراراً وتكراً الوصول الى “حسام” ولكن فى كل مره يعطيه الموبيل خارج التغطيه زفر بحنق ثم رمى الهاتف : انا كدة عملت اللى عليا وحاولت اكتر من مره
وما هى الا دقائق معدوده ورن هاتف سيد برقم حسام
سيد : حسام بيه أخيراً
حسام وهو يفرق عيناه من اثر النوم : خير يا سيد ايه الجديد
سيد وقد بدأ يقص له ما حدث واتسعت حدقيت حسام على ما سمعه
حسام هتف بتسؤال : طيب انت متعرفش البنت دى اسمها ايه
سيد : بصراحه مش فاكر دلوقت
حسام : طيب ياسيد شكرا ولو فى حاجه جديده بخصواص الصفقات اللى بيعملها ياريت تقول
سيد بجدية : ماشى ياحسام بيه