سكوت سكوت سكوت . سكوت تام يصدح فى المكان لا احد يتكلم كلهم ملامح الصدمه جاليله عليه لا تسمع غير تلك الانفاس اللهاسه التى يلتقطها البعض
مريم بصراح : حد يرد عليا قولولى ان الكلام ده كذب فى كذب ردوووو مالكو ساكتين ليه
مراد : اهدى يابنتى متعمليش فى نفسك كده
مريم : اهدى ازى بعد اللى انتو بتقولو ده طيب رايحنى وقولى الحقيقه قولى ان جدى بيهزر معايا قالى اللى انا شايفه ده كذب
صمت مراد لفتره وبعدها للاسف يابنتى كانت بتمنى انا كمان انو يكون مش حقيقه زيك بس ربنا ليه حكمه فى كده
مريم : طيب ليه انا ليه ليه بيعمل فيا كده ليه وصراخت بااعلى صوت لديها ياااااااااارب وسقطت بين ايديهم فاقده الوعى رافضه تلك الحياه التى لا يوجد احد لديها فيها
ظلت واقفه مكانها ملامح الصدمه على وجهها لثانى مره المشهد يتكرر امامها لم تفق من الاوعى الا على صوت ارتضم مريم بالارض
حياه بصريخ : مرررررريم وهبطت الى مستوها واحتضنت راسها مريم لا يامريم ابوس اديكى ردى عليا لا مريم لا مش هيبقى انتى كمان ردى عليا بقى يلا قومى
الحج محمد: شيلها يولدى وطالعها الاوضه فوق على ارن على الدضاكتور
وحملها مراد وصعد بها الى الطابق الثانى ووضعها على السرير وجاء الدكتور وكشف عليها