نوجا مسكتها وضربتها بالقلم : فوقى وبطلى تقهرى نفسك . .. ارحمى نفسك يابنت رباب .. دى مش أمك .. أمك ماتت وارتاحت وسابتنا احنا فى المرار
نور بصت لهم بتوهان وبتستوعب الموقف كله وعيونها غربت ووقعت اغمى عليها .. سلوى قعدت بعيد وانكمشت وبتعيط بصوت مسموع وورد جريت تشيلها مع نوووجا ونجيه إلا بسبب نور دموعهم بتغلبهم طول الوقت وبيفوقو فيها .. بس للاسف فضلت تنام وتهرب منهم كلهم
نجيه بعياااط : ليه يا نوجا .. ليه سيبيها انا امها خليها تخرج إلا جوها وتنطر قهرها وغلبها علينا
نوجا : لاء كفايه إلا هى فيه … ها تفضل تعانى طول حياتها تتمسك بدا ودا وفى الاخر يتخلو عنها ويخرجو من حياتها .. بنت أختى قويه وها تقف على رجليها وتعدى لبر الأمان ان شاء الله .. انا واثقه فى عدل ربنا ناسين والا ايه .. ان بعد العسر يسر بإذن الله وها يجى يوم الدنيا ها تفرد ايديها وتحضنها وتديها الامان إلا خدته منها سنين
نجيه : انا لاء مش زيهم … ها افضل جمبها
نوجا : وابنك ها تتخلى عن ابنك
نجيه : أنا ملياش ولاد غير نور ما اعرفوش ومش فاكراه والله ما فاكراه
ورد : أما نوجا بكفايه مانها ناجصه الخاله فيها إلا بيكفيها وبزياده
نوجا بصوت عالى : انا تعبت .. تعبت واتخنقت من حياتى وحياتكم نفسى ينصلح حالكم .. وسابتهم وداخله اوضتها وهى بتقول ارحمنا يارب وارفع مقتك وغضبك عناااا يارب …
ورد بصت لنجيه وبتواسيها : ما تزعلى يا خاله اعصابها تعبانه شوى
نجيه : مازعلتش يابنتى .. ربنا يطمنا عليكو .. روحى لسلوى هديها .. وخديها فى حضنك البنت دى بتصعب عليااا بتخاف من كل حاجه
ورد راحت لسلوى : ناجصاكى انتى التانيه
سلوى بعياط : نور ها يجرالها حاجه .. انا خايفه عليها
ورد : نور جويه وبتعرف أتخطى كل الصعايب خيتى .. فزى من مطرحك وبيكفى ضعف وبكى
سلوى بتمسح دموعها : ايه فزى .. يعنى ايه
ورد بتزقها : فزى اجده .. جومى يعنى
سلوى بإستفسار : هو انا فعلا ماعنديش شخصيه وضعيفه زى ما نور قالت يا ورد
ورد : بحج وحجيجى .. انتى أكتر من هيك … ليش ما طالعه لنور جويه بحالها برغم كل البلاوى هاااى