رواية شرسة ولكن الفصل الرابع 4 بقلم لولو طارق
الحلقة 4
.
.
.
ورد قاعده فوق دماغ محى بعد ما ضربته بخشبه كانت على السلم وضربته على راسه وماسكه جزمه فى ايديها وبتهز فيه جااامد : فوج يا لص
محى ماسك راسه ولسا نايم على الارض : اه .. اه .. بيلف وبيفتح عيونه اتفاجئ بورد اللى مش باين منها غير عيونها وبوجع .. انا مخطوف والا إيه ماكنش يومك أمحى صغير يا حبيب أمك على الخطف والبهدله
ورد رفعت الجزمه قدام وشه وبتتكلم بحده : جوم والا اضربك بالمركوب
محى تنح ولسا نايم مكانه : تتضربينى بايه
ورد : بالمركوب جوم يا لص .. حتى اعرفك مين ورد وكيف بتاخد حجها من اللصوص
محى بدلع : لا مش قايم انا مبسوط كدا .. انا فرحان كدا 
ورد شدته من دراعه : بجولك جوم يا وجه البوم
محى : هى حصلت البوم كمان بقولك ايه بقى انا ساكتلك من الصبح .. ضربتينى وحط ايده على راسه وبيدعكها يا مفتريه .. وخطفتينى وبيفرد ايده ومحدش هايعبرك ولا يدفعلك فديه .. بذمتك دا منظر واحد حد يدفعله فديه رامونى فى اخر الدنيا عشان يخلصو منى اه والله أسمعى منى
ورد : فديك كيف اش تجول أنت
محى سند بدراعه على الارض وهو نايم على جمبه ووشه لورد : فديك ليا وبيشاور على نفسه .. مش انتى عايزا فديك وها تركبينى المركوب وترجعينى تانى والا ها تستنى الفديك .. وبيشاور بايده بيقول لها تعالى قربى وقرب بوشه عليها وهى قربت تسمعه نتش الجزمه من ايديها وقام يجرى فى الشقه وورد بتجرى وراه
ورد : اه يا كاذب يا لص يا خدااااع اعطينى مركوبى
محى بيغظها : بعينك .. دانا ها اطلع المراكيب كلها على جتتك .. انتى مين يا بت
ورد : راح اضربك كف يا وجه البوم يا معرفة الشوم
محى بينطر ايده كانه بيضرب حد : راح اضربك كفين واديكى بونيتن وزدى عليهم مركوبين
ورد بتتحرك ناحيته وبتلف من ورا الكنبه وهو بيلف وبيجرى قدامها .. وطلع على الكنبه ونزل الناحيه التانيه
محى : ان ما قطعت نفسك .. اصبرى عليااا وبيطلع ايده وينزلها قدام وشه
نور داخله الشقه وتنحت وبصوت عالى : محى .. ايه الا جابك هنا
محى بيشاور على نور : انتى كمان خاطفنى وفرد ايده على وسعهم .. اه ضعت يا محى بين راس المال وبيشاور على نور .. والمراكيب وبيشاور على ورد
نور بصوت اعلى : اتجننت يا محى .. وقربت على ورد فى ايه يا ورد
ورد بتشاور على محى : هدا اللص المخادع كان هون عطيته بهى ضربه وبتشاور على الخشبه .. وخطف المركوب وانا ريده خيتى ينفع هيك اضل بدون مركوبى
محى بتاكيد : ايووون .. انا ها احرق قلبك على مركوبك زى خطفتينى وضربتينى
نور بلخبطه : اديها المركوب يا محى . قصدى جزمتها وبتشاور عليه من فوق لتحت هى تخطف دا كله ازاى يعنى
محى بيبص لهم بنص عين : تيجى تعتذر وتتاسف قدام الناس لاول
ورد قربت عليه ومسكته من دراعه وبتضربه بطريقه مضحكه : هات مركوبى .. والا راح تصير متل البسه تخطف اشيائنا وتجرى جدامنا متل اللصوص يالص المراكيب
محى ضحك بصوت عالى ونور ضحكت هى كمان
نور : خلاص يا ورد سامحيه عشان خاطرى وها يبطل يسرق مراكيب .. وانت اديها حاجتها بطل رخامه ياعم انت
محى : اتفضلى وبيمد ايده وبعدين شدها تانى . اعتذرى الاول
ورد نتشت جزمتها بغل وزقته وراحت عند نور وبتكلمها : مين هاد
نور : دا المهندس محى شغال هنا فى المشروع
محى بابتسامه : انتى مين يا قطه بقى مش بيقولو ما محبه الا بعد عداوه وبيشاور على جمبه الشمال خلصنا من العداوه ومد ايده الاتنين لقدام ندخل على المحبه
نور : محى خف تعوم .. ايه الا جابك هنا
محى : ابدا لقيت باب شقتك مفتوح بنادى عليكى عشان تقفليه عم البسه الا جمبك دا ضربنى على راسى كنت ها اروح فيها ..
نور : طيب روح شقتك وكفايه كدا
محى : مش قبل ما تكشف وشها .. هو احنا فينا من كدا اعرف مين البسه ابو عيون عسليه ودوبلى
نور بنبره حاده : محى على شقتك
محى بهزار : حاضر ياعم الشبح وماشى رايح على شقته وورد متابعه بعيونها .. نور قفلت الباب بعد ما محى مشى.. من اولها يا ورد ضرب وخطف
ورد ابتسمت وشالت كل الا على وشها وراسها .. مابعرفه خيتى والله ما خطفته عطيته ضربه بهيك على راسه اللى متل الدبش
نور : كل دى خشبه يا ورد عايزا تموتيه ..الا هنا مهندسين مش عايزين مشاكل الله يخليكى .. احنا ها نسافر مع بعض وعنتر وريحانه ربطتهم تحت .. دلوقتى ها اجهز حاجتى ونريح ونمشى الفجر
ورد بقلق : ها يجلبو على المكان وما راح نلحج نهرب من هون
نور : ما تقلقيش ان شاء الله ها نهرب قبل ما يوصلو هنا
*********
حمدى : تعالا يا حبيبى عامل ايه يا مازن
مازن بابتسامه بيطلع يقعد على رجل ابوه : الحمد لله يا بابا هى نور راجعه امتى واحشتنى
حمدى بنفس الابتسامه : بتحبها يا مازن
مازن : بحبها بس مابحبهاش لما تتخانق مع ماما .. ليه ما بتحبش ماما زى ما بتحبنى
حمدى بحيره : ابدا يا حبيبى بتحبكم انتو الاتنين .. وبيلف ايده بس امك ونور مش فاهمين لبعض لسا
مازن : وها يفهمووو امتى . تعرف يا بابا نور بتقول لماما ها تتطلقى ومش ها يبقى ليكى لازمه معانا وها ناخد مازن منك ونرميكى فى الشارع
حمدى بصدمه : معقول لايمكن نور تقول كدا
مازن : انا سمعتها .. وحضن ابوه جااامد اوعا تحرمنى من ماما انا بحبكم كلكم وعايز ابقى معاكو ونفسى نور تحب ماما
حمدى ضمه جااامد : ها تحبها وانت ها تفضل معانا ووسطنا ما تقلقش .. استنا ارد على التليفون دا عشان مهم .. الوووو ايوا يابنى قلقتنى لا حس ولا خبر .. ايه معقول انت بتخرف شكلك كدا .. انا ناقص بلاووى .. اتصرف واعمل اى حاجه .. وبصوت عالى جدا رعب مازن .. ازاى مش ها تقدر تعمل حاجه حسابك معايا بعدين يا زفت وقفل فى وشه الخط
مازن : مالك يا بابا
حمدى وعيونه حمرا زى الدم : ابدا مفيش . ياله اطلع فووق نام .. عشان انا خارج دلوقتى وسابه وخرج وهو بيجرى