– نعمة : وبعدين يا عمى الموضوع زاد أوى عن حده .
– الجد : أنا عارف …. معدش فى إيدى حاجة تانية أعملها …. ادعيلهم .
– نعمة : يا رب اجمعهم على خير … بس ده مبقاش يأكل معانا خالص …
أنا شفته من شباك المطبخ قبل الغدا بيزعقلها فى الجنينة
و يهزها جامد .
– الجد : هيا وصلت لكده … الواد ده اتجنن خالص … أنا نفسى أعرف
مش عاوزها ليه … دى جميلة و كويسة و بنت حلال و باين
عليها بتحبه … خسارة يضيعها من إيده .
– نعمة : وهو كمان والله يا عمى شكله بيحبها بس ساكت مش عارفة ليه
….. أنا خايفة تشتكى ﻷهلها و تمشى …. دى إحنا أخدنا عليها
أوى .
– الجد : أنا عارف إيه العصبية اللى بقى فيها دى … ﻷ و بقى على طول
موجود فى البيت وعاوز يخلص الشغل منه .
– نعمة : آه والله … أنا خايفة يجراله حاجة من عصبيته…. دا حتى أم
أحمد راحت توديله صينية العشا فى مكتبه اتنرفز و علا صوته
عليها … الست صعبت عليها نفسها وبكت فى المطبخ … لولا
زهره الله يكرمها فضلت تهديها وتقولها إنه عنده شغل صعب
اليومين دول و إنه متعصب على الكل … لحد ما الست هدت .
– الجد : حتى بعد اللى بيعمله معاها بتدافعله … ربنا يهديه ….
أنا هاستنى عليه يومين لو مهداش أنا اللى هتكلم معاه …
يلا تصبحى على خير .