رواية زمردة الزين الفصل السابع عشر 17 بقلم فاطمة سعيد – للقراءة المباشرة والتحميل pdf
ادم : روحى اتنيلى اقلعى النيلة اللى انتى لابساه ده
ومشوفش وشك لحد ما نروح هنفضل هنا كام يوم بس عشان شكلى قدام الناس مش عارف ازاى هطيق اشوف وشك معايا فى نفس المكان الكام يوم دول بس هيعدوا بسرعة ونروح بيتنا وأكمل بسخرية هيعجبك اوى بيتنا وهيعجبك اكتر مصيرك لا لا هيعجبك اكتر جحيمك اللى مستنيكى هناك
رهف واقفة مصدومة وعقلها رافض يستوعب اللى بيحصل
بصت حواليها ملقتش ادم سمعت صوت مية عرفت أنه بيستحمى قعدت مكانها مصدومة
معقولة ده ادم حبيبها
قلعت الفستان ولبست اسدال وقعدت تصلى ودموعها مبتوفقش
خرج ادم من الحمام لقاها ساجدة وبتعيط
ادم بسخرية : ادعيلنا بقى يا ست الشيخة
رهف بدموع : ممكن اطلب منك طلب لو سمحت
ادم : لا مش ممكن
رهف : معلش تعالى على نفسك
ادم بزهق : اتزفتى عايزة اي
رهف : ممكن نصلى سوا
ادم : انتى صدقتى أنك عروسة بجد والا اي
رهف : لا مش كده بس احنا لازم نصلى سوا
ادم : عارفة انا هصلى بيكى بس عشان يبقى افتتاح لعذابك على أيدى اكتر واكتر
رهف : ليه ليه انا عملتلك اي
ادم : قولت أما يجيلى مزاج اقولك
وصلوا وراح ادم نام على السرير ورهف واقفة مش عارفة تنام فين
رهف : انا هنام فين
ادم : اتخمدى فى اى داهية بس متحلميش انك تنامى جمبى