رواية زمردة الزين الفصل السابع عشر 17 بقلم فاطمة سعيد – للقراءة المباشرة والتحميل pdf
زين : تمام انا خلصت حابة تقولى حاجة تانى
زمردة : لا ابدا ويلا بقى عشان عايزة انام وروحوا
ودخلت زمردة اوضتها ومنامتش فى حضن زين كالعادة
واول ما قفلت باب اوضتها وكأنها إشارة للانهيار قعدت على السرير وضمت ركبها لصدرها وحضنت نفسها وقاعدة تعيط بحرقة ووجع
زمردة بدموع ووجع : ازاى ازاى فكرتى أنه ممكن يحبك يا زمرد انتى بالنسبة له صفقة مش اكتر مجرد اتفاق ونامت مكانها من كتر التعب والعياط
وزين كان بارد جدا سمع صوتها وهى بتعيط
زين بجمود : بكرة تتعود وده كان اتفاقنا من الاول
ودخل خد دش ودفن نفسه فى السرير ونام من كتر التفكير
نرجع لرهف وادم …
رهف بصدمة : نعم !؟
ادم : اي مبتسمعيش انا مبعيدش كلامى خليكى عارفة انتى هنا زيك زى الكنبة
رهف بدموع : قصدك اي يا آدم
ادم : لما يجيلى مزاج افهمك ابقى افهمك
رهف بدموع : فى اي يا آدم وبعدين انت ازاى تكلمنى كده انت اتجننت والا اى
ادم أداها بالقلم ومسكها من أيدها جامد : اوعى تنسى نفسك انتى بالنسبة لى أقل من الخدامة فاهمة اياكى تحاولى تعلى صوتك عليا وأكمل بزعيق سامعة
رهف نظرت له بصدمة ودموع متحجرة ومتكلمتش وكأنها مش لاقية حاجة تقولها وكل اللى بتفكر فيه أنه بيهزر أو ده كابوس
وهتفوق منه بس ادم مداهاش فرصة تفكر