رواية زمردة الزين 
زين : أيوة انا زين اخوكى
منة بصاله بصدمة كبيرة ومش قادرة تنطق
منة : ازاى يعنى
زين : تعالى نقعد وهفهمك كل حاجة
منة بغضب : تفهمنى اي تفهمنى انكوا رميتونى واتخليتوا عنى فى عز ما كنت محتاجاكوا
زين بهدوء : أهدى يا منة وانا هفهمك كل حاجة انا اتصدمت لما عرفت انك لسة عايشة
منة بصدمة : عايشة ليه هو انا مت
زين : ده اللى كنا فاكرينه ازاى يعنى هنسيبك تعالى افهمك
منة وكانها ما صدقت : بجد
زين : اه والله تعالى بقى انا هفهمك كل حاجة هو انا هكلك
زمردة ضربتها فى كتفها بخفة : ما تروحى يا بت مع اخوكى
منة لازالت فى صدمتها
زين : هل هتفضلى متنحة تعالى
قعدوا فى الصالون
زين : بصى بقى انا لسة عارف انك عايشة اول ما جيت المانيا وأسر هو اللى قالى لأن هو اللى سمع منك وانتى قولتيله وصدقينى كل اللى انتى عيشتيه انا هدفع تمن كل اللى كان السبب فيه صدقينى
منة بدموع : انا مش فاهمة حاجة يعنى انتوا مسبتونيش
زين : طبعا لا يا منة انتى اكتر واحدة عارفة انتى عندى اي
وحكالها زين كل خطة سيف وادهم اللى نجحت فى تفريقهم
( انتوا عارفينها بقى عشان مش قادرة اكتب كل ده 
)
)