زمردة الزين 
( الجزء الثاني ) 
( الجزء الثاني ) 
كريم وجويرية خلصوا إجراءاتهم وركبوا الطيارة واتجهوا لتركيا
فى الطيارة …..
جويرية قاعدة جمب كريم ومغمضة عينيها جامد وماسكة فى فستانها
كريم لاحظ خوفها واستغرب لانه عارف انها سافرت قبل كده
كريم مسك أيدها اللى بتضغط بيها على الفستان
كريم : مالك يا جورى
جويرية بدموع : عايزة بابا
كريم باستغراب : بابا مالك فى اي
جويرية : اصلى بخاف من الطيارة ولما بسافر بيبقى معايا بابا وبمسك فيه انا عايزة بابا
كريم ابتسم بخبث : وعملالى فيها عبدو موتة وانتى نيللي اهو
جويرية بدموع : لو ربنا كتبلى عمر ونزلت وحياة النعمة لاوريك
كريم ضحك عليها وخدها فى حضنه عشان يهديها
وهى مسكت فى قميصه جامد ودفنت وشها فى صدره ودموعها نازلة
كريم بيحاول يهديها وبيطبطب عليها : خلاص يا جورى مفيش حاجة دى حاجة بسيطة
بعد ما استقرت الطيارة فى الجو حس أن أنفاسها انتظمت وعرف أنها نامت أو اغم عليها من الخوف ايهما أقرب 
فضلت نايمة وقت طويل لحد ما وصلوا وكريم صحاها
جويرية بنوم : اي يا ماما
كريم بضحك : قومى يا روح ماما وصلنا
جويرية قامت لقت نفسها لسة فى حضن كريم
جويرية بنوم وكسوف : اي ده فى اي