اتوغوش عليك أكتر ما هو مسير الايام تداوي الجروح ربنا يهدى
ابوك واخواتك (بقلم امل الملوانى )
عبدالرحمن والحل يا امى
الام هتكلم معاه تانى هو بيحبك بس انت
عارف باباك مبيحبش حد يعمل حاجه غير اللى هو عيزها
يدخل الأب رستم باشا كما الكل يقول له رستم البدراوى
ووجهه ينم عن الغضب الشديد ايه اللى جابك هنا
عبدالرحمن جاى اطمن على والدتي وعلى حضرتك هو انا
مش ابنك بردو
البدراوى كنت ابني لكن مادام عصتني لا انت ابني ولا اعرفك
لغاية ما تعمل اللى انا عايزه ليصمت الجميع ثم
يستأنف الأب كلامه عايزني اسامحك طلق البنت البيئة
دى اللى اتجوزتها
عبد الرحمن انا عندى منها بنت
الاب وماله هات بنتك وارميلها قرشين
عبدالرحمن لايمكن انا بحبها والله يابابا
لو تعرفها دى طيبه جدا طب شوفها
ولا شوف حفيدتك ولكن هيعمل ايه الريح
مع الجبل العتيد
الاب يبقي انت اخترت تطلع برا بيتى ومشفش وشك
تانى ومن النهارده تنسى ان لك اب واخواتك وامك
عبد الرحمن يبكي انت شايف كده يابابا كتر خيرك
بس كان نفسي تراجع نفسك ونكون فى حضنك
انا ومراتى وابنى 
الآب اه اهو ده اللى ناقص اتفرجى يا صفية هانم
صفيه رستم اهدى كده ارجوك ده ابنك برضه بقى
فى حفيده بلاش تبعد بلاش البنت تتربى بعيد عننا