+
تفاجئت ذكرى من سؤالها تبتسم لها ثريا بتأكيد قائله
+
=..ده يبقا جنون…قولي يا ذكرى… انك مش هترجعيها…احنا اتفقنا سوا زمان ننسي الماضي…بس انتي بتخلي بالاتفاق.
+
ثم شردت قائله
+
=..أنا كمان خليت بس غصبن عني…يا ذكرى..
+
ثم خرجت من شرودها تحثها و تشجعها قائله
+
=.يا حبيبتي…قولي لخطاب ان النقطه دي لسه مخلياكي حزينه…وهو أكيد هيكون عنده حل ليها.
+
ابتسمت ذكرى بسخرية قائله
+
=كان لازم واحد فينا يتغاضي زمان يا ثريا…يا هو يحس علي دمه..يا أنا أعديها بمزاجي…وأنا عديتها بمزاجي.
+
جلس نور منصتا لهم جيدا ثم حدق في وجه ثريا قائلا
+
=ماما اوعي تقولي ان فعلا عم خطاب كان له علاقه بمامت حليم وميار.
+
شردت ثريا بحزن علي صديقتها ذكرى قائله
+
=عمك خطاب أكتر واحد أذانا…هو السبب في كسرة قلبي…والسبب في بعد سراج عني.
+
ثم استطردت بحقد قائله
+
=..لذلك لازم مامت حليم ترجع عشان مواجهه كبيرة.
+
تنهدت ذكرى قائله
+
=مش هترجع يا ثريا…هو مش هيسمح بكده…عارفه ليه..لأنه بيحبك..
+
واستطردت تترجاها قائله
+
=.انتي كمان يا ثريا بلاش تبقي السبب في رجوعها …وتدمير اللي بينك وبين أولادك.
+
نظرت اليها ثريا باندهاش قائله