هتف حيدر _دا عشانها صدقني
وفي ذلك الوقت هبطت نيهان ومعاها حقيبتان تحملهم بثقل أخذها أدهم منه ووضعهم بالسياره وصعدت هي الأخري مرت نصف ساعه وتوقفت السياره عن منزل نيهان القديم
هتف حيدر بقسوة مزيفة _انزلي
هبطت نيهان باستغراب وهبط حيدر أيضاً وهتف قائلاً _قصتنا انتهت هنا يا نيهان
هتفت نيهان بصدمة _هي أبتدت علشان تنتهي أصلا يا حيدر
هتف حيدر _مش انتي كان نفسي اسيبك واحررك اديني بديكي حريتك امشي
هتفت نيهان بوجع ودموع _بسهوله كده امشي
هتف حيدر _روحي الإ المكان إلا انتي عايزاه
هتفت نيهان بضعف _لو قولتلك أن المكان إلا عايزاه هو اني ابقي جنبك
هتف حيدر – قولتلك حكايتنا انتهت
هتفت نيهان بصراخ _بسهولة دي انتهت وهي اصلا لسه في أولها
هتف حيدر _اه انتهت
هتفت نيهان بكسره ووجع_ انت اكتر انسان قاسي شوفته في حياتي اكتر راجل عديم رحمه معدوم المشاعر انا معرفش ازاى حبيتك
هتف حيدر بدموع _معلش ساعات الواحد بيعمل حاجات ميتخيلش انه يعملها.. ثم هتف بداخله “زى اني اسبيك”
هتفت نيهان بدموع _ندمان انك عرفتني يا حيدر
هتف حيدر _ندمان اه يلا يا نيهان امشي
هتفت نيهان _لسه بتأمرني..
هتف حيدر بوجع _مش انتي كنتي عيزاني اسيبك
هتفت نيهان – دا كان الأول