“ازيك ياندوش اخبارك اي “.
قامت من علي المكتب وهي بتحضني ،
-الحمدالله وحشتيني
“وانتي كمان “.
“انا نزلت امبارح بوست بانك راجعه من تاني وكذا شخص حجز “.
ابتسمت ،
“حلو جداً تمام انا هدخل “.
“تمام “.
دخلت اوضه الكشف وانا ببص عليها وحشتني جداً من قبل الجواز بشهر وانا مبجيش
بعد ساعات من الاطفال الي بتخرج وبتدخل زعلت علي طفل تعبان جداً وبيعيط من التعب
اتصلت علي محمد
“ايوا يامحمد خلصت شغل ؟! “.
“نص ساعه وهخلص انتي خلصتي”.
“اه خلصت “.
“ماله صوتك “.
“ماله؟!”.
ماستغربتش كنت عارفه انه هياخد باله لاني مضايقه
“في حاجه حصلت ؟!”.
“لما اشوفك بحكيلك انت خلص شغلك وتعالي “.
“طيب كله تمام يعني؟!”.
“تمام تمام “.
“ماشي سلام “.
“سلام “.
نزلت لما اتصل بيا وقالي انه مستنيني
فتحت الباب وانا بركب
دور العربيه وهو بيتكلم،
“مالك في اي بقي؟!”.
اتكلمت بنبره حزن،
“فيه طفل اجي انهارده تعبان وبيعيط من الوجع “.
بصلي بانتباه،
“طيب وانتي اكيد اتديلوه دوا “.
“اكيد كتبت علي علاج وقولت لمامته تعمله اشاعات بس انا خايفه ليكون عنده حاجه تقلق”.
“متقوليش كده تفائلي بالخير مش انتي برده الي بتقوليلى كده وان شاء الله هيبقي كويس “.
“يارب يامحمد “.
“ان شاء الله هناكل اي بقي “.