رواية اقتحمت جنتي الفصل الثاني والعشرين 22 بقلم الكاتبة اسماء عادل – للقراءة المباشرة والتحميل pdf

# من ساعه ما اتفقنا انك تروحى تتعالجى…. روحتى كام مره؟

ضربت الارض بقدميها كالاطفال و هى تهتف بتذمر

# انا مش شايفه ان العلاج النفسى هو اللى حيخلينا سعدا مع بعض، و مش لاقيه علاقه بين انى افضل احكى عن ماضى كل ما افتكره نفسيتى بتتدمر و بين ان ده حيحل المشكله اللى عندى

ردد ساخرا على حديثها

# لا و انتى ما شاء الله دكتوره و فاهمه كويس فى الطب النفسى

نظرت له بامتعاض و رددت

# افضل انت اقلب كل حاجه هزار

اقترب منها و احتضنها و ردد باستنكار

# مش احسن من الوضع اللى احنا فيه؟ على الاقل الهزار بيخلينى قادر اكمل

نظرت للارض بخجل و اردفت

# قلتلك حتتعب معايا… و انت وافقت، و قلتلك مش حتمل منى… قلت لا، و قلتلك حيجى يوم و تبقى عايز تبعد و قلتى مستحيل

رفع وجهها بانامله ونظر لها بعشق و هيام

# انا مستعد استناكى عمرى كله يا جنه… بس ابقى حاسس انك بتحاولى، لكن متطلبيش منى انى اصبر و انتى اصلا مش بتعملى اقل حاجه و هى العلاج

حاولت ان تهرب من حصاره فهتفت بحده

# كل اللى هامك انك توصلنى للسرير… هو ده الحب و الجواز فى نظرك

زغر بعينه و زفر بضيق يردد باستسلام

# تانى نفس الكلام… انتى ليه محسسانى ان انا اللى مش طبيعى، بذمتك فى راجل يستحمل انه يعيش مع مراته زى الاخوات؟ ده انتى مبتغيريش هدومك قدامى يا جنه