رواية معشوقتي المجنونة الفصل الثامن 8 بقلم ابتسام محمود
رواية معشوقتي المجنونة
الحلقه الثامنه
الكاتبه ابتسام محمود الصيري
كرم بحده : اه عرفت ، ممكن بقى تتكلمى
نايا : كرم في ناس جنبى اهدى بس و هفهمك بعدين
كرم بعصبيه : اوك يا نايا انا هستنى لحد بكره لما اشوف اخرتها معاكى ايه
نايا حست اخوها متعصب حبت تهدي و تقول بهزار : اخرتى طريق مليان فل و ياسمين و نرجس استنى كده ايه ضااااه و ياقوت كمان
كرم بضيق : لا وحياتك مليان كفوف نفسها تنزل ع قفاكى
نايا : احم احم شكلك عنيف دلوقتى اسيبك تستجم و ترتاح
**********
الصبح في القوات الخاصه
الفرقه كلها صحيت
وفادي كان لسه متضايق
نايا : عامل ايه دلوقتى
فادي يكلمها بقرف : هو يخصك حالى بجد
نايا بزعل : فادي ليه بتقول كده
فادي بصلها و لبس البياده و طلع
نايا طلعت وراه وقفته : فادي انا اسفه ان كنت ضايقتك
فادي بحده : انتى كنتى صح كل واحد يخليه في حاله
نايا بهدوء عكس اللى جواها : طيب ممكن تكلم دانيه دي هتتجنن عليك
فادي بصلها : غريبه اووى انتى امبارح تقوليلى خليك في حالك و النهارده داخله انتى في حالى سبحان الله
نايا بنرفزه : خلاص بقى مايبقاش قلبك اسود
فادي : انا ؟ انا قلبي اسود عشان كنت همووت من الخوف و القلق عليكى ، انا اول ما اتمسكت ما فكرتش في نفسى فكرت فيكى و حصل معاكى ايه و كنت بموت اكتر انهم يعرفو انك بنت و الله اعلم كان حصل ايه
نايا بهزار : و جت سليمه اهي اهدى بقى يا Black
فادي مسكها من رقبتها و ميلها بهزار : ماشى يا رزله كنت هتجنن عليكى
نايا بمشاكسه : كده هشك فيك انك بتحبنى انا
فادي زقها : اتنيلى بشكلك ده انتى اخرك تتباسى و تتحطى جنب الحيطه
نايا : اتباس و اتحط كمان جنب الحيط و الله ما انا سيباك و طلعت تجرى وراه
مهيمن : الكل يجمع … صباح الخير يا وحووووش
الكل بضيق : صباح الخير
مهيمن : طبعا اللى حصل امبارح انا ماليش دخل فيه، اللوا يحي هو اللى صمم يختبركم و نوع من انواع التمرين يشوف هتتصرفو ازاي و هو اللى هيفهمكم اكتر
اللوا : لما مهيمن قالكم وحووش فعلا انتم كنتم زي الوحوش و اكتر كمان بجد انتو شباب يفرح ، اقولكم بقى امبارح ده كان اختبار زي اختبار المدرسه بعد كل وحده كنت لازم اعرف مين ذاكر ، مين فهم ، مين حفظ ، مين مكنش معانا اصلا و لازم يطلع بره
زي مثلا نضال عجبنى جدا ذكائه لما عرف ان الزوديك مخروم و الدنيا تلج هيموته من السقعه لو نزل البحر كده فا قطع الزديك ولفه ع زميله اللى هو اصلا مش بيطيقه بس استغربت هو ليه ملفش نفسه و بعد كده عجبنى عمرو لما واجه المافيا و فضل يضرب ميئسش مع ان نضال ساعتها كان بيرقص في العربيه و سابه استغربت …..عمرو يقاطعه : اه صحيح يا ابن الوارمه كنت سايبنى اضرب و بترقص كيكي
نايا : يا نهار اسوح احنا كنا متراقبين .. ايه ياباشا حضرتك بتهدى النفوس و حضرتك عرفت ازاي كل ده
اللوا : عشان كنا بنصوركم
الكل تنح
اللوا : ممكن اكمل كلامى
الكل : اتفضل
نايا بتكلم نفسها : صح ربنا مابيعملش حاجه وحشه ما انا لو كنت رحت مع فادي كانو عرفو ان انا بنت و ان فادي عارف احمدك يا رب
اللوا : لما استغربت ان نضال بيرقص لاقيته مره واحده نزل و ضرب واحد و ضربه بالمسدس بس مع انشغاله مااخدش باله انه ماتصبش فعلا و مافيش دم و جري و لما اتقالهم استسلمو و كان هيضرب عليهم نار نضال بص وراه و شاف الراجل اللى ضربه واقف و بيهزر فهم كل حاجه بسرعه( سقف )بحييك يا نضال انت و عمرو مع ان عمرو اتشاهد و استسلم
اما تامر اللى صدمنى جدا اول ما اتمسك قال كل حاجه و كمان مش بس كده طلبو منه يبقى جاسوس و فعلا وافق و امر بقتل صاحبه اللى معاه عشان مايفتنش عليه و بالفعل عملو نفسهم قتلوه و هو بكل برود راجع و عامل نفسه مايعرفش صاحبه حصله ايه و قال ان صاحبه اتقبض عليه و هو هرب
الكل تنح و بص ل تامر
تامر كان نفسه الارض تنشق و تبلعه
اللوا بحده : انت متحول محاكمه عسكريه يا تامر اتفضل قوم من هنا
واتنين اخدو تامر و مشيو
اللوا : و اكتر واحد اتعذب و فضل ثابت هو فادي عشان كده كنا مقدرين اللى كان فيه امبارح و فضل يحكى ع كل واحد شويه ربنا معاكم يا اولاد
فادي بهدوء : سيادة اللوا انا بعتذر لحضرتك ، بعد اللى سمعته من حضرتك و ان حد طلع خاين و جبان كان عند حضرتك حق تعمل كده احنا نموت من العدو افضل من واحد صاحبى يسلمنى تسليم اهالى
الكل صقف و فضلو يهزرو
اللوا : و مكافأتى ليكم اجازه يومين
نايا باعتراض : بس
اللوا : بلاش خالص
نايا اتخضت ليكون زي مهيمن كلمته واحده و قالت بسرعه و خوف : قلبك ابيض
اللوا بابتسامه : اجازه سعيده
الكل صفر و شالو اللوا و كانو فرحانين
(كلهم ركبو الطياره و بعد ما نزلو الشارع )
عمرو بص ل نايا : مع سلامه يا اجدع صاحب مش عايزك تزعل منى
نايا : و انت كمان ما تزعلش منى بس و الله كنت تستاهل اللى كنت بعمله فيك
عمرو ماسك هدوم نايا : يلا هضربك
نايا زقته برجلها : يالا روح العب بعيد يا عسول
فادي وقف في النص ما بنهم : بااااس فيه ايه ما كنتو حلوين يالا يا عمرو مع السلامه يالا يا نضال غور انت كمان
نايا بمشاكسه : سلام يا موكا
عمرو بضحك : سلام يا ميدو
فادي بنرفزه : لا انتو متخلفين فعلا، شويه تتخانقو و شويه موكا و ميدو ، هغور من وشكم انا احسن
نايا جريت وراه : استنى هنا ماشى معاك
و فجأه فادي لقى بنت دخلت جوه حضنه
نايا تشدها : انتى يا بلوه هتفضحينى راعى شعورى الناس هتاكل وشى عشان انا اخوكى
فادي لسه مش مصدق نفسه بعدها بشويش
دانيه بدموع : كده متطمنيش عليك
فادي بحب : والله كنت تعبان و مش قادر حتى اتكلم
نايا : انا غلطانه اني قولتلك احنا نزلين احازه ، يا بت سيبى الراجل ( بصت يمين و شمال لقت ناس كتير ) لا كفايه اووى كده وبعدتهم عن بعض
فادي مسك ايد دانيه : تعالو نروح نفطر
نايا : لا روحو انتو انا هخلع
فادي بصوت واطى : حد عزمك
نايا : اها هي بقت كده ، اووك يا فودي مش فياقلك
فادي : هششش امشى يالا
دانيه بكسوف : هتروحى فين
نايا بتبص ل فادي بغيظ : هروح ل كرم ده مستحلفلى
فادي : يالا مع السلامه و ياريت ماشفش وشك تانى
نايا ضربته بالبوكس ع وشه : الله يسلمك يا لذيذ و طلعت تجرى
فادي : اقسم بالله هولع فيكى بس اشوف وشك و بص ل دانيه انتى ازاي معاشره البت دي دي هزارها كله هزار بوابين
دانيه : دي نايا لذيذه خالص بس هي اللى بتحبه بتكون اوفر معاه بزياده زي ما مامتى بتقول عليها مصيبه (وضحكت ضحكه ميصه)
اول ما ضحكت برق ليها
بعد الضحكه اتكسفت و بصت في الارض و فضلت تفرك في ايدها باحراج من نفسها ومش عارفه هي ازاى ضحكت كده و لا ازاي حضنته
فادي مرضيش يعلق ع الضحكه و اكتفي ب البصه : ايه يا عيونى هنتكسف كتير كده
دانيه وشها احمر اكتر
فادي : هو احنا فينا من حمران الخدود كمان ( وقف تاكسى فتح ليها الباب و ركبت و ركب جنبها)
***********
كرم اتصل ب مهيمن : كابتن مهيمن بعد اذنك انا كنت اتفقت مع مريم انى اقابلها النهارده
مهيمن بخبث : اه مش عشان العلاج
كرم بكسوف : لا مش بالظبط اووى بس اكيد هيكون من ضمن العلاج
مهيمن ابتسم : طيب ع العموم موافق بس تخلى بالك منها
كرم : متقلقش عليها ( وبيلم حاجته قام وقف باب العياده اتفتح)
يكمل كلامه : دي في عينى هعدي عليها
نايا بمشاكسه : رايح فين يا دوك و ايه الشياكه دي كلها يا واد
مهيمن قلبه دق جامد اول ما سمع صوتها : دي نايا
كرم شاور ل نايا تسكت : اه
مهيمن : سلملى عليها
كرم : الله يسلمك
نايا تقرب عليه : انت يلا مش بكلمك ، ( كرم يشاورلها تسكت و يبص بعيد عنها ) كلمنى و بصلى كده زي ما بكلمك
مهيمن باستغراب و يكلم نفسه طريقة كلامها زي اخوها نضال
كرم يخبطها و يقول بصوت واطى : هششش اسكتى شويه بتكلم في الفون
مهيمن يبتسم : خلاص اسيبك تشوفها عايزه ايه ، هستناك في البيت سلام
كرم باستغراب يكلم نفسه مش ده لسه ماشى و قال مافيش وقت ينزل اجازه : سلام
نايا بمشاكسه : كنت بتكلم مين بقى بقى بقى
كرم : انتى مالك و ايه اللى عاملاه في نفسك ده ، انتى بتستهبلى يا نايا تروحى قوات خاصه
نايا باستفزاز و تغير الموضوع : متغيريش الموضوع (و تقلب الموضوع ضحك و هزار و تهز راسها ) شكلك كده و انت مز رايح تقابل مزه
كرم بسرحان : اجمد موزه شوفتها في حياتى
نايا : اوووبااااا الدوك وقع و محدش سمى عليه ايوه بقى اسمها فصلها كل حاجه قر بسرعه
كرم : اخت مهيمن
نايا بصدمه : ايه !! مين ! ليه ؟!!
كرم : انتى اكيد هبله انا ماشى وسعى من طريقى و مشى
نايا تكلم نفسها : نهارك اسوح ملقتش غير اخت مهيمن شكلك كده هتمووووتى يا نونه
********
مهيمن اول ما فتح باب الشقه لقى مريم واقفه في الشباك ، ابتسم و اتعمد يقفل الباب جامد ومريم و لا اتخضت
مريم تبص وراها : ابيه انت جيت (و جريت عليه حضنته بابتسامه رقيقه و بصتله باستغراب )ابيه انت المفروض اجازتك لسه بدرى
مهيمن ضمها و فرح لما شاف ضحكتها و انها مش خايفه و كمان واقفه في الشباك اللى بتموت منه : اه انا جيت جاتلى اجازه من عند ربنا عشان اشوف اجمل ضحكه من اجمل بنوته بس قوليلى القمر متشيك ورايح فين
مريم بجرأه: صاحبك قالى امبارح انه هيعزمنى ع الفطار و لسه مجاش
مهيمن ضحك و رفع حاجبه اليمين : ايه الصراحه دي و قدامى كده عادي
مريم اتكسفت
مهيمن : ع العموم هو كلمنى و جي في الطريق بس انا وافقت تنزلى معاه عشان هو طلبك منى
مريم بفرحه : بجد يا ابيه مهيمن
مهيمن ضمها : بجد يا قلبي
حنان تطلع من اوضتها : حبيبي حمدلله ع السلامه ، ايه مش ناوى تفرحنى بيك انت كمان
مهيمن ساب اخته وراح ناحية الشباك و افتكر نايا : صعب والله صعب عليا اووى يا امى صعب اتجوز تانى (و بصوت واطى ) مع انها حركت مشاعري بس ما ينفعش اظلم واحده تانى معايا ، و المره دي لو حصل اي حاجه ليها هتبقى اصعب عليا
حنان : حبيبي انت لازم تعرف اللى بيحصل ل اي حد ده نصيبه و لازم يصيبه
مهيمن بحزن : والله بتعب اووى كل ما افتكر اللى حصل ل اختى او ل دينا كان بسببي
حنان بحزن و تطبطب ع كتفه : ربنا يريح قلبك يابنى و تنسي بقى
الباب خبط
مهيمن يمسح وشه : ده اكيد دكتور كرم
مريم فرحت اووى و جريت ع المرايه بتظبط نفسها
مهيمن فتح : اهلا يا دكتور اتفضل
كرم : معلش هي مريم جاهزه
مهيمن بص ل مريم
مريم بفرحه : اه انا جاهزه
حنان : ايه مش هتسلم عليا
كرم دخل : ازيك يا ست الكل
حنان : الحمد لله شكلك بكاش
كرم ب إبتسامه : والله ابدا عامله ايه
حنان : انا الحمدلله ( ميلت عليه) تبقى تعالج مهيمن كمان معاك
مهيمن يمسح شعره : ماشى يا امى هعديها
حنان : نفسى اعرف بتسمع ازاي الصوت الواطى
مهيمن بأبتسامه : نعمه من عند ربنا
كرم بص ل مريم لقى وشها منور و فستانها بيطير : يالا يا فراشتى
مريم هزت راسها بالموافقه و الفرحه في وشها سبقاها
كرم : عن اذنكم
مهيمن : اتفضل
نزل كرم و مريم و فتح ليها باب العربيه : اتفضلى
مريم كانت مكسوفه و فرحانه في نفس الوقت : ميرسي
**********
عند ويزو
نضال اول ما شافها جايه : ايه المواعيد البايظه دي ينفع كده تأخريني ع اشغالي
ويزو باستغراب : اشغال ايه يا ابو اشغال
نضال : يعني فيما بعد هيبقى عندى
ويزو بنرفزه : فيما بعد و خايف تتأخر عليها من دلوقتي ، شكلك كده هتجنني
نضال بمشاكسه : امال عايزاهم ياخدو فكره عني اني مش بتاع شغل ، امشي بس انتي ايش فهمك في الشغل
ويزو : لا ده انا هتجنن فعلا، المهم عايز تشتغل ايه
نضال يعدل ياقة قميصه : بصى انا مش هتنك ، اي شغلانة اكل منها عيش بس اهم حاجه يكون عندي مكتب و تكييف و سكرتيره (ويزو بتبصله باستغراب ) (يكمل كلامه ) و اول ما ازهق اكلم مدير اعمالي اقوله الغي كل المواعيد و احجزلي اول طياره ع باريس
ويزو بعصبيه و تحط ايدها ع دقنها بغيظ : لا والله ما تقعد في بيتكم احسن و اجبلك الفلبينية تعملك مساج و اليبانيه تعملك سونا و واحده تأكلك و واحده تشربك
نضال : و مين يصرف عليا ، انا لازم اكل و اتمسج و اسون من عرق جبيني
ويزو بنرفزه : طيب اسكت ل اضربك ،اخلص هنروح فين ؟و هتشتغل ايه؟
نضال : ايه يا حاجه براحه عليا بتهبي شبه البابور ليه
ويزو : انا بابور
نضال : زعلك البابور اوووي ، ده انتي شبه طشت الملوخيه
ويزو : طيب انزل ل اخرطك
نضال : هنروح فين
ويزو : تعالي نشوف الشركه دي
(كل ما يدخلو شركه طبعا يترفض عشان مش معاه اي اوراق تثبت شخصيته
و كان متضايق )
ويزو : انت زعلان؟
نضال بضيق : لا فرحان و فرحان اووى تحبي اقوم ارقصلك كمان
ويزو بصوت عالي : ايه فيه ايه!!؟
نضال يمثل الضيق : هو ده سؤال اكيد متنيل ع عيني ، (و يهزر ) اكلم مدير اعمالي ازاي دلوقتي عشان يلغى كل المواعيد و اروح باريس
ويزو بضحك : خضتني عليك ، قوم نشوف شركة تاني
الحلقه الثامنه
الكاتبه ابتسام محمود الصيري
كرم بحده : اه عرفت ، ممكن بقى تتكلمى
نايا : كرم في ناس جنبى اهدى بس و هفهمك بعدين
كرم بعصبيه : اوك يا نايا انا هستنى لحد بكره لما اشوف اخرتها معاكى ايه
نايا حست اخوها متعصب حبت تهدي و تقول بهزار : اخرتى طريق مليان فل و ياسمين و نرجس استنى كده ايه ضااااه و ياقوت كمان
كرم بضيق : لا وحياتك مليان كفوف نفسها تنزل ع قفاكى
نايا : احم احم شكلك عنيف دلوقتى اسيبك تستجم و ترتاح
**********
الصبح في القوات الخاصه
الفرقه كلها صحيت
وفادي كان لسه متضايق
نايا : عامل ايه دلوقتى
فادي يكلمها بقرف : هو يخصك حالى بجد
نايا بزعل : فادي ليه بتقول كده
فادي بصلها و لبس البياده و طلع
نايا طلعت وراه وقفته : فادي انا اسفه ان كنت ضايقتك
فادي بحده : انتى كنتى صح كل واحد يخليه في حاله
نايا بهدوء عكس اللى جواها : طيب ممكن تكلم دانيه دي هتتجنن عليك
فادي بصلها : غريبه اووى انتى امبارح تقوليلى خليك في حالك و النهارده داخله انتى في حالى سبحان الله
نايا بنرفزه : خلاص بقى مايبقاش قلبك اسود
فادي : انا ؟ انا قلبي اسود عشان كنت همووت من الخوف و القلق عليكى ، انا اول ما اتمسكت ما فكرتش في نفسى فكرت فيكى و حصل معاكى ايه و كنت بموت اكتر انهم يعرفو انك بنت و الله اعلم كان حصل ايه
نايا بهزار : و جت سليمه اهي اهدى بقى يا Black
فادي مسكها من رقبتها و ميلها بهزار : ماشى يا رزله كنت هتجنن عليكى
نايا بمشاكسه : كده هشك فيك انك بتحبنى انا
فادي زقها : اتنيلى بشكلك ده انتى اخرك تتباسى و تتحطى جنب الحيطه
نايا : اتباس و اتحط كمان جنب الحيط و الله ما انا سيباك و طلعت تجرى وراه
مهيمن : الكل يجمع … صباح الخير يا وحووووش
الكل بضيق : صباح الخير
مهيمن : طبعا اللى حصل امبارح انا ماليش دخل فيه، اللوا يحي هو اللى صمم يختبركم و نوع من انواع التمرين يشوف هتتصرفو ازاي و هو اللى هيفهمكم اكتر
اللوا : لما مهيمن قالكم وحووش فعلا انتم كنتم زي الوحوش و اكتر كمان بجد انتو شباب يفرح ، اقولكم بقى امبارح ده كان اختبار زي اختبار المدرسه بعد كل وحده كنت لازم اعرف مين ذاكر ، مين فهم ، مين حفظ ، مين مكنش معانا اصلا و لازم يطلع بره
زي مثلا نضال عجبنى جدا ذكائه لما عرف ان الزوديك مخروم و الدنيا تلج هيموته من السقعه لو نزل البحر كده فا قطع الزديك ولفه ع زميله اللى هو اصلا مش بيطيقه بس استغربت هو ليه ملفش نفسه و بعد كده عجبنى عمرو لما واجه المافيا و فضل يضرب ميئسش مع ان نضال ساعتها كان بيرقص في العربيه و سابه استغربت …..عمرو يقاطعه : اه صحيح يا ابن الوارمه كنت سايبنى اضرب و بترقص كيكي
نايا : يا نهار اسوح احنا كنا متراقبين .. ايه ياباشا حضرتك بتهدى النفوس و حضرتك عرفت ازاي كل ده
اللوا : عشان كنا بنصوركم
الكل تنح
اللوا : ممكن اكمل كلامى
الكل : اتفضل
نايا بتكلم نفسها : صح ربنا مابيعملش حاجه وحشه ما انا لو كنت رحت مع فادي كانو عرفو ان انا بنت و ان فادي عارف احمدك يا رب
اللوا : لما استغربت ان نضال بيرقص لاقيته مره واحده نزل و ضرب واحد و ضربه بالمسدس بس مع انشغاله مااخدش باله انه ماتصبش فعلا و مافيش دم و جري و لما اتقالهم استسلمو و كان هيضرب عليهم نار نضال بص وراه و شاف الراجل اللى ضربه واقف و بيهزر فهم كل حاجه بسرعه( سقف )بحييك يا نضال انت و عمرو مع ان عمرو اتشاهد و استسلم
اما تامر اللى صدمنى جدا اول ما اتمسك قال كل حاجه و كمان مش بس كده طلبو منه يبقى جاسوس و فعلا وافق و امر بقتل صاحبه اللى معاه عشان مايفتنش عليه و بالفعل عملو نفسهم قتلوه و هو بكل برود راجع و عامل نفسه مايعرفش صاحبه حصله ايه و قال ان صاحبه اتقبض عليه و هو هرب
الكل تنح و بص ل تامر
تامر كان نفسه الارض تنشق و تبلعه
اللوا بحده : انت متحول محاكمه عسكريه يا تامر اتفضل قوم من هنا
واتنين اخدو تامر و مشيو
اللوا : و اكتر واحد اتعذب و فضل ثابت هو فادي عشان كده كنا مقدرين اللى كان فيه امبارح و فضل يحكى ع كل واحد شويه ربنا معاكم يا اولاد
فادي بهدوء : سيادة اللوا انا بعتذر لحضرتك ، بعد اللى سمعته من حضرتك و ان حد طلع خاين و جبان كان عند حضرتك حق تعمل كده احنا نموت من العدو افضل من واحد صاحبى يسلمنى تسليم اهالى
الكل صقف و فضلو يهزرو
اللوا : و مكافأتى ليكم اجازه يومين
نايا باعتراض : بس
اللوا : بلاش خالص
نايا اتخضت ليكون زي مهيمن كلمته واحده و قالت بسرعه و خوف : قلبك ابيض
اللوا بابتسامه : اجازه سعيده
الكل صفر و شالو اللوا و كانو فرحانين
(كلهم ركبو الطياره و بعد ما نزلو الشارع )
عمرو بص ل نايا : مع سلامه يا اجدع صاحب مش عايزك تزعل منى
نايا : و انت كمان ما تزعلش منى بس و الله كنت تستاهل اللى كنت بعمله فيك
عمرو ماسك هدوم نايا : يلا هضربك
نايا زقته برجلها : يالا روح العب بعيد يا عسول
فادي وقف في النص ما بنهم : بااااس فيه ايه ما كنتو حلوين يالا يا عمرو مع السلامه يالا يا نضال غور انت كمان
نايا بمشاكسه : سلام يا موكا
عمرو بضحك : سلام يا ميدو
فادي بنرفزه : لا انتو متخلفين فعلا، شويه تتخانقو و شويه موكا و ميدو ، هغور من وشكم انا احسن
نايا جريت وراه : استنى هنا ماشى معاك
و فجأه فادي لقى بنت دخلت جوه حضنه
نايا تشدها : انتى يا بلوه هتفضحينى راعى شعورى الناس هتاكل وشى عشان انا اخوكى
فادي لسه مش مصدق نفسه بعدها بشويش
دانيه بدموع : كده متطمنيش عليك
فادي بحب : والله كنت تعبان و مش قادر حتى اتكلم
نايا : انا غلطانه اني قولتلك احنا نزلين احازه ، يا بت سيبى الراجل ( بصت يمين و شمال لقت ناس كتير ) لا كفايه اووى كده وبعدتهم عن بعض
فادي مسك ايد دانيه : تعالو نروح نفطر
نايا : لا روحو انتو انا هخلع
فادي بصوت واطى : حد عزمك
نايا : اها هي بقت كده ، اووك يا فودي مش فياقلك
فادي : هششش امشى يالا
دانيه بكسوف : هتروحى فين
نايا بتبص ل فادي بغيظ : هروح ل كرم ده مستحلفلى
فادي : يالا مع السلامه و ياريت ماشفش وشك تانى
نايا ضربته بالبوكس ع وشه : الله يسلمك يا لذيذ و طلعت تجرى
فادي : اقسم بالله هولع فيكى بس اشوف وشك و بص ل دانيه انتى ازاي معاشره البت دي دي هزارها كله هزار بوابين
دانيه : دي نايا لذيذه خالص بس هي اللى بتحبه بتكون اوفر معاه بزياده زي ما مامتى بتقول عليها مصيبه (وضحكت ضحكه ميصه)
اول ما ضحكت برق ليها
بعد الضحكه اتكسفت و بصت في الارض و فضلت تفرك في ايدها باحراج من نفسها ومش عارفه هي ازاى ضحكت كده و لا ازاي حضنته
فادي مرضيش يعلق ع الضحكه و اكتفي ب البصه : ايه يا عيونى هنتكسف كتير كده
دانيه وشها احمر اكتر
فادي : هو احنا فينا من حمران الخدود كمان ( وقف تاكسى فتح ليها الباب و ركبت و ركب جنبها)
***********
كرم اتصل ب مهيمن : كابتن مهيمن بعد اذنك انا كنت اتفقت مع مريم انى اقابلها النهارده
مهيمن بخبث : اه مش عشان العلاج
كرم بكسوف : لا مش بالظبط اووى بس اكيد هيكون من ضمن العلاج
مهيمن ابتسم : طيب ع العموم موافق بس تخلى بالك منها
كرم : متقلقش عليها ( وبيلم حاجته قام وقف باب العياده اتفتح)
يكمل كلامه : دي في عينى هعدي عليها
نايا بمشاكسه : رايح فين يا دوك و ايه الشياكه دي كلها يا واد
مهيمن قلبه دق جامد اول ما سمع صوتها : دي نايا
كرم شاور ل نايا تسكت : اه
مهيمن : سلملى عليها
كرم : الله يسلمك
نايا تقرب عليه : انت يلا مش بكلمك ، ( كرم يشاورلها تسكت و يبص بعيد عنها ) كلمنى و بصلى كده زي ما بكلمك
مهيمن باستغراب و يكلم نفسه طريقة كلامها زي اخوها نضال
كرم يخبطها و يقول بصوت واطى : هششش اسكتى شويه بتكلم في الفون
مهيمن يبتسم : خلاص اسيبك تشوفها عايزه ايه ، هستناك في البيت سلام
كرم باستغراب يكلم نفسه مش ده لسه ماشى و قال مافيش وقت ينزل اجازه : سلام
نايا بمشاكسه : كنت بتكلم مين بقى بقى بقى
كرم : انتى مالك و ايه اللى عاملاه في نفسك ده ، انتى بتستهبلى يا نايا تروحى قوات خاصه
نايا باستفزاز و تغير الموضوع : متغيريش الموضوع (و تقلب الموضوع ضحك و هزار و تهز راسها ) شكلك كده و انت مز رايح تقابل مزه
كرم بسرحان : اجمد موزه شوفتها في حياتى
نايا : اوووبااااا الدوك وقع و محدش سمى عليه ايوه بقى اسمها فصلها كل حاجه قر بسرعه
كرم : اخت مهيمن
نايا بصدمه : ايه !! مين ! ليه ؟!!
كرم : انتى اكيد هبله انا ماشى وسعى من طريقى و مشى
نايا تكلم نفسها : نهارك اسوح ملقتش غير اخت مهيمن شكلك كده هتمووووتى يا نونه
********
مهيمن اول ما فتح باب الشقه لقى مريم واقفه في الشباك ، ابتسم و اتعمد يقفل الباب جامد ومريم و لا اتخضت
مريم تبص وراها : ابيه انت جيت (و جريت عليه حضنته بابتسامه رقيقه و بصتله باستغراب )ابيه انت المفروض اجازتك لسه بدرى
مهيمن ضمها و فرح لما شاف ضحكتها و انها مش خايفه و كمان واقفه في الشباك اللى بتموت منه : اه انا جيت جاتلى اجازه من عند ربنا عشان اشوف اجمل ضحكه من اجمل بنوته بس قوليلى القمر متشيك ورايح فين
مريم بجرأه: صاحبك قالى امبارح انه هيعزمنى ع الفطار و لسه مجاش
مهيمن ضحك و رفع حاجبه اليمين : ايه الصراحه دي و قدامى كده عادي
مريم اتكسفت
مهيمن : ع العموم هو كلمنى و جي في الطريق بس انا وافقت تنزلى معاه عشان هو طلبك منى
مريم بفرحه : بجد يا ابيه مهيمن
مهيمن ضمها : بجد يا قلبي
حنان تطلع من اوضتها : حبيبي حمدلله ع السلامه ، ايه مش ناوى تفرحنى بيك انت كمان
مهيمن ساب اخته وراح ناحية الشباك و افتكر نايا : صعب والله صعب عليا اووى يا امى صعب اتجوز تانى (و بصوت واطى ) مع انها حركت مشاعري بس ما ينفعش اظلم واحده تانى معايا ، و المره دي لو حصل اي حاجه ليها هتبقى اصعب عليا
حنان : حبيبي انت لازم تعرف اللى بيحصل ل اي حد ده نصيبه و لازم يصيبه
مهيمن بحزن : والله بتعب اووى كل ما افتكر اللى حصل ل اختى او ل دينا كان بسببي
حنان بحزن و تطبطب ع كتفه : ربنا يريح قلبك يابنى و تنسي بقى
الباب خبط
مهيمن يمسح وشه : ده اكيد دكتور كرم
مريم فرحت اووى و جريت ع المرايه بتظبط نفسها
مهيمن فتح : اهلا يا دكتور اتفضل
كرم : معلش هي مريم جاهزه
مهيمن بص ل مريم
مريم بفرحه : اه انا جاهزه
حنان : ايه مش هتسلم عليا
كرم دخل : ازيك يا ست الكل
حنان : الحمد لله شكلك بكاش
كرم ب إبتسامه : والله ابدا عامله ايه
حنان : انا الحمدلله ( ميلت عليه) تبقى تعالج مهيمن كمان معاك
مهيمن يمسح شعره : ماشى يا امى هعديها
حنان : نفسى اعرف بتسمع ازاي الصوت الواطى
مهيمن بأبتسامه : نعمه من عند ربنا
كرم بص ل مريم لقى وشها منور و فستانها بيطير : يالا يا فراشتى
مريم هزت راسها بالموافقه و الفرحه في وشها سبقاها
كرم : عن اذنكم
مهيمن : اتفضل
نزل كرم و مريم و فتح ليها باب العربيه : اتفضلى
مريم كانت مكسوفه و فرحانه في نفس الوقت : ميرسي
**********
عند ويزو
نضال اول ما شافها جايه : ايه المواعيد البايظه دي ينفع كده تأخريني ع اشغالي
ويزو باستغراب : اشغال ايه يا ابو اشغال
نضال : يعني فيما بعد هيبقى عندى
ويزو بنرفزه : فيما بعد و خايف تتأخر عليها من دلوقتي ، شكلك كده هتجنني
نضال بمشاكسه : امال عايزاهم ياخدو فكره عني اني مش بتاع شغل ، امشي بس انتي ايش فهمك في الشغل
ويزو : لا ده انا هتجنن فعلا، المهم عايز تشتغل ايه
نضال يعدل ياقة قميصه : بصى انا مش هتنك ، اي شغلانة اكل منها عيش بس اهم حاجه يكون عندي مكتب و تكييف و سكرتيره (ويزو بتبصله باستغراب ) (يكمل كلامه ) و اول ما ازهق اكلم مدير اعمالي اقوله الغي كل المواعيد و احجزلي اول طياره ع باريس
ويزو بعصبيه و تحط ايدها ع دقنها بغيظ : لا والله ما تقعد في بيتكم احسن و اجبلك الفلبينية تعملك مساج و اليبانيه تعملك سونا و واحده تأكلك و واحده تشربك
نضال : و مين يصرف عليا ، انا لازم اكل و اتمسج و اسون من عرق جبيني
ويزو بنرفزه : طيب اسكت ل اضربك ،اخلص هنروح فين ؟و هتشتغل ايه؟
نضال : ايه يا حاجه براحه عليا بتهبي شبه البابور ليه
ويزو : انا بابور
نضال : زعلك البابور اوووي ، ده انتي شبه طشت الملوخيه
ويزو : طيب انزل ل اخرطك
نضال : هنروح فين
ويزو : تعالي نشوف الشركه دي
(كل ما يدخلو شركه طبعا يترفض عشان مش معاه اي اوراق تثبت شخصيته
و كان متضايق )
ويزو : انت زعلان؟
نضال بضيق : لا فرحان و فرحان اووى تحبي اقوم ارقصلك كمان
ويزو بصوت عالي : ايه فيه ايه!!؟
نضال يمثل الضيق : هو ده سؤال اكيد متنيل ع عيني ، (و يهزر ) اكلم مدير اعمالي ازاي دلوقتي عشان يلغى كل المواعيد و اروح باريس
ويزو بضحك : خضتني عليك ، قوم نشوف شركة تاني