﴿عشق الابناء﴾
««الفصل ١٣ »»
فى اوضه جنه نايمه على السرير وباصه لسقف وبتعيط فى صمت بعد مارفضت ان البنات يفضلو معاها وقالتلهم انها تعبانه وهتنام والبنات كل واحده راحت على اوضتها وبتفتكر كلام زين ان لو حد اتعرضلها كانت هتعمل ايه وهى لوحدها وكلام كنان لما قالها ان فى بنت محترمه ترجع فى وقت متاخر زى ده
جنه كانت مخنوقه ومش قادرة تتنفس
(جنه لما بتزعل او بتخاف بتحس بخنقه ومش بتقدر تتنفس ولازم تاخد البخاخه بتاعتها)
جنه قامت من على السرير وفتحت درج اللى بيكون فيه بخاخه بس ماكنتش موجوده افتكرت انها كانت معاها على السطح فتحت الباب وخرجت وهى بتسند على الحيطه خلاص نفسها بيقل والرؤيه مش واضحه بس مش عايزة تقول لحد كفايه انها قلقتهم النهارده عليها طلعت السلم براحه لحد ماوصلت لسطح راحت ناحيه الدولاب اللى بيحطو فيه حاجاتهم بس خبطت فى الزرعه اللى موجوده ووقعت على الارض وهى وقعت ومش قادرة تقوم تانى
==========================
زين كان لسه صاحى فى اوضته وبيفتكر جنه ودموعها اللى نزلت اول مابصت فى عينيه وفاق على صوت حاجه وقعت على السطح قام بسرعه يشوف فى ايه طلع السطح واتفاجأ لما شاف واحده واقعه على الارض بس شعرها مدارى وشها مش عارف دى مين قرب منها وشال شعرها من على وشها واتصدم لما شاف جنه شالها من الارض بسرعه وحطها على الكنبه:جنه ردى عليا