﴿عشق الابناء﴾
«« الفصل ٣٨ »»
فى المستشفى جنه نايمه على السرير وزين ماسك ايديها بعد الدكتورة ماطمنته عليها انها اتعرضت لضغط وجالها الحاله اللى بتجيلها دايما لما بتخاف
جنه بدات تتحرك كانها بتشوف كابوس وكل اللى حصل بيظهر قدامها وافتكرت زين هو بيضرب احمد قامت مفزوعه وهى بتنادى باعلى صوت:زيـــــــــن
زين قعد جمبها على السرير واخدها فى حضنه:انا جمبك ياجنتى اهدى ياحبيبتى
جنه حضنته بقوة:كنت خايفه اوى يازين اوى
زين:الحمدلله ياجنه انك كلمتينى بسرعه
جنه بعدت عن حضنه وبصت لزين اوى:هو مات
زين:للاسف لسه فيه عمر لو مكنتش وقعتى على الارض كان زمانى قتله
جنه:لالا يازين انا خوفت عليك يحصله حاجه وانا اخسرك بسببه
زين:اهدى ياحبيبتى انا معاكى اهو … انا سلمته لادهم هو ومراته
جنه:حنان
زين:اه
جنه:لا يا زين هى ملهاش ذنب هو اللى اجبرها تعمل كدا وهددها انه هيقتل والدتها سيبها ترجع لمامتها هى ملهاش غيرها يازين لو سمحت عشان خاطرى
زين:بس هى قالت ان مامتها ملهاش ذنب وان هى اللى انفقت معاه
جنه:اكيد عشان تحمى مامتها يازين عشان خاطرى كلم ادهم يسيبها لترجعلها عشان خاطرى
زين باس راسها:حاضر اهدى وانا هعملك كل اللى انتى عايزاه ممكن