رواية زمردة الزين 
عدى كام يوم وحياتهم إلى حد ما مستقرة ومحدش عارف بمرض اسر غير زين وادم
وعمل تحاليل وفحوصات وبتقول ان فى امل أنه يتعالج بس لازم ميتاخرش اكتر من كده لازم يلحق قبل ما يفوت الأوان
هل يا ترى هيلحق !!؟
( اممم معتقدتش 
)
)منى بعياط : يا ابنى مالوش لزوم سفرك كمل تعليمك هنا ومتبعدش عنى
اسر متأثر بكلام مامته و كان هيعيط حاسس أنه مش هيرجع
زين وهو بيلحق الوضع : يا امى اتكلمنا فى الموضوع ده كتير هو هيدرس هناك احسن وكمان هيشتغل فى شركتى هناك وهيبقى عصفورين بحجر واحد
منى بدموع : بس انا مش عايزاه يبعد عنى
اسر وهو بيكتم دموعه : خلاص يا امى أن شاء الله مش هتاخر عليكى بس ادعيلى
منى : ربنا معاك يا حبيبى
اسر : أيوة ادعيلى كتير يا امى
منى : بدعيلك يا حبيبي من غير ما تقول ربنا يجعلك فى كل خطوة سلامة يا رب
زمردة واقفة ساكتة ودموعها نزلت غصب عنها
زمردة وهى تمسح دموعها وبتحاول تخفف عنهم : يلا يا واد يا اسر بقى اوعى يا واد تبص للبنات بتوع برة دول
اسر بضحك : لا موعدكيش يا زمردتى
زين بغيرة : لا حيلك حيلك انا اسكت فى كل
حاجة الا دى
وأكمل وهو يضع يده على خصر زمردة يقربها ليه : دى زمردتى انا بس يا بابا