رواية زمردة الزين 
زمردة بضعف وتعب : انت مين !
زين بصدمة : نعم !!؟ 
زمردة انتى مش فاكرانى !؟
زمردة : مين زمردة
زين : انتى زمردة
زمردة حطت أيدها على راسها : انا مش عارفة
زين : طب استنى انادى للدكتور
الدكتور : مدام زمردة انتى مش فاكرة حاجة خالص
زمردة : لا وكمان معرفش مين زمردة دى اصلا طب انا بعمل اي هنا اي اللى حصلى
الدكتور : حضرتك فقدتى الذاكرة بس لازم نعمل إشاعة على المخ عشان نعرف مؤقت والا دائم
وخرج الدكتور وسابهم
زمردة لزين : بسبس بس
زين باستغراب : انا بتقوليلى بسبس ليه بتنادى على قطة
زمردة : خد يا واد يا حليوة انت تعالى قولى انت مين
زين بضحك : حليوة
زمردة : اه تعالى بس بعيون امك دى تعالى قولى انت مين
زين : امى ! طب تعالى بقى احكيلك الحليوة يبقى مين
وقعد على الكرسى اللى قصاد سريرها
زين : انا بقى يا ستى زين زين الصياد
زمردة مقاطعة له : انت زين فعلا يخرب بيت جمال امك
زين بضحك : طب شكرا يا ستى انا بقى ابقى جوز حضرتك
زمردة بصدمة : احييييييه
زين بضحك جامد بين غمازاته : يخرب بيت احيه يا شيخة نسيتى كل حاجة الا كلمة احيه